E-artemis.gr

της Δήμητρας Παπαδοπούλου

Epagneul Breton – Το χρονικό του εορτασμού της πρώτης του εκατονταετηρίδας
LOUDEAC 16-19 Αυγούστου 2007

Το να παρευρεθείς στην επέτειο μιας οποιασδήποτε εκατονταετηρίδας αποτελεί μια ευτυχή συγκυρία. Το να παρευρεθείς όμως σε μια τέτοιου βεληνεκούς κυνοφιλική διοργάνωση, διεθνούς εκτοπίσματος και απαράμιλλης αίγλης, αποτελεί από τις πιο ευτυχείς στιγμές τόσο στην προσωπική ζωή όσο και στην κυνοφιλική πορεία ενός ανθρώπου. Για τον απλούστατο λόγο ότι είναι από τα γεγονότα που συμβαίνουν μια φορά στη ζωή του κάθε ανθρώπου και δυστυχώς, επειδή η φύση έτσι το προστάζει, δεν επαναλαμβάνονται.
Τη σπάνια αυτή εμπειρία είχαμε την τύχη να ζήσουμε τέσσερις αρχικά κυνόφιλοι και όπως εξελίχθηκε στην πορεία και φίλοι (Ανδρέας Κατσίκης, Κώστας Βλάχος, Γιάννης Φραγγίδης και Δήμητρα Παπαδοπούλου), που ξεκινήσαμε από τη Θεσσαλονίκη για το Loudéac της Βρετάνης στη ΒΔ Γαλλία στις 16 Αυγούστου του 2007. Η επέτειος για τα εκατό χρόνια από την ίδρυση του γαλλικού Club Epagneul Breton μεταμόρφωσε για λίγες μέρες το κατά τα άλλα ήσυχο και καθ’όλα γραφικό Loudéac σε κοσμοπολίτικη πρωτεύουσα. Η αθρόα συρροή κυνόφιλων, κυριολεκτικά από τις τέσσερις γωνιές του κόσμου, εντυπωσίασε τόσο τις οργανωτικές αρχές όσο και την τοπική και ένθερμα φιλόξενη κοινωνία (όσοι δεν είχαν την προνοητικότητα να κλείσουν έγκαιρα ξενοδοχείο στην ευρύτερη περιοχή –διότι τα ξενοδοχεία στο Loudéac ήταν κλεισμένα ένα χρόνο πριν!- μάλλον θα δυσανασχέτησαν). Έτσι, Γάλλοι, Άγγλοι, Ιταλοί, Ισπανοί, Νορβηγοί, Πορτογάλοι, Σουηδοί, Δανοί, Αμερικάνοι, Γερμανοί και Μπρετονάδες άλλων εθνικοτήτων είχαν την τύχη να συνευρεθούν για λίγες μέρες, να ανταλλάξουν απόψεις, εμπειρίες, γνώσεις, να διασκεδάσουν, να κάνουν τουρισμό, να συμμετάσχουν στις κυνοφιλικές εκδηλώσεις, να γευτούν τη γλύκα τόσο της νίκης όσο και της ήττας. Γιατί σε μια τέτοια εκδήλωση –όσο τετριμμένο κι αν ακούγεται- και μόνο η συμμετοχή είναι υπέρμετρα τιμητική. Αυτός εξάλλου ο πολυδιάστατος χαρακτήρας μιας διοργάνωσης με κυνοφιλικό κατά βάση πυρήνα, που όμως επιτυχώς εμπλουτίστηκε με άλλες δραστηριότητες, αποτέλεσε την απροσδόκητη επιτυχία και συνάμα την μεγάλη πρωτοτυπία της διοργάνωσης.

Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν την Πέμπτη 16 Αυγούστου με την επονομαζόμενη «Νύχτα των Ξένων». Τόπος συνάντησης είχε οριστεί το Ιπποδρόμιο του Loudéac (ένα παλιό κυριολεκτικά ιπποδρόμιο κατάλληλο να υποδεχτεί το πλήθος των επισκεπτών), όπου λεωφορεία μισθωμένα από τους διοργανωτές μας περίμεναν να μας οδηγήσουν στο ξενοδοχείο όπου προβλεπόταν το εναρκτήριο δείπνο. Η υποδοχή που μας επεφύλαξαν οι διοργανωτές αποδείχθηκε, αν μη τι άλλο, εντυπωσιακή! Η βραδιά άρχισε με την ομιλία του προέδρου του γαλλικού Club Epagneul Breton και γνωστού από παλιά στους κυνοφιλικούς κύκλους της Γαλλίας για την προσφορά του τόσο στον όμιλο όσο και στη φυλή, Christian Gunther. Η ομιλία του προέδρου ξεκίνησε με ιστορικά στοιχεία, εστιάζοντας στην ίδρυση του γαλλικού Club το 1907, στην ιστορία της φυλής, στην εξέλιξη του με την πάροδο των χρόνων για να καταλήξει στη σημασία της τήρησης του στάνταρ και στην ανάγκη συμβολής όλων των Club-μελών του AICEB για την προώθηση της φυλής. «Αγαπητοί φίλοι από το εξωτερικό, σας καλωσορίζω και σας ευχαριστώ για όλα όσα κάνετε στις χώρες σας για να προωθήσετε και να διαδώσετε το αγαπημένο μας Epagneul Breton. Ξέρουμε τις οικονομικές και οποιαδήποτε άλλης μορφής προσπάθειες που κάνετε και εκτιμούμε βαθύτατα την επίσκεψη σας. Είναι η απόδειξη μιας φιλίας της οποίας θα προσπαθήσουμε να φανούμε αντάξιοι. Γι’αυτό και στο εξής σας ονομάζω επίσημα ‘πρεσβευτές’ του Epagneul Breton, τιμητικός τίτλος που θα σημαδέψει τη υπόλοιπη ζωή σας» σημείωσε μεταξύ άλλων ο πρόεδρος, καλωσορίζοντας έτσι τους εκπροσώπους όλων των κρατών, καθώς και τους δόκιμους κριτές που είχαν την τύχη να μαθητεύσουν και να «συν-κρίνουν» δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα του ευρωπαϊκού κυνοφιλικού στερεώματος.

Το πρωινό της επόμενης μέρας ήταν αφιερωμένο σε αγροτουριστικές περιηγήσεις. Η επίσκεψη στο σιδηρουργικό χωριό Les Forges des Salles και στο γειτονικό αβαείο μας χάρισε μια μικρή γεύση του υπέροχου φυσικού τοπίου και της εξαίρετης τοπικής τουριστικής ανάπτυξης. Το απογευματινό πρόγραμμα μας επεφύλασσε επίσκεψη στο Callac της Βρετάνης. Το να επισκέπτεσαι την παγκοσμίως αναγνωρισμένη πρωτεύουσα και γενέτειρα του Epagneul Breton δεν μπορεί παρά να σε γεμίζει με συγκίνηση. Η επίσκεψη περιλάμβανε αρχικά ξενάγηση στο προσφάτως εγκαινιασμένο μουσείο του Epagneul Breton. Πρόκειται για ένα χώρο μικρό, φιλόξενο, στημένο με μεράκι από ένα πλήθος ανθρώπων που αγαπούν και διακονεύουν τη φυλή. Ιστορικά στοιχεία για τη φυλή, οπτικοακουστικά μέσα που αποτυπώνουν γλαφυρά το στάνταρ της, φωτογραφίες από τους μεγαλύτερους πρωταθλητές και τους σημαντικότερους εκτροφείς, προτομές Breton, σήματα από τα Club ανά τον κόσμο κι ένα σωρό άλλα ετερόκλιτα μεν αλλά ευφυώς συνδυασμένα στοιχεία συνθέτουν ένα σκηνικό που θα ζήλευε οποιοσδήποτε κυνόφιλος. Η μέρα στην πρωτεύουσα του Breton συνεχίστηκε με επίσκεψη στις εγκαταστάσεις των μεγαλύτερων κυνοτροφείων της φυλής (Joncour, Morin, Bourdon, Lavenant). Το δικό μας γκρουπ είχε την τύχη να επισκεφτεί το κυνοτροφείο του Marc Joncour με την γνωστή επωνυμία De Kerveillant καθώς και του Patrick Morin με τη εξίσου γνωστή επωνυμία De Keranloun. Τόσο οι εγκαταστάσεις όσο και ο επαγγελματισμός των δυο κυνοτρόφων, καθώς και η υψηλή ποιότητα των σκυλιών τους, ήταν άκρως εντυπωσιακά! Ο κος Marc Joncour -ένας από τους μεγαλύτερους εκτροφείς και κυναγωγούς, παρά το νεαρό της ηλικίας του, και γνωστός σε όσους παρακολουθούν τα αγωνιστικά τεκταινόμενα σε ευρωπαϊκό επίπεδο- μας ξενάγησε στις εγκαταστάσεις και στους χώρους διαμονής των σκυλιών, όπου ανάμεσα στα άλλα σκυλιά είδαμε και τον πρωταθλητή του και étalon recommandé Luron de Kerveillant, καθώς και τα κουτάβια από τις νέες του γέννες. Ο κος Morin μάλιστα, γιος του γνωστού Guy Morin, μας επεφύλασσε μια μικρή περιήγηση στους χώρους εκπαίδευσης των σκυλιών του –μια ομολογουμένως μεγάλη ιδιόκτητη έκταση κατάλληλα διαμορφωμένη για την εκπαίδευση των σκυλιών- κάνοντας ταυτόχρονα και μια επίδειξη apport στο νερό με ένα κουτάβι τριών μόλις μηνών!

Η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη στους αγώνες εργασίας και στην εξέταση φυσικών προσόντων. Είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε και να μαθητεύσουμε (οι τρεις από εμάς ως δόκιμοι κριτές και η υποφαινόμενη ως απλός παρατηρητής) κοντά σε έναν από τους μεγαλύτερους Γάλλους διεθνώς αναγνωρισμένους κριτές, τον κο Bordet (ο κ. Φραγγίδης), καθώς κι έναν νεαρό σε ηλικία αλλά ανερχόμενο κριτή, τον κο Toulet (οι κ.κ. Βλάχος – Κατσίκης). Οι γνώσεις που αποκομίσαμε και η πολύτιμη εμπειρία αποτέλεσαν τη σημαντικότερη ανταμοιβή μιας κατά τα άλλα κουραστικής μέρας, η οποία ωστόσο μιας επεφύλασσε στο τέλος της ένα πλούσιο δείπνο! Στο δημαρχιακό μέγαρο του Loudéac οργανώθηκε εορταστικό δείπνο κατά τη διάρκεια του οποίου βραβεύτηκαν τόσο οι ιδιοκτήτες και κυναγωγοί των καλύτερων Breton της χρονιάς (ο Marc Joncour βραβεύτηκε ως ο κυναγωγός του καλύτερου Breton όλης της χρονιάς, Tantale de Keranlouan, με βάση τη βαθμολογία του στο σύνολο των αγώνων της χρονιάς), όσο και μεγάλες προσωπικότητες της κυνοφιλίας για την προσφορά τους στον όμιλο και τη φυλή (αναμεσά τους και ο κος Gaudin που έκρινε την εθνική μας έκθεση εκτροφής το 2006).

Η Κυριακή ήταν αφιερωμένη εξολοκλήρου στην έκθεση μορφολογίας για την ανάδειξη του καλύτερου Epagneul Breton της επετείου της εκατονταετηρίδας. Η έκθεση πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις του ιπποδρομίου του Loudéac ο οποίος είχε διαμορφωθεί κατάλληλα για να υποδεχτεί τα συνολικά 327 (!!) Breton που συμμετείχαν στην έκθεση, τους ιδιοκτήτες τους και όσους παρακολούθησαν το συναρπαστικό αυτό θέαμα. Ο αριθμός συμμετοχών, όπως χαρακτηριστικά σημείωσε και ο ίδιος ο πρόεδρος, αποτέλεσε ρεκόρ για τα χρονικά και η προνοητικότητα των Γάλλων να στήσουν κλουβιά στον εσωτερικό χώρο του ιπποδρομίου, για να φιλοξενήσουν τα σκυλιά ως την ώρα της παρουσίασης τους στο στίβο, αποδείχτηκε σωτήρια. Η διοργάνωση γενικότερα υπήρξε άψογη και υποδειγματική, και παρά τα τερτίπια του καιρού (οι 10 βαθμοί κελσίου και το ψιλόβροχο της Βρετάνης της στιγμή που στην Ελλάδα επικρατούσε καύσωνας ευτυχώς δεν μας βρήκαν απροετοίμαστους!), απολαύσαμε στο μέγιστο την καθ’όλα αψεγάδιαστη αυτή εκδήλωση.

Η αποστολή μας συμμετείχε με δυο σκυλιά˙ στην κατηγορία αρσενικών λοιπών χρωμάτων εργασίας με τον Strimona’s F.I. Kent, το ασπρόμαυρο Breton του κ.Βλάχου που ανάμεσα στις αναρίθμητες διακρίσεις του, αναδείχτηκε και καλύτερο Breton Ελληνικής εκτροφής στη φετινή εθνική έκθεση εκτροφής του Ομίλου˙ στην κατηγορία θηλυκών λοιπών χρωμάτων εργασίας με την Tanja των κ.κ. Φραγγίδη – Κουριδάκη, ένα Breton που εντυπωσίασε για την ομορφιά του ευρωπαίους και μη τόσο εκτροφείς όσο και ιδιοκτήτες. Ο αγώνας ήταν κατά γενική ομολογία δύσκολος. Τόσο ο αριθμός των συμμετοχών όσο και η ποιότητα των σκύλων καθιστούσε μια ενδεχόμενη νίκη της αποστολής μας ανέλπιστη και αναπάντεχη. Ο Kent και η Tanja όμως απέδειξαν περίτρανα ότι όχι απλά μπορούν αξιοπρεπώς να σταθούν σ’ένα ευρωπαϊκό αγώνα αλλά και να διεκδικήσουν επάξια το κύπελλο, το οποίο και τελικά κατέχτησαν. Ο Kent, αφήνοντας πίσω του τα υπόλοιπα δέκα Breton που συμμετείχαν στην κατηγορία του, μπήκε στη βαθμολογία με το χαρακτηρισμό εξαίρετος, κατακτώντας τη δεύτερη θέση και χάνοντας την πρωτιά, μετά από περισσή σκέψη, από ένα γαλλικό Breton. Η Tanja αναδείχτηκε πρώτη εξαίρετη στην κατηγορία της και χάρισε στην αποστολή μας συγκίνηση και περηφάνια με το RCAC που κατέκτησε, μια ούτως ή άλλως μεγάλη διάκριση, πόσο μάλλον για τα δεδομένα αυτού του αγώνα. Πρόκειται όχι απλά για δυο δυνατές συμμετοχές αλλά και για δυο μεγάλες νίκες αφού, σημειωτέον, είναι η πρώτη φορά που ελληνικά σκυλιά συμμετέχουν και μάλιστα καταχτούν κύπελλο σε γαλλική εθνική έκθεση εκτροφής (τρία κύπελλα με συμμετοχή δυο σκυλιών αποτελεί μια εντυπωσιακή αναλογία για το επίπεδο ενός τέτοιου αγώνα!). Μια νίκη που εκτός όλων των άλλων ανέδειξε κατά βάση τη χώρα μας και μας έκανε γνωστούς στο εξωτερικό. Γιατί, εκπροσωπώντας εν προκειμένω το Epagneul Breton της Ελλάδας, με τη νίκη αυτή αποδείξαμε επίσης ότι το επίπεδο του Breton στην χώρα μας διαρκώς ανεβαίνει, ξεπερνώντας κατά πολύ χώρες με μεγαλύτερη παράδοση στην κυνοφιλία. Για την ιστορία και μόνο, καλύτερο φυλής αναδείχτηκε ο Troll du Sulon του κ. Le Roux. Τη Δευτέρα το πρωί αναχωρήσαμε για Παρίσι με απώτερο προορισμό τη Θεσσαλονίκη φορτωμένοι με υπέρβαρες αποσκευές, πολλές αναμνήσεις, πολύτιμες εμπειρίες, ηθική ικανοποίηση και φυσικά τέσσερα σκυλιά παραπάνω (αλίμονο αν δεν επενδύαμε και σε ελπίδες εισαγωγής!).

Τελειώνοντας ας μου επιτραπεί να επισημάνω δύο πράγματα: Πρώτο το να αποδώσεις την πραγματική διάσταση μιας τέτοιας εκδήλωσης και την ένταση των συναισθημάτων αποτελεί ένα ουτοπικό εγχείρημα, ανέλαβα προσωπικά να το διεκπεραιώσω θέλοντας να δώσω σε όσους είχαν το ενδιαφέρον και τη περιέργεια να μάθουν, μια μικρή γεύση του τι ζήσαμε τις τέσσερεις αυτές μέρες στη Γαλλία, καθώς και του πως διοργανώνεται μια τέτοιου διαμετρήματος εκδήλωση (οι φωτογραφίες δεν αποτελούν παρά ένα πολύ μικρό δείγμα). Δεύτερο κάτι που ενώ θα έπρεπε να είναι αυτονόητο, τείνουν να το ξεχνάνε, ενσυνείδητα ή ασυνείδητα, όλο και περισσότερο όσοι λαμβάνουν μέρος σε παρόμοιου είδους κυνοφιλικές εκδηλώσεις. Εκείνο που δίνει αξία στις κυνοφιλικές εκδηλώσεις και θα μπορούσε να κάνει ένα τέτοιο ταξίδι αξέχαστο, εκτός από τη συμμετοχή, τις νίκες και τα κύπελλα, που ούτως ή άλλως και αναμφισβήτητα αποτελούν μια ηθική αν μη τι άλλο ικανοποίηση, είναι πάνω και πέρα από όλα η ανθρώπινη επικοινωνία. Κι ευτυχώς, από όλες τις απόψεις, το ταξίδι αυτό θα μείνει και στους τέσσερις μας αξέχαστο!

Popularity: 2% [?]