Από αγωνιστικής πλευράς, στην κατηγορία των κυνηγών νικητής αναδείχθηκε ο Κώστας (sniper645). Δεύτερος στους κυνηγούς ο Γιάννης (jonh) και τρίτος ο Σταύρος (black_pilum) ο οποίος αφού ξεπέρασε μία διαδικασία shoot off για να καταφέρει να μπει στον τελικό, έκανε και διπλή προσπέραση και βρέθηκε στα μετάλλια.

Στους σκοπευτές, πρώτος νικητής ήταν ο Βαγγέλης (vagelisdr), δεύτερος ο Δημήτρης (demetrio) και τρίτος ο Σπύρος (meligspiros).

Ευχάριστη έκπληξη κατά την απονομή, τα 6 όμορφα βαλιτσάκια γεμάτα με ποικιλία από φυσίγγια LAMBRO, τα οποία ευγενικά παραχώρησε ο χορηγός του αγώνα, κος Γιάννης Ναυπλιώτης, και δόθηκαν στους 3 πρώτους νικητές κάθε κατηγορίας.

Το ραντεβού ανανεώθηκε για του χρόνου, και όλοι ελπίζουμε την επόμενη φορά οι συμμετοχές να είναι διπλάσιες.

Βλητική
Κλάδος της εφαρμοσμένης μηχανικής. Έχει σαν αντικείμενο τη μελέτη της κίνησης των βλημάτων μέσα στο χώρο. Οι πρώτες επιστημονικές μελέτες για τη συμπεριφορά κάθε βαλλόμενου σώματος έγιναν από τον Ιταλό Ταρνταλιά, το 1537. Απόδειξε ότι κάθε σώμα που εκτοξεύεται, ποτέ δεν κινείται σε ευθεία γραμμή, αλλά πάντοτε διαγράφει καμπύλη τροχιά. Οι επιστημονικές εργασίες του Γαλιλαίου (1638) και του Νεύτονα (1723) έδωσαν νέα ώθηση στη βλητική. Μελέτησαν την επίδραση και τα αποτελέσματα που έχει η βαρύτητα και η αντίδραση του αέρα επάνω στα βλήματα. Ιδιαίτερη όμως ανάπτυξη πήρε ο κλάδος αυτός της μηχανικής, ύστερα από την εφεύρεση του βαλλιστικού εκκρεμούς, από τον Άγγλο φυσικό Ρόμπινς (1742). Το όργανο αυτό χρησιμοποιήθηκε για τη μέτρηση της ταχύτητας των βλημάτων. Η βλητική έχει σήμερα μεγάλη εφαρμογή στους τεχνητούς δορυφόρους και στους πυραύλους.

του Λεωνίδα Μητσιάλη

Πώς ξεκινάς να γράψεις ένα αντικειμενικό άρθρο για την «αρραβωνιαστικιά» σου; Γιατί εντάξει, δεν λέω, όλα τα αγωνίσματα είναι όμορφα, η σκοποβολή είναι όμορφη, αλλά το σκητ έχει αυτό το «κάτι» που μαγεύει, έχει μία γοητεία που κρύβεται βαθιά, πίσω από τις τεχνικές και τους κανονισμούς. Είναι το αγώνισμα του καλλιτέχνη της σκοποβολής, είναι το τελικό λιμάνι του ψαγμένου σκοπευτή που έχοντας ξεπεράσει την εμμονή με τις επιδόσεις, τα κύπελλα και τις βαθμολογίες, ψάχνει να βρει μία «τέχνη» που θα του ανυψώσει το πνεύμα και θα τον κάνει καλύτερο και πιο συγκροτημένο άνθρωπο.

Υπερβολές; Δεν νομίζω! Έχετε ακούσει για τις τέχνες του Ζεν; Τοξοβολία, ανθοδετική, παρασκευή τσαγιού, καλλιγραφία… Όλες αυτές οι φαινομενικά άσχετες μεταξύ τους δραστηριότητες έχουν σαν μοναδικό σκοπό την επαφή του ατόμου με μία άγνωστη μέχρι στιγμής σε αυτόν πλευρά του εαυτού του, με την απερίγραπτη δύναμη του υποσυνείδητου, και τελικά με την Θεϊκή τελειότητα που προκύπτει από την απώλεια του «εγώ».
« Μα καλά, τι σχέση έχουν αυτές οι αρλούμπες με το σκητ» θα μου πείτε; Πράγματι, για την συντριπτική πλειοψηφία ίσως δεν σημαίνουν τίποτα και μπορεί να φαντάζουν και γραφι κές, αλλά υπάρχει ένα άρωμα Ζεν που κρύβεται μέσα στο σκητ, και κάποιοι ελάχιστοι τυχεροί το έχουν ανακαλύψει, έστω και φευγαλέα, και έχουν αιώνια παγιδευτεί στην αναζήτησή του. Εξάλλου, το οφείλω στον εαυτό μου να προσεγγίσω το άρθρο του σκητ με σεβασμό σε αυτό που πραγματικά μπορεί να σημαίνει και όχι αναγκαστικά σαν άλλη μία δραστηριότητα με όπλα που κάνουν φασαρία και σπάνε πιάτα.
Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας παραπέμψω σε μία εξαίρετη δουλειά του «Ζενίστα» προπονητή του σκητ Tonino Blasi, που είναι διαθέσιμη στην παρακάτω διεύθυνση:

http://www.issfnews.com/stepbystep/stepbystep.asp?chapter=01&language=en

Ας αφήσουμε όμως προς το παρόν τους συναισθηματισμούς, κι ας προχωρήσουμε σε μία αναπόφευκτα «πεζή» γνωριμία με το αγώνισμα.

ΓΕΝΙΚΑ
Κατ’ αρχήν το σκητ είναι αγώνισμα σχετικό με τις κυνηγετικές ντουφεκιές. Αφορά γρήγορες και κοντινές βολές, σε μία ποικιλία από γωνίες, με έμφαση στις τραβέρσες. Οι δίσκοι εμφανίζονται με τυχαία χρονοκαθυστέρηση από το κάλεσμα που ποικίλλει από 0 έως 3 δευτερόλεπτα. Επίσης, ο σκοπευτής ξεκινάει την κίνηση ανεπώμιστος, και μάλιστα με το κοντάκι του όπλου στο ύψος του ισχίου, σημείο που σημειώνεται με μία ταινία πάνω στο γιλέκο του. Ταυτόχρονα όμως, είναι και καθαρόαιμα τεχνικό αγώνισμα, με απαιτήσεις σωματικές, διανοητικές και ψυχολογικές.
Το stand που διεξάγεται το σκητ έχει σχήμα ημικυκλικό. Στα άκρα του ημικυκλίου υπάρχουν τα δύο “σπιτάκια”, τα οποία απέχουν μεταξύ τους 38 περίπου μέτρα. Το ψηλό σπιτάκι στα αριστερά ονομάζεται “pull” και το χαμηλό σπιτάκι δεξιά ονομάζεται “mark”. Τα σπιτάκια αυτά φιλοξενούν τις δυο μηχανές του σκητ, οι οποίες εκτοξεύουν τα πιάτα σε διασταυρούμενες πορείες. Οι σκοπευτές ρίχνουν από 8 βατήρες, οι οποίοι είναι τοποθετημένοι πάνω στο ημικύκλιο, εκτός από τον Νο8, που είναι ανάμεσα στα δύο σπιτάκια. Ο Νο1 και ο Νο7 είναι μπροστά στα σπιτάκια pull και mark αντίστοιχα.

Το μενού περιλαμβάνει 25 δίσκους, οι οποίοι μοιράζονται στους 8 βατήρες ως μονοί και διπλοί (ντουμπλέδες). Συγκεκριμένα, για το Ολυμπιακό σκητ που μας ενδιαφέρει, μιας και αυτή τη μορφή σκητ ρίχνουμε στην Ελλάδα, το μενού έχει ως εξής:
Βατήρας Νο 1: 1 μονό πιάτο pull & 1 ντουμπλές ξεκινώντας από το pull.
Βατήρας Νο 2: Το ίδιο με το Νο 1
Βατήρας Νο 3: Το ίδιο με το Νο 1 και Νο 2
Βατήρας Νο 4: 1 μονό pull, 1 μονό mark, 1 ντουμπλές ξεκινώντας από το pull και 1 ντουμπλές ξεκινώντας από το mark, σύνολο 6 δίσκοι.
Βατήρας Νο 5: 1 μονό mark & 1 ντουμπλές ξεκινώντας από το mark.
Βατήρας Νο 6: Το ίδιο με το Νο 5
Βατήρας Νο 7: 1 ντουμπλές ξεκινώντας από το mark.
Βατήρας Νο 8: 1 μονό pull & 1 μονό mark. Στον 8, τα πιάτα πρέπει να σπάσουν πριν περάσουν το σημαιάκι που μαρκάρει την μέση της απόστασης ανάμεσα στα δύο σπιτάκια.

ΕΘΙΜΟΤΥΠΙΚΑ
Σαφώς ευκολότερα εδώ τα πράγματα από το τραπ, και πιο ανάλαφρη η ατμόσφαιρα μέσα στο stand κατά την διάρκεια της πούλας. Οι σκοπευτές (6 στον αριθμό) ξεκινούν από τον βατήρα Νο 1. Ο πρώτος σκοπευτής μπαίνει στον βατήρα να ρίξει, ενώ οι υπόλοιποι είναι από πίσω του, εκτός βατήρα. Αφού ρίξει στους δίσκους του, μπαίνουν και οι υπόλοιποι ένας ένας με την σειρά τους, μέχρι να ρίξουν όλοι. Ύστερα, μετακινούνται στον επόμενο βατήρα, όπου επαναλαμβάνεται η ίδια διαδικασία. Προσοχή. Οι σκοπευτές που είτε μόλις έχουν ρίξει ή πρόκειται να ρίξουν σε έναν βατήρα, δεν κόβουν βόλτες μέσα στο stand, αλλά είναι συγκεντρωμένοι πίσω από τον σκοπευτή που βρίσκεται στον βατήρα. Επίσης, αυτές οι στιγμές αναμονής δεν ενδείκνυνται για κουτσομπολιά και κουβεντούλα, οφείλουμε στους συναθλητές μας σεβασμό , δηλαδή ησυχία.

ΤΕΧΝΙΚΗ
Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Λέγεται ότι το τραπ μαθαίνεται εύκολα, αλλά αφού το μάθεις έχεις διακυμάνσεις στην απόδοσή σου, ενώ το σκητ μαθαίνεται δύσκολα, αλλά ύστερα είναι εύκολο να κρατηθείς σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο απόδοσης, με μικρές διακυμάνσεις. Παρ’ όλο που υπάρχει μία δόση αλήθειας, σηκώνει πολύ ανάλυση και σίγουρα δεν είναι επί του παρόντος. Θα συμφωνήσω πάντως στο πρώτο σκέλος, ότι δηλαδή το σκητ πράγματι μαθαίνεται δυσκολότερα.

Κατ’ αρχήν, να διευκρινίσω ότι ενώ στο τραπ η τεχνική είναι μία, το swing through, στο σκητ τέτοιες απλουστεύσεις είναι άγνωστες. Το σκητ (μαζί με το σπόρτινγκ) προσφέρεται για να ευδοκιμήσουν όλες οι σκοπευτικές τεχνικές, με τόσες πολλές παραλλαγές μεταξύ τους, που πραγματικά είναι σπάνιο να βρεις δύο σκοπευτές που να ρίχνουν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Οι τρεις βασικές τεχνικές είναι το swing through, το pull away και το maintained lead, ή αλλιώς sustained lead. Υπάρχουν κι άλλες αναγνωρισμένες τεχνικές, όπως η τεχνική Churchill, το spot shooting, το modified swing through κλπ, αλλά εδώ θα κάνω μία γρήγορη ανάλυση των 3 βασικών.

Swing through: Εδώ ο σκοπευτής τοποθετεί (εισαγάγει) το όπλο του πίσω από τον στόχο, και προσπερνώντας τον, πατάει ακαριαία την σκανδάλη. Είναι μία αγαπημένη τεχνική στο κυνήγι, αλλά και στο σκοπευτήριο, κυρίως σε πολύ κοντινούς στόχους, με το πλεονέκτημα ότι δεν χρειάζεται να βάζει ο σκοπευτής συγκεκριμένη προσκόπευση στην βολή του, γιατί η ταχύτητα που έχει το όπλο κατά την προσπέραση του στόχου σε συνδυασμό με την χρονική υστέρηση που μεσολαβεί από την στιγμή που ο εγκέφαλος δίνει εντολή μέχρι να πατηθεί η σκανδάλη, δίνει αυτόματα την απαιτούμενη προσκόπευση. Το μειονέκτημα αυτής της τεχνικής είναι ότι δεν μας δίνει την δυνατότητα να επιλέξουμε εμείς το σημείο που θα σπάσει το πιάτο, πράγμα ιδιαίτερα χρήσιμο στο σκητ, καθώς και το ότι δεν έχουμε περιθώρια διόρθωσης της ντουφεκιάς αν κάτι πάει στραβά.

Pull away: Σ’ αυτήν την τεχνική, ο σκοπευτής εισαγάγει το όπλο πάνω στον στόχο και επιταχύνοντας προοδευτικά μπροστά από τον στόχο, τραβάει την σκανδάλη μόλις δει την προσκόπευση που θεωρεί σωστή, συνεχίζοντας ταυτόχρονα την κίνηση του όπλου. Είναι επίσης χρήσιμη τεχνική για το κυνήγι και το σκοπευτήριο, κυρίως για μακρύτερες βολές, αλλά και πάλι μας στερεί το πλεονέκτημα να επιλέξουμε το ακριβές σημείο που θα σπάσει το πιάτο. Βέβαια, είναι κατά πολύ ακριβέστερη της προηγούμενης.

Maintained lead: Όπως λέει και η φράση, διατηρούμενη προσκόπευση. Εδώ, ο σκοπευτής τοποθετεί το όπλο απευθείας μπροστά από την πορεία του στόχου και τον παρακολουθεί εφαρμόζοντας την προσκόπευση που απαιτείται. Όταν δει την “εικόνα” που θεωρεί σωστή, πατάει ακαριαία την σκανδάλη χωρίς να σταματήσει την κίνηση του όπλου. Όπως όλες οι τεχνικές, έτσι κι αυτή έχει πλεονεκτήματα και ελαττώματα. Το ελάττωμά της, ιδίως για αρχάριους σκοπευτές, είναι ο κίνδυνος να σταματήσεις την κίνηση του όπλου κατά τον πυροβολισμό, πράγμα που θα έχει σίγουρο αποτέλεσμα η ντουφεκιά να φύγει πίσω από τον στόχο. Προσφέρει όμως πλεονεκτήματα πολύ χρήσιμα για το σκητ. Πρώτον, μπορείς να επιλέξεις το σημείο που θα σπάσεις το πιάτο, και δεύτερον, απομνημονεύεις και εφαρμόζεις τις πραγματικές προσκοπεύσεις που απαιτούνται σε κάθε βατήρα. Η γνώμη μου είναι ότι η συγκεκριμένη τεχνική, αν και δυσκολότερη στην εκμάθηση, είναι η πλέον κατάλληλη για χρήση στο σκητ.

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ
Ναι, καλά ακούσατε. Το σκητ, πέρα από αγώνισμα τεχνικής επιδεξιότητας, είναι και αγώνισμα στρατηγικής. Όπως στο γαλλικό μπιλιάρδο πρέπει όχι μόνο να κάνεις καραμπόλα, αλλά και να τοποθετήσεις την μπίλια σου με τέτοιο τρόπο, ώστε να “στήσεις” και την επόμενη καραμπόλα, έτσι και στο σκητ, δεν αρκεί να σπάσεις το πιάτο σε ένα οποιοδήποτε σημείο, αλλά να το σπάσεις σε προκαθορισμένο σημείο που θα σου επιτρέψει να έχεις απόλυτο έλεγχο και στο δεύτερο πιάτο του ντουμπλέ. Πολλοί σκοπευτές χρησιμοποιούν το maintained lead στο πρώτο πιάτο του ντουμπλέ, αλλά λόγω κακής εφαρμογής του αργούν, με αποτέλεσμα να μην έχουν αρκετό χρόνο για το δεύτερο πιάτο, το οποίο ύστερα κυνηγάνε απελπισμένα για να το σπάσουν με swing through. Λάθος! Ή εφαρμόζεις μία τεχνική ή κάνεις ότι σου κατέβει. Και τα δύο πιάτα πρέπει να σπάσουν με την ίδια ακριβώς τεχνική, και κυρίως σε προκαθορισμένα σημεία που εντάσσονται μέσα στην “ζώνη ελέγχου” του σκοπευτή, μία ζώνη δηλαδή στο οπτικό πεδίο του, όπου ο σκοπευτής “δουλεύει” με συγκεκριμένο τρόπο και οικονομία κινήσεων, χωρίς να κυνηγάει τα πιάτα σε όλο το stand. Ο τρόπος για να επιτύχεις αυτήν την οικονομία κινήσεων και χρόνου, είναι να εφαρμόζεις την προσκόπευση κατά την διάρκεια της επώμισης, και μόλις το κοντάκι κουμπώσει στο ζυγωματικό, να πατιέται ακαριαία η σκανδάλη. Για να επιτύχουμε το σπάσιμο στο ακριβές σημείο που θέλουμε, θα πρέπει να ξέρουμε ακριβώς πού τοποθετούμε τις κάννες του όπλου πριν ζητήσουμε τον δίσκο, πού κοιτάμε για να δούμε τον δίσκο, και πάνω απ’ όλα να ξεκινήσουμε την κίνηση του όπλου ακαριαία με την εμφάνιση του δίσκου. Μαλακά μεν, αλλά ακαριαία. Αυτό είναι και το σημαντικότερο στην τεχνική maintained lead. Όλες σχεδόν οι αστοχίες πηγάζουν από αυτήν ακριβώς την αδυναμία, να αποτύχουμε δηλαδή να ξεκινήσουμε ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ με την εμφάνιση του δίσκου.

Είναι πραγματικά “μαγικό” να βλέπεις πόσα πράγματα έχει τον χρόνο να αναλύσει ο ανθρώπινος εγκέφαλος σε 5/10 του δευτερολέπτου (τόσο διαρκεί η πρώτη ντουφεκιά του ντουμπλέ) και με πόση ακρίβεια μαθαίνει να υπακούει το ανθρώπινο σώμα. Βέβαια, αυτά έρχονται με τον καιρό και κυρίως με ποιοτική προπόνηση, θέληση, υπομονή και πειθαρχία.

Καλή επιτυχία λοιπόν, και κυρίως καλό ταξίδι στην αναζήτηση της αρμονίας που κρύβεται μέσα στο σκητ. Και να θυμάστε, σημασία δεν έχουν τα 25άρια, αλλά η εκμάθηση της λεπτής τέχνης που απαιτείται για να αισθανθούμε κύριοι του παιχνιδιού και να επιβληθούμε στους μικρούς πορτοκαλί διαβόλους. Όπως είπε και ο μεγάλος Καβάφης «…η Ιθάκη σε έδωσε τον δρόμο…»

Σχετικά άρθρα:

* Πάμε σκοπευτήριο;
Άλλη μία (μάλλον μέτρια) κυνηγετική σαιζόν έφτασε στο τέλος της, και μερικοί από εμάς δεν θα καθαρίσουν και λαδώσουν τα αγαπημένα τους όπλα, ούτε θα τα κρύψουν στην πιο σκοτεινή μεριά της ντουλάπας τους. Αντιθέτως, θα ξεσκονίσουμε τα σκοπευτικά μας γιλέκα…
* Τα σκοπευτήρια της Αττικής
Μία σύντομη γνωριμία με τα σκοπευτήρια πέριξ των Αθηνών. Το Σκοπευτήριο του Ο.Φ.Κ.Ο. (Όμιλος Φιλάθλων Κυνηγετικού Όπλου) ή της Μαλακάσας όπως λέγεται, βρίσκεται στην περιοχή Μήλεσι, ανάμεσα στη Μαλακάσα και στη Σκάλα Ωρωπού. Για να φτάσουμε εκεί από την Αθήνα, παίρνουμε την Εθνική Οδό προς Θεσ/νίκη. Μετά τη Μαλακάσα στρίβουμε δεξιά προς τη Σκάλα Ωρωπού….
* Σκοποβολή. Ξεκινώντας από το sporting
Αποφασίσαμε λοιπόν να ασχοληθούμε με την σκοποβολή. Ναι, αλλά με ποιο αγώνισμα; Υπάρχουν όπως είπαμε τα 3 ολυμπιακά αγωνίσματα, trap, skeet και double trap, και υπάρχει και το μη ολυμπιακό sporting. Αυτά στην Ελλάδα βέβαια, αφού στο σύνολό τους, τα αγωνίσματα πήλινου δίσκου ανά την υφήλιο αριθμούν δεκάδες παραλλαγές. Στα δικά μας δεδομένα λοιπόν…
* Τραπ για τους … τεχνίτες
Το τραπ είναι ένα ιδιαίτερα τεχνικό αγώνισμα, που απαιτεί άριστο συγχρονισμό ματιών και χεριών, αντίληψη, ψυχραιμία και αποφασιστικότητα. Τα όπλα που χρησιμοποιούνται είναι υποχρεωτικά δίκαννα, αλληλεπίθετα, με μήκος κάννης συνήθως τα 76 εκατοστά και «στενά» τσοκαρίσματα, συνήθως 7/10 & 10/10, ή αλλιώς βελτιωμένο ντεμί και φουλ. Οι αγώνες του τραπ, αποτελούνται από 5 πούλες + 1 πούλα τελικού για τους άνδρες και 3 πούλες + 1 πούλα τελικού για τις γυναίκες…

του Λεωνίδα Μητσιάλη

Η σειρά αυτών των άρθρων αφορά κυρίως τον κυνηγό που η περιέργεια θα τον οδηγήσει να πειραματιστεί με την σκοποβολή και τον αρχάριο σκοπευτή που πιθανόν στα λόγια μου να βρει κάποιο χρήσιμο στοιχείο να εφαρμόσει στην επόμενη προπόνησή του. Δεν είναι τεχνικά εγχειρίδια για τους έμπειρους σκοπευτές, και φυσικά ό,τι εγώ πιστεύω δεν πάει να πει πως είναι και το καλύτερο για όλους. Είναι όμως βασικά στοιχεία τεχνικής που χαίρουν ευρείας αποδοχής από την πλειοψηφία των σκοπευτών.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν την γνωριμία των ολυμπιακών αγωνισμάτων της σκοποβολής με το τραπ, μιας και είναι το δημοφιλέστερο ολυμπιακό αγώνισμα πήλινου δίσκου στον κόσμο. Αναφέρεται δε ως «ο βασιλιάς των σκοπευτικών αγωνισμάτων».

ΓΕΝΙΚΑ Το τραπ είναι ένα ιδιαίτερα τεχνικό αγώνισμα, που απαιτεί άριστο συγχρονισμό ματιών και χεριών, αντίληψη, ψυχραιμία και αποφασιστικότητα. Τα όπλα που χρησιμοποιούνται είναι υποχρεωτικά δίκαννα, αλληλεπίθετα, με μήκος κάννης συνήθως τα 76 εκατοστά και «στενά» τσοκαρίσματα, συνήθως 7/10 & 10/10, ή αλλιώς βελτιωμένο ντεμί και φουλ. Οι αγώνες του τραπ, αποτελούνται από 5 πούλες + 1 πούλα τελικού για τους άνδρες και 3 πούλες + 1 πούλα τελικού για τις γυναίκες. Δηλαδή οι άνδρες ρίχνουν 125 δίσκους και οι γυναίκες 75. Εξ ου και οι κωδικοποιημένες ονομασίες των αγωνισμάτων TR 125 και TR 75. Οι δίσκοι εμφανίζονται μέσα από μία υπόγεια τάφρο, που απέχει 15 μέτρα από τους βατήρες των σκοπευτών. 15 συνολικά μηχανές χρησιμοποιούνται, 3 ανά βατήρα, και ο σκοπευτής είναι υποχρεωμένος να ζητήσει τον δίσκο με το όπλο επωμισμένο. Επιτρέπονται δύο βολές ανά δίσκο, εκτός από τον τελικό ο οποίος διεξάγεται με ένα μόνο φυσίγγι στο όπλο. Όλες οι βολές είναι σε δίσκους απομακρυνόμενους (ταχύτατα) από τον σκοπευτή. Οι μηχανές είναι ρυθμισμένες να πετάνε τους δίσκους σε απόσταση 75 μέτρων σε συνθήκες άπνοιας.

Ας δούμε όμως λίγα βασικά πράγματα για την πρώτη μας μέρα στους βατήρες του τραπ.

ΕΘΙΜΟΤΥΠΙΚΑ Όταν πρόκειται να αρχίσει η πούλα, καταλαμβάνουμε τον βατήρα που μας υποδηλώνουν οι άλλοι σκοπευτές ή ο υπεύθυνος του σκοπευτηρίου. Κρατάμε το όπλο ανοικτό δίπλα στο σώμα μας, από την λαβή του, ενώ τα στόμια των καννών ακουμπάνε στον βατήρα ή στην άκρη του παπουτσιού μας. Παραμένουμε απόλυτα σιωπηλοί χωρίς περιττές κινήσεις που μπορούν να χαλάσουν την αυτοσυγκέντρωση των άλλων σκοπευτών και περιμένουμε την σειρά μας. Μέσα στις θαλάμες του όπλου είναι ήδη τοποθετημένα τα φυσίγγια, εφόσον το κρατάμε με τον τρόπο που σας προανέφερα. Μόλις πυροβολήσει και ο αμέσως προηγούμενος σκοπευτής από εμάς (αριστερά μας), σηκώνουμε το όπλο από την λαβή, το κλείνουμε χωρίς να γυρίσουν οι κάννες δεξιά ή αριστερά, επωμίζουμε, ζητάμε τον δίσκο, πυροβολούμε 1 ή 2 φορές, ανοίγουμε το όπλο προσέχοντας οι άδειοι κάλυκες να πέσουν μέσα στα ειδικά καλαθάκια, και ξαναπαίρνουμε την στάση αναμονής. Μόλις ρίξει ο επόμενος σκοπευτής, τότε μόνο μπορούμε να βγούμε από τον βατήρα και να σταθούμε πίσω και αριστερά του. Αυτός με την σειρά του θα κάνει το ίδιο μόλις ρίξει ο μεθεπόμενος, και τότε εμείς καταλαμβάνουμε την θέση του. Όταν πυροβολήσουμε και από τον πέμπτο βατήρα (τέρμα δεξιά), τότε ακολουθούμε το ημικυκλικό μονοπάτι πίσω από τους σκοπευτές για να καταλάβουμε την θέση στον βατήρα Νο1 με τον τρόπο που περιέγραψα. Όλη αυτή η εθιμοτυπία είναι πολύ σημαντική, ιδίως στο τραπ, και τηρώντας την, αυτομάτως κερδίζετε την αποδοχή των άλλων σκοπευτών.

ΤΕΧΝΙΚΗ Αντίθετα με άλλα αγωνίσματα, στο τραπ χρησιμοποιείται μία και μόνο τεχνική, αυτή του «swing through», με κάποιες μικρές διαφοροποιήσεις από σκοπευτή σε σκοπευτή, ανάλογα με τις ιδιομορφίες του. Η βασική τεχνική όμως, παραμένει η ίδια:
Τα πέλματα των ποδιών σχηματίζουν μία γωνία 45 μοιρών και απέχουν μεταξύ τους όσο και οι ώμοι μας. Αν τα φανταστείτε σαν ωροδείκτες, τότε το αριστερό δείχνει 12:30 και το δεξί 02:30 (θεωρώντας την κατεύθυνση που βγαίνει το πιάτο την 12:00). Αυτά ισχύουν για τους δεξιόχειρες σκοπευτές, οι αριστερόχειρες απλά αντιστρέψτε την στάση. Τα πόδια δεν είναι λυγισμένα αλλά ούτε και τεντωμένα, είναι σε μία φυσική στάση ορθοστασίας, με την διαφορά ότι το βάρος μας διανέμεται 60% στο αριστερό πόδι και το 40% στο δεξί (μιλάω πάντα για δεξιόχειρες). Το δε σώμα γέρνει ελαφρά προς τα εμπρός, ούτως ώστε η μύτη μας να βρίσκεται στην κατακόρυφο του μεγάλου δάχτυλου του αριστερού μας ποδιού.
Η επώμιση γίνεται με “βασανιστικά” αργή κίνηση. Το όπλο ανεβαίνει για να συναντήσει το ζυγωματικό και το πέλμα του όπλου φωλιάζει μέσα στον ώμο μας. Χαμηλώνουμε αργά τις κάννες και τις σταθεροποιούμε λίγο κάτω από το χείλος της τάφρου, από όπου εμφανίζονται τα πιάτα. Το σημείο αυτό μπορείτε αργότερα με πειραματισμούς να το διαμορφώσετε όπως σας βολεύει καλύτερα. Αφού συγκεντρωθούμε, καλούμε τον δίσκο με έναν δυνατό και ευκρινή ήχο (ο, α, ατ,). Μόλις εμφανιστεί ο δίσκος, πριν κουνηθεί το όπλο, πρώτα τα μάτια τον εστιάζουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα, και αφού “κλειδώσουμε” οπτικά επάνω του, τότε ξεκινάμε την κίνηση μας οδηγώντας τις κάννες μας με τους ώμους προς την πορεία του πιάτου και την στιγμή που το φτάνουμε και το σκεπάζουμε, τραβάμε ακαριαία την σκανδάλη, συνεχίζοντας ταυτόχρονα την κίνηση του όπλου. Είναι θεμελιώδους σημασίας η τέλεια εστίαση στον δίσκο πριν κουνηθεί το όπλο. Μπορεί αρχικά να φαίνεται ότι σπαταλάμε κάποια πολύτιμα εκατοστά δευτερολέπτου, αλλά ουσιαστικά η κίνηση είναι εξίσου γρήγορη, αν όχι γρηγορότερη, αφού έχουμε δώσει στον εγκέφαλο μέσω των ματιών τις ακριβώς σωστές συντεταγμένες του στόχου, με αποτέλεσμα η κίνηση του όπλου να είναι λιτή, γλυκιά και απολύτως ακριβής. Απαραίτητη προϋπόθεση το μάγουλο να παραμείνει «κολλημένο» στο κοντάκι χωρίς να σηκώνουμε το κεφάλι για να «κρυφοκοιτάξουμε». Όπως λένε και οι Αμερικάνοι “eye on the target and head on the stock”. Έχουμε δικαίωμα για δύο φυσίγγια ανά δίσκο, αλλά επειδή ο χρόνος είναι ελάχιστος, δεν χωράνε σιγουρέματα στην δεύτερη ντουφεκιά. Πρέπει να “φύγει” κι αυτή όπως η πρώτη, πάνω στην κίνηση του όπλου. Πολύ σημαντικό είναι το “δέσιμο” του σκοπευτή με το όπλο του, η δε κίνηση του όπλου πρέπει να βγαίνει από την μέση και όχι από τα χέρια, καθοδηγούμενη όπως είπα από τους ώμους. Πολύ συχνά παρομοιάζουν αυτήν την κίνηση με τον πυργίσκο ενός τανκ. Τα πόδια παραμένουν σταθερά, το ίδιο και τα χέρια. Το μόνο που κινείται είναι η μέση.

Πιστεύω ότι είναι μερικά χρήσιμα πράγματα που καλό είναι να γνωρίζει κανείς σαν εγκεφαλική προετοιμασία πριν πρωτοεπιχειρήσει να ρίξει τραπ. Όπως είδατε είναι μπόλικα όλα αυτά που πρέπει να τηρεί κάποιος και πιθανόν να πέσουν “μαζεμένα” σε κάποιον αρχάριο, αλλά δεν θα τον παρεξηγήσουν. Κανείς δεν γεννήθηκε έμπειρος.
Καλή επιτυχία

Σχετικά άρθρα:

* Πάμε σκοπευτήριο;
Άλλη μία (μάλλον μέτρια) κυνηγετική σαιζόν έφτασε στο τέλος της, και μερικοί από εμάς δεν θα καθαρίσουν και λαδώσουν τα αγαπημένα τους όπλα, ούτε θα τα κρύψουν στην πιο σκοτεινή μεριά της ντουλάπας τους. Αντιθέτως, θα ξεσκονίσουμε τα σκοπευτικά μας γιλέκα…
* Τα σκοπευτήρια της Αττικής
Μία σύντομη γνωριμία με τα σκοπευτήρια πέριξ των Αθηνών. Το Σκοπευτήριο του Ο.Φ.Κ.Ο. (Όμιλος Φιλάθλων Κυνηγετικού Όπλου) ή της Μαλακάσας όπως λέγεται, βρίσκεται στην περιοχή Μήλεσι, ανάμεσα στη Μαλακάσα και στη Σκάλα Ωρωπού. Για να φτάσουμε εκεί από την Αθήνα, παίρνουμε την Εθνική Οδό προς Θεσ/νίκη. Μετά τη Μαλακάσα στρίβουμε δεξιά προς τη Σκάλα Ωρωπού….
* Σκοποβολή. Ξεκινώντας από το sporting
Αποφασίσαμε λοιπόν να ασχοληθούμε με την σκοποβολή. Ναι, αλλά με ποιο αγώνισμα; Υπάρχουν όπως είπαμε τα 3 ολυμπιακά αγωνίσματα, trap, skeet και double trap, και υπάρχει και το μη ολυμπιακό sporting. Αυτά στην Ελλάδα βέβαια, αφού στο σύνολό τους, τα αγωνίσματα πήλινου δίσκου ανά την υφήλιο αριθμούν δεκάδες παραλλαγές. Στα δικά μας δεδομένα λοιπόν…

του Λεωνίδα Μητσιάλη

Αποφασίσαμε λοιπόν να ασχοληθούμε με την σκοποβολή. Ναι, αλλά με ποιο αγώνισμα; Υπάρχουν όπως είπαμε τα 3 ολυμπιακά αγωνίσματα, trap, skeet και double trap, και υπάρχει και το μη ολυμπιακό sporting. Αυτά στην Ελλάδα βέβαια, αφού στο σύνολό τους, τα αγωνίσματα πήλινου δίσκου ανά την υφήλιο αριθμούν δεκάδες παραλλαγές. Στα δικά μας δεδομένα λοιπόν, και πριν αρχίσουμε τις αναλύσεις για το ποιο αγώνισμα είναι το καταλληλότερο για τον εκάστοτε υποψήφιο σκοπευτή, καλό θα ήταν να ρίξουμε μία ματιά στο υπόβαθρο της σκοποβολής στην Ελλάδα, στις υποδομές, την νοοτροπία των Ελλήνων σκοπευτών κ.α.

Κατ’ αρχήν, σκοπευτήρια πήλινου στόχου υπάρχουν λίγα, σε σύγκριση τουλάχιστον με χώρες που λόγω παράδοσης έχουν πολύ σοβαρότερες υποδομές (Η.Π.Α., Μ. Βρετανία, Ιταλία, Κύπρος κλπ.) Η σκοποβολή στην Ελλάδα ξεκίνησε να γίνεται γνωστή αρκετά παλιά, αλλά παρ’ όλο το μεγάλο διάστημα που είχαμε την παρουσία του πήλινου δίσκου στην χώρα μας, ποτέ δεν ωρίμασε σαν σπορ. Λίγο οι «δύσκολες» εποχές, λίγο η οπλοφοβία, λίγο το κόστος του αθλήματος, όλα αυτά έπαιξαν ανασταλτικό ρόλο στην άνθηση της σκοποβολής πήλινου δίσκου στην Ελλάδα. Κρίμα φυσικά, γιατί σαν χώρα, από αρχαιοτάτων χρόνων, μάθαμε να μεγαλώνουμε με τα όπλα, χρησιμοποιώντας τα είτε σε πολέμους είτε στο κυνήγι με αξιοθαύμαστα αποτελέσματα. Η αλήθεια είναι ότι ο Έλληνας κυνηγός είναι πολύ πιο ταλαντούχος σκοπευτής (στο επίπεδο του αρχαρίου) από άλλους λαούς, και αυτό δεν είναι δική μου διαπίστωση, αλλά πιο ειδικών.

Εκτός από την έλλειψη των σκοπευτηρίων, ένα πρόβλημα είναι και η προσκόλληση στα ολυμπιακά αγωνίσματα, ίσως επειδή αυτά γνωρίσαμε πρώτα στην Ελλάδα, αλλά κυρίως λόγω του βάρους που πέφτει σε αυτά από τους επίσημους φορείς, ενώ θα μπορούσε να ενισχυθεί περισσότερο ο διασκεδαστικός ρόλος της σκοποβολής και όχι ο αγχωτικός πρωταθλητισμός. Φυσικά η εθνική μας ομάδα έχει απόλυτη ανάγκη την στήριξη της πολιτείας, αλλά εξίσου σημαντική θα ήταν και μία εκστρατεία προσέλκυσης νέων σκοπευτών, από τους οποίους θα ήταν ευκολότερη και αποτελεσματικότερη η επιλογή των μελλοντικών ταλέντων για το διεθνές επίπεδο.

Ενάντια λοιπόν στο υπάρχον κατεστημένο, η κοινή λογική είναι ο αρχάριος σκοπευτής να ασχοληθεί με το Sporting. Κατά την γνώμη μου, το Sporting εξυπηρετεί πολλαπλούς σκοπούς. Πρώτον, είναι το αδιαμφισβήτητο “σχολείο” για τον αρχάριο σκοπευτή, αφού εκεί θα μάθει τα βασικά στοιχεία περί σκοποβολής, που θα τον συντροφεύουν αργότερα σε όλες του τις σκοπευτικές δραστηριότητες. Ο αρχάριος σκοπευτής, στο Sporting απολαμβάνει επίσης μία πιο επιεική αντιμετώπιση από τους συναδέλφους του, μιας και οι περισσότεροι που ασχολούνται με το Sporting είναι κυνηγοί και όχι έμπειροι σκοπευτές, ώστε να έχουν απαιτήσεις όλοι να σέβονται αυστηρά “πρωτόκολλα”.
Από εκεί και πέρα, κάποιοι “προωθούνται” στα ολυμπιακά αγωνίσματα και κάποιοι άλλοι παραμένουν στο Sporting, είτε γιατί το βρίσκουν πιο ενδιαφέρον από τα υπόλοιπα, είτε γιατί απολαμβάνουν αυτήν την πιο ανέμελη ατμόσφαιρα, ή γιατί σκοπός τους είναι να περνάνε καλά και να βελτιώσουν τις σκοπευτικές τους ικανότητες για το κυνήγι. Όλοι οι λόγοι είναι σεβαστοί και κάθε χαρακτήρας έχει το λόγο του που επισκέπτεται το σκοπευτήριο.
Η γοητεία που ασκούν τα ολυμπιακά αγωνίσματα, σίγουρα κερδίζει αυτόν που θέλει να δοκιμάζεται στα δύσκολα, και αυτούς που έχουν το μικρόβιο του συναγωνισμού, αφού αργά ή γρήγορα, οι περισσότεροι θα δοκιμάσουν την τύχη τους σε κάποιον αγώνα, όταν αισθανθούν δυνατοί και σίγουροι για τις δυνατότητες τους. Για την ακρίβεια, η συμμετοχή στους αγώνες είναι αρκετός λόγος για κάποιους να ασχοληθούν με τα αγωνίσματα αυτά, μιας και αν υπήρχε αγωνιστικό πρόγραμμα στο Sporting, σίγουρα θα κράταγε πολύ περισσότερους σκοπευτές που θα έκαναν πρωταθλητισμό εκεί. Δυστυχώς, στον τομέα αυτόν, το Sporting έχει αντιμετωπιστεί άδικα από την ΣΚ.Ο.Ε., που πολύ απλά το αγνοεί.
Και κάπως έτσι ξεκινάνε οι “μεταγραφές” από το Sporting στα άλλα αγωνίσματα. Και η πλάκα είναι ότι πρακτικά το Sporting έχει την μεγαλύτερη ποικιλία βολών, το περισσότερο “σασπένς” αν θέλετε, κι όμως αργά ή γρήγορα, οι περισσότεροι σκοπευτές διαλέγουν ένα ολυμπιακό αγώνισμα.
Πιστεύω ότι ο λόγος έχει να κάνει με την ανθρώπινη ψυχολογία, που συνεχώς αναζητάει την πρόκληση, διαρκώς θέλει να ανέβει ένα σκαλί πιο πάνω. Π.χ., ο σκοπευτής του Sporting θέλει να μεταπηδήσει σε άλλο αγώνισμα, γιατί εκεί τα πράγματα είναι δυσκολότερα και αυστηρότερα. Μετά, αρχίζει να λαμβάνει μέρος σε αγώνες, για να συναγωνιστεί τους άλλους. Ύστερα, προσπαθεί να ανέβει τις κατηγορίες, μέχρι να καταλήξει στην Α.
Αν κρίνω από τον εαυτό μου, όσο καιρό ήμουν στην Β κατηγορία, μου είχε γίνει εμμονή να ανέβω στην Α, κι ας μην ήμουν έτοιμος να αντιμετωπίσω τον ανταγωνισμό εκεί. Δεν με ενδιέφερε αν θα ξανάβλεπα κύπελλο ή μετάλλιο έστω από μακριά, αυτό που με έκαιγε ήταν ότι υπήρχε μία ομάδα ανθρώπων διαλεγμένοι με κριτήρια απόδοσης, και εγώ ήμουν απ’ έξω.
Σίγουρα η ιδιοσυγκρασία κάθε ανθρώπου παίζει μεγάλο ρόλο, και δεν έχουν όλοι το μικρόβιο του συναγωνισμού, αλλά έχω καταλήξει ότι το Sporting χάνει τους οπαδούς του από αυτόν τον λόγο, την ανυπαρξία επίσημων αγώνων.
Φυσικά όλα αυτά είναι τελείως πλασματικά και να εξηγήσω το γιατί. Το Sporting στην Ελλάδα είναι εύκολο. Αυτό συμβαίνει όμως επειδή είναι κυρίως τόπος εξάσκησης των κυνηγών, οι οποίοι για να μην χάσουν το ενδιαφέρον τους στην σκοποβολή, έχουν ανάγκη από μία θετική πρώτη εμπειρία. Χρειάζονται την τόνωση της αυτοπεποίθησής τους ώστε να επιστρέψουν και δεύτερη και τρίτη φορά και τελικά να κολλήσουν με την σκοποβολή. Κάποια στιγμή όμως, το πράγμα καταντάει βαρετό, λίγο η έλλειψη αγώνων (ο άνθρωπος είναι καθαρά ανταγωνιστικό ζώο), λίγο η μονοτονία, λίγο ο περιφρονητικός τρόπος που βλέπουν το Sporting οι “καθαρόαιμοι” (τρομάρα τους) σκοπευτές, τελικά ο νέος σκοπευτής, με μαθηματική ακρίβεια, ασχολείται με το Skeet ή το Trap, ή απλά τα παρατάει όλα. Ελάχιστοι είναι αυτοί που παραμένουν πιστοί στο Sporting, αν και τελικά είναι ίσως οι πιο “ψαγμένοι” απ’ όλους μας. Ξέρουν τι θέλουν, να περάσουν ένα ευχάριστο πρωινό, να πουν δυο κουβέντες πίνοντας καφέ με τους φίλους τους και φυσικά να βελτιώσουν και να διατηρήσουν τις σκοπευτικές τους ικανότητες σε ένα υψηλό επίπεδο με απώτερο σκοπό την μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στο κυνήγι.
Τα πράγματα όμως, θα μπορούσαν να είναι πολύ διαφορετικά, όπως έχουν αποδείξει οι συνάδελφοι σκοπευτές στο εξωτερικό, και ιδίως στην Μ. Βρετανία και στις Η.Π.Α. Εκεί το Sporting έχει εξελιχθεί τόσο, που τελικά έχει πολύ μεγαλύτερη αξία να βγει κάποιος πρωταθλητής στην πόλη ή στον νομό του στο Sporting παρά πρωταθλητής της χώρας του στο Skeet. Μην ξεχνάμε ότι το Skeet και το Trap έχουν έναν βαθμό ευκολίας ακριβώς λόγω της επαναληπτικότητας που τα διακρίνει. Εντάξει, στις ολυμπιακές τους μορφές δεν είναι και τόσο απλά τα πράγματα, αλλά στο αμερικάνικο Skeet για παράδειγμα είναι απλούστατο να κάνεις 25άρι σχετικά γρήγορα. Το Sporting όμως εκεί κάθε άλλο παρά εύκολο είναι. Το να κάνει κάποιος ένα απόλυτο σκορ, π.χ. 100/100 σε ένα ολόκληρο course, ή να κάνει ένα 25άρι σε ένα parcour του FITASC συζητείται μέσα στους κύκλος των σκοπευτών για μήνες και σε κάποιες περιπτώσεις δεν ξεχνιέται ποτέ. Ο George Digweed, 7 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στο Sporting, θεωρείται δικαίως το καλύτερο ντουφέκι στον κόσμο. Οι αντίστοιχοι παγκόσμιοι πρωταθλητές στα Skeet & Trap θεωρούνται απλά κορυφαίοι αθλητές.
Για να καταλήξω, το Sporting δεν είναι αυτό που εμείς έχουμε γνωρίσει. Εδώ είναι άλλη μία μισοδουλειά, άρπα κόλλα, όπως όλα σχεδόν τα πράγματα στην χώρα μας. Μακάρι κάποια στιγμή να γίνει μία σοβαρή εγκατάσταση στην Ελλάδα, με προγραμματισμό, υπευθυνότητα και επαγγελματισμό. Η ανταπόκριση του κόσμου θα είναι πραγματικά τεράστια.

Τεχνικά
Το Sporting, με δυο λέξεις, είναι προσομοίωση κυνηγετικών βολών. Βολές δηλαδή που θα συναντήσουμε στον κυνηγότοπο, σε αντίθεση με το Skeet (ποτέ δεν μου έτυχε να διασταυρωθούν μπροστά μου δύο πουλιά, πηγαίνοντας σε αντίθετη κατεύθυνση μεταξύ τους με ιλλιγιώδη ταχύτητα) και το Trap (δεν υπάρχει θήραμα που να εκτοξεύεται από το έδαφος με ταχύτητα 110 χιλιομέτρων την ώρα). Θα συναντήσουμε λοιπόν βολές οικείες με την εμπειρία μας στο κυνήγι, τραβέρσες, πλάγιες τραβέρσες, απομακρυνόμενους και εισερχόμενους δίσκους, κάθετης απογείωσης (παπί) αλλά και βολές εδάφους (λαγός).
Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το δικό μας όπλο, που δεν χρειάζεται να είναι απαραίτητα αλληλεπίθετο, αρκεί να μάθουμε τον ασφαλή χειρισμό του, ο οποίος δεν συμπίπτει συνήθως με αυτό που εμείς έχουμε μάθει να αποκαλούμε «ασφαλή χειρισμό». Τα φυσίγγια μπορούν να είναι ακόμα και τα κυνηγετικά μας φυσίγγια των 32-33 γραμμαρίων, αν και τα περισσότερα σκοπευτήρια θέτουν ως ανώτερο όριο τα 28 γραμμάρια, συνήθως σε Νο 8. Απαραίτητα είναι τα μέσα προστασίας της όρασης και της ακοής μας (ακουστικά και σκοπευτικά γυαλιά), ενώ αντί για ένα σκοπευτικό γιλέκο μπορούμε να βολευτούμε και με το κυνηγετικό μας. Οι συσφίξεις που χρησιμοποιούνται εξαρτώνται φυσικά από τις αποστάσεις βολής που θα συναντήσουμε στο εκάστοτε σκοπευτήριο, αλλά σαν μπούσουλας, ένα βελτιωμένος κύλινδρος είναι ικανός να ανταπεξέλθει άριστα στο 90% των βολών που θα συναντήσετε στα ελληνικά σταντ του Sporting.

Πώς ρίχνουμε;
Σε όλα τα σκοπευτήρια, στους βατήρες του Sporting υπάρχει πάντα ένας άνθρωπος ο οποίος πέρα από τον ρόλο του να πατάει κουμπιά, είναι υπεύθυνος και για την ενημέρωση των νέων σκοπευτών σχετικά με το αγώνισμα, τις παρουσιάσεις των δίσκων, την εξοικείωσή τους, τον ασφαλή χειρισμό του όπλου, καθώς και για μικρές συμβουλές τεχνικής για τις διάφορες παρουσιάσεις των δίσκων. Επομένως δεν υπάρχει λόγος άγχους ότι θα πάμε απροετοίμαστοι, αλλά καλό θα είναι να θυμόμαστε ότι (1) το όπλο πρέπει να είναι πάντα ανοιχτό και άδειο, με εξαίρεση την στιγμή που είμαστε μέσα στον βατήρα και είναι η σειρά μας να ρίξουμε, (2) περιμένουμε την σειρά μας χωρίς να κάνουμε φασαρία ενοχλώντας τους υπόλοιπους σκοπευτές, και παρατηρούμε τους δίσκους και τις βολές των συναδέλφων μας, ιδίως αν είναι εμπειρότεροι από εμάς, (3) διατηρούμε την ψυχραιμία και την ηρεμία μας ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Σκοπός είναι να περάσουμε ευχάριστα και να βελτιώσουμε την σκοπευτική μας ικανότητα, και να φροντίσουμε ώστε και οι υπόλοιποι που θα είναι στον ίδιο χώρο μαζί μας να μην ενοχληθούν από την συμπεριφορά μας. Η νευρικότητα εντός και εκτός βατήρα, ενοχλεί τους παρευρισκόμενους, βλάπτει το θετικό αποτέλεσμα των βολών μας και είναι και πρόξενος ατυχημάτων.
Σταντ για Sporting υπάρχουν εντός Αττικής στα σκοπευτήρια της Μαλακάσας, της Πάρνηθας και της Ελευσίνας.

Σχετικά άρθρα:

* Εισαγωγή στα σκοπευτικά αθλήματα
Η κυνηγετική σκοποβολή, αρχικά ξεκίνησε χρησιμοποιώντας σαν στόχους ζωντανά περιστέρια. Τα ήθη περασμένων εποχών επέτρεψαν σε μια τέτοια δραστηριότητα να γνωρίσει μεγάλη άνθηση και αποδοχή από πολλούς κοινωνικούς κύκλους. Τα χρόνια βέβαια πέρασαν και πολύ πριν η περιστεροβολία κηρυχθεί παράνομη, οι στόχοι είχαν ήδη αρχίσει να αντικαθίστανται από άψυχα υλικά σε ποικίλλες παραλλαγές, και πολύ σύντομα καθιερώθηκε η λύση του πήλινου δίσκου. ..
* Τα σκοπευτήρια της Αττικής
Μία σύντομη γνωριμία με τα σκοπευτήρια πέριξ των Αθηνών. Το Σκοπευτήριο του Ο.Φ.Κ.Ο. (Όμιλος Φιλάθλων Κυνηγετικού Όπλου) ή της Μαλακάσας όπως λέγεται, βρίσκεται στην περιοχή Μήλεσι, ανάμεσα στη Μαλακάσα και στη Σκάλα Ωρωπού. Για να φτάσουμε εκεί από την Αθήνα, παίρνουμε την Εθνική Οδό προς Θεσ/νίκη. Μετά τη Μαλακάσα στρίβουμε δεξιά προς τη Σκάλα Ωρωπού….

Μία σύντομη γνωριμία με τα σκοπευτήρια πέριξ των Αθηνών

Σκοπευτήριο Μαλακάσας
Το Σκοπευτήριο του Ο.Φ.Κ.Ο. (Όμιλος Φιλάθλων Κυνηγετικού Όπλου) ή της Μαλακάσας όπως λέγεται, βρίσκεται στην περιοχή Μήλεσι, ανάμεσα στη Μαλακάσα και στη Σκάλα Ωρωπού.
Για να φτάσουμε εκεί από την Αθήνα, παίρνουμε την Εθνική Οδό προς Θεσ/νίκη. Μετά τη Μαλακάσα στρίβουμε δεξιά προς τη Σκάλα Ωρωπού. Στα 4,2 περίπου χλμ. από την Εθνική Οδό, πάνω σε μια απότομη δεξιά στροφή, υπάρχει πινακίδα που δείχνει αριστερά προς το Σκοπευτήριο. Αυτός ο δρόμος, μήκους περίπου 1,3χλμ, είναι πλέον ασφαλτοστρωμένος και οδηγεί κατευθείαν στην πύλη του σκοπευτηρίου.
Στην πύλη δεξιά υπάρχει σκοπευτήριο για πιστόλια, εμείς προχωράμε άλλα 200μ με το αυτοκίνητο και φτάνουμε στο σκοπευτήριο των λειόκαννων.
Υπάρχει χώρος στάθμευσης καθώς επίσης και άνετος χώρος για να πιούμε τον καφέ μας (με ωραία κυνηγετική διακόσμηση). Στο σκοπευτήριο μπορούμε να ρίξουμε trap, skeet και sporting σε ένα από τα πολλά πεδία. Το τηλέφωνο επικοινωνίας είναι 22950.98084 και υπεύθυνος είναι ο κ.Γιώργος Τσάκωνας.
Το σκοπευτήριο λειτουργεί Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο από τις 9:00 το πρωί έως τη δύση του ήλιου και την Κυριακή έως τις 14:00.

(Πηγή: www.hunter.gr)

Σκοπευτήριο Πάρνηθας
Το Σκοπευτήριο Πάρνηθας, η Μενιδίου όπως αλλιώς λέγεται, είναι ένα από τα πλέον γνωστά και αγαπητά στους φίλους της σκοποβολής κατά πήλινου στόχου. Η μικρή σχετικά απόσταση από το κέντρο της πόλης και η σχετική ευκολία πρόσβασης, το έχουν κάνει να σηκώνει το μεγαλύτερο βάρος των προπονήσεων του trap και skeet.
Κατασκευάστηκε από μια μικρή παρέα φίλων στα τέλη της δεκαετίας του 80, που ίδρυσαν παράλληλα και τον Σκοπευτικό Όμιλο Αχαρνών “Ο Πάρνης” (1988). Είχαν τη διορατικότητα και την έμπνευση να εκμεταλλευτούν την κορυφή ενός γυμνού λόφου, που είχε καταλήξει να γίνει ο σκουπιδότοπος της περιοχής. Μετά την παραχώρηση του συγκεκριμένου χώρου από το Δήμο Αχαρνών, χρειάστηκε να κατατεθούν πολλές ώρες προσωπικής εργασίας. Έτσι διαμορφώθηκε ο χώρος και κατασκευάστηκε το πρώτο στάντ το οποίο λειτουργούσε με μια χειροκίνητη μηχανή. Στη συνέχεια με την καθοδήγηση του προέδρου του Θρασύβουλου Στάμου, το σκοπευτήριο απέκτησε και δεύτερο στάντ, ενώ παράλληλα άλλαξε ολόκληρος ο περιβάλλον χώρος με εντυπωσιακή δενδροφύτευση, κατασκευή κήπου κλπ.
Το Σκοπευτήριο της Πάρνηθας, στο οποίο στεγάζεται ο Σ.Ο. Αχαρνών “ο Πάρνης”, λειτουργεί καθημερινά από τις 17:00 ως αργά το βράδυ (με προβολείς). Τα Σαββατοκύριακα λειτουργεί από το πρωί μέχρι το βράδυ (εκτός από τις ώρες της κοινής ησυχίας), Υπάρχουν δυο stand, για skeet και trap, ενώ υπάρχει πεδίο βολής και για το Sporting.
Οι βολές ρίχνονται με φόντο την Αθήνα και την Ακρόπολη ( η βραδινή θέα είναι φανταστική).Υπάρχει ικανοποιητικός χώρος στάθμευσης και μια καντίνα όπου εκτός από τα φυσίγγια μπορούν οι επισκέπτες να προμηθευτούν τόστ, καφέ ή αναψυκτικό (μετά από συνεννόηση μπορούμε να απολαύσουμε και μαγειρευτό φαγητό).
Το Σκοπευτήριο της Πάρνηθας επίσης φημίζεται για το τζάκι του και τα “λουκούλλεια γεύματα” του.
Το τηλέφωνο του Σκοπευτηρίου Μενιδίου (Πάρνηθας) είναι 210-24.63.256, ή 210-24.61.249 (Σκοπευτικός Όμιλος Πάρνης).

(Πηγή: www.skopeftis.gr)

Για να φτάσουμε στο σκοπευτήριο, από την Εθνική Οδό, στρίβουμε στη γέφυρα προς Πάρνηθα και ακολουθούμε τη Λ. Καραμανλή. Μετά από την διασταύρωση για Θρακομακεδόνες στρίβουμε λοξά αριστερά στην οδό Μεσονυχίου προς το Στρατόπεδο Λοχαγού Καποτά (υπάρχει πινακίδα). Μετά ακολουθούμε τις μικρές πράσινες πινακίδες προς το σκοπευτήριο. (Μεσονυχίου, Πάρνηθος, Στρατηγού Καλλάρη, Αγ. Διονυσίου κλπ). Περνάμε μπροστά από την πύλη του στρατοπέδου και ακολουθούμε το δρόμο ανάμεσα από την ΕΥΔΑΠ και το στρατόπεδο.

(Πηγή: www.hunter.gr)

Σκοπευτήριο Ελευσίνας
Για το Σκοπευτήριο της Ελευσίνας παίρνουμε την Ε.Ο. Αθηνών-Κορίνθου προς Κόρινθο. Περνάμε τη γέφυρα του Ασπροπύργου και τη διασταύρωση προς Ελευσίνα και στρίβουμε δεξιά προς τη Μαγούλα και το Θριάσιο Νοσοκομείο (υπάρχουν πινακίδες). Στα 2 χλμ περίπου συναντάμε το Νοσοκομείο στα δεξιά μας. Στη διασταύρωση που υπάρχει αμέσως μετά το νοσοκομείο συνεχίζουμε ευθεία, περνάμε πάνω από την Αττική Οδό, προσπερνάμε στα αριστερά μας τη Μαγούλα και συνεχίζουμε προς τα Δερβενοχώρια. Στα 5,5χλμ περίπου από το νοσοκομείο συναντάμε το σκοπευτήριο δεξιά επί του δρόμου (υπάρχει μικρή ταμπέλα). Σαν χαρακτηριστικό σημάδι, 100 μέτρα πριν το σκοπευτήριο, υπάρχει μια παράγκα-καντίνα που έχει μάλιστα και σχετική ενημερωτική πινακίδα 500 μέτρα νωρίτερα.
Όσοι πηγαίνουμε από την Αττική Οδό, βγαίνουμε στην έξοδο Νο2 προς τη Μαγούλα και το Θριάσιο Νοσοκομείο. Κατόπιν στρίβουμε αριστερά προς το Θριάσιο Νοσοκομείο, περνάμε πάνω από την Αττική Οδό και φτάνουμε στο δρόμο που περνάει εμπρός από το Νοσοκομείο. Εκεί στρίβουμε αριστερά και συνεχίζουμε όπως πριν.
Το σκοπευτήριο διαθέτει χώρο στάθμευσης για τα αυτοκίνητα και αίθουσα-καντίνα όπου μπορείτε να παραγγείλετε καφέ, τόστ κλπ. Υπάρχει ένα πεδίο Trap/Skeet και ένα πεδίο Sporting. Το πεδίο του sporting έχει μόνο δύο βατήρες από τους οποίους ο κάθε σκοπευτής ρίχνει τη μισή πούλα συνεχόμενα (12-13 πιάτα) πριν συνεχίσει ο επόμενος. Αφού ρίξει όλη η σειρά των σκοπευτών από τον ένα βατήρα, μετακομίζουν στον 2ο για την υπόλοιπη μισή πούλα. Στο σκοπευτήριο αυτό επιτρέπεται και δεύτερη βολή στο ίδιο πιάτο στο Sporting.

Το σκοπευτήριο λειτουργεί Τρίτη-Τετάρτη-Πέμπτη μετά τις 15:30 και τα Σαββατοκύριακα από τις 10:00 το πρωί μέχρι τη δύση του ήλιου. Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210-55.51.190.

(Πηγή: www.hunter.gr)

Σκοπευτήριο Πειραιά (Σχιστό)
Για το Σκοπευτήριο του Πειραιά, παίρνουμε την Ε.Ο. Αθηνών-Κορίνθου προς Κόρινθο. Στη γέφυρα του Σκαραμαγκά πάμε δεξιά και περνώντας πάνω από τη γέφυρα προς τα αριστερά της Ε.Ο. μπαίνουμε στην Λεωφόρο Σχιστού-Σκαραμαγκά προς το Κερατσίνι.
Στο πρώτο φανάρι που συναντάμε, στα 3,5 – 4 χλμ. περίπου, στρίβουμε αριστερά στην ανηφόρα και στα 400 μέτρα είναι το σκοπευτήριο. Το σκοπευτήριο διαθέτει ένα πεδίο για skeet και μία μηχανή τύπου «ρομπότ» για υποτυπώδη προπόνηση στο trap.

Λειτουργεί τις καθημερινές το απόγευμα ενώ τα Σαββατοκύριακα όλη τη μέρα.

(Πηγή: www.hunter.gr)

Το Ολυμπιακό Κέντρο Σκοποβολής Μαρκόπουλου
Το Ολυμπιακό Κέντρο Σκοποβολής Μαρκόπουλου, το οποίο βρίσκεται στην ανατολική περιοχή της Αττικής, καλύπτει μια έκταση 312.000 τ.μ. και φιλοξένησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Αποτελείται από 4 κύρια κτίρια, συνολικής χωρητικότητας 4.000 θεατών. Στα κτίρια αυτά υπάρχουν εστιατόρια, ξενώνες, ανοικτά και κλειστά (για τους τελικούς) πεδία βολής, χώροι υποδοχής, χώροι για τον Τύπο, χώροι πρασίνου, όπως και χώροι στάθμευσης.
Στην εγκατάσταση πραγματοποιήθηκε το Παγκόσμιο Κύπελλο Σκοποβολής ISSF μεταξύ 22-30 Απριλίου 2004.

Αναλυτικά στοιχεία:
Συνολική χωρητικότητα: 4.000 θεατές
Καθαρή χωρητικότητα: 2.330 θεατές
Έκταση εγκατάστασης: 312.000 τ.μ.
Απόσταση από Ολ. Χωριό: 42χλμ.
Ολοκλήρωση έργου: Μάρτιος 2004
Έναρξη λειτουργίας: Απρίλιος 2004
Θέσεις Τύπου: 70 γραπτού τύπου, 16 φωτογράφων
Υπηρεσίες για το κοινό: εστιατόρια, μπαρ κλπ, καταστήματα διαφόρων ειδών , ιατρείο, τουαλέτες, αυτόματοι πωλητές καρτών κλπ
H Σκοποβολή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004
Οι αγώνες της Σκοποβολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 έγιναν στο Ολυμπιακό Κέντρο Σκοποβολής Μαρκόπουλου.
Το Ολυμπιακό Κέντρο Σκοποβολής Μαρκόπουλου περιλαμβάνει τα παρακάτω πεδία βολής και τους απαραίτητους λειτουργικούς χώρους:
πεδίο βολής 10 μέτρων (80 θέσεων για τους αγώνες των αεροβόλων όπλων και τέσσερα stands για τον κινούμενο στόχο)
πεδίο βολής 25 μέτρων (10 stands των πέντε στόχων)
πεδίο βολής 50 μέτρων (80 θέσεων βολής)
κλειστό πεδίο βολής διεξαγωγής τελικών (10 θέσεων για τους αγώνες αεροβόλων όπλων, έξι stands για τον κινούμενο στόχο, 20 θέσεων για τους αγώνες των 50 μέτρων και έξι stands των πέντε στόχων για τους αγώνες των 25 μέτρων)
τέσσερα πεδία βολής πήλινου στόχου, τρία για τους προκριματικούς και ένα για τους τελικούς αγώνες.
Το αγωνιστικό πρόγραμμα ολοκληρώθηκε σε εννέα ημέρες, από τις 14 έως και τις 22 Αυγούστου 2004. Στους αγώνες συμμετείχαν 390 σκοπευτές και σκοπεύτριες.
Δυστυχώς, «το καλύτερο σκοπευτήριο στον κόσμο» όπως το αποκάλεσαν όσοι το επισκέφτηκαν κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, παραμένει έως σήμερα κλειστό και η μοίρα του είναι αμφίβολη, μιας και το επιβουλεύονται διάφοροι κρατικοί φορείς, και η πιθανότητα να ξαναχρησιμοποιηθεί όπως του αρμόζει, σαν προπονητήριο σκοποβολής δηλαδή και χώρος διοργάνωσης εθνικών και διεθνών αγώνων σκοποβολής, να είναι πολύ μικρή.

του Λεωνίδα Μητσιάλη

Λίγα λόγια για την σκοποβολή

Η κυνηγετική σκοποβολή, αρχικά ξεκίνησε χρησιμοποιώντας σαν στόχους ζωντανά περιστέρια. Τα ήθη περασμένων εποχών επέτρεψαν σε μια τέτοια δραστηριότητα να γνωρίσει μεγάλη άνθηση και αποδοχή από πολλούς κοινωνικούς κύκλους. Τα χρόνια βέβαια πέρασαν και πολύ πριν η περιστεροβολία κηρυχθεί παράνομη, οι στόχοι είχαν ήδη αρχίσει να αντικαθίστανται από άψυχα υλικά σε ποικίλλες παραλλαγές, και πολύ σύντομα καθιερώθηκε η λύση του πήλινου δίσκου.
Στην ίδια περίπου μορφή με τις αρχές του περασμένου αιώνα παραμένει και σήμερα ο πήλινος δίσκος, του οποίου οι προδιαγραφές είναι 110 χιλιοστά διάμετρος, 25 χιλιοστά ύψος και 105 γραμμάρια βάρος. Τα δε υλικά του είναι ένα μίγμα πίσσας και κιμωλίας.
Τα όπλα που χρησιμοποιούνται είναι λειόκαννα cal 12, τα οποία όμως έχουν κάποια χαρακτηριστικά που τα διαφοροποιούν ως προς την χρήση τους από τα κλασσικά κυνηγετικά όπλα, κυρίως το αρκετά αυξημένο βάρος.
Ένα κλασσικό σκοπευτικό όπλο κυμαίνεται στα 3,500 – 3,800 κιλά.
Άλλα στοιχεία που τα διαφοροποιούν από τα κυνηγετικά είναι οι ελαφρύτερες και πιο “ξερές” σκανδάλες, οι φαρδύτερες ρίγες, τα κοντάκια, οι ανθεκτικότερες μπάσκουλες και εξολκείς, και γενικά μικρές ή μεγάλες ανακαλύψεις που κατά καιρούς θεωρήθηκε ότι προσέφεραν αυτό το κάτι που βοηθούσε στην επίτευξη μεγαλύτερων επιδόσεων.

Τα φυσίγγια περιέχουν 24 γραμμάρια σκάγια για τα 3 Ολυμπιακά αγωνίσματα (Trap, Double Trap, Skeet) και 28 γραμμάρια για το μη Ολυμπιακό αγώνισμα του Sporting.
Τα σκοπευτήρια είναι οι χώροι όπου νόμιμα μπορεί κάποιος να επιδοθεί στην σκοποβολή. Τέτοια σκοπευτήρια στην χώρα μας υπάρχουν πολλά, στην περιοχή της Αττικής μόνο υπάρχουν τέσσερα, με ένα πέμπτο (το Ολυμπιακό Κέντρο Σκοποβολής στο Μαρκόπουλο) να βρίσκεται δυστυχώς υπό καθεστώς ασάφειας ως προς την τελική μεταολυμπιακή του χρήση.
Αναλυτικότερη παρουσίαση των σκοπευτηρίων, θα ακολουθήσει σε επόμενο άρθρο.

Εξοπλισμός
Ο εξοπλισμός που χρειάζεται κάποιος σκοπευτής ξεκινάει από το όπλο. Ένα εξειδικευμένο σκοπευτικό όπλο είμαι σίγουρα απαραίτητο σε κάποιον που ξεπερνάει το στάδιο του ευκαιριακού ερασιτεχνισμού και αποφασίζει να ασχοληθεί σοβαρότερα με το άθλημα. Μία προσφιλής λύση των αρχάριων σκοπευτών, είναι ένα όπλο για Sporting, συνήθως αλληλεπίθετο, με βάρος γύρω στα 3,500 κιλά και εναλλασσόμενα τσοκάκια.
Επίσης ένα ειδικό σκοπευτικό γιλέκο που επιτρέπει την μεταφορά των φυσιγγίων και την απροβλημάτιστη επώμιση είναι απαραίτητο στον σκοπευτή, ανεξαρτήτως του αγωνίσματος που θα ακολουθήσει.
Ένα απολύτως απαραίτητο αξεσουάρ είναι τα σκοπευτικά γυαλιά που προστατεύουν τα μάτια από θραύσματα δίσκων και εξοστρακισμένα σκάγια. Τα γυαλιά αυτά είναι φτιαγμένα από υλικό «polycarbonate» και μπορούν να βληθούν από σκάγια από πολύ μικρή απόσταση χωρίς να διατρηθούν από αυτά.
Απαραίτητα κρίνονται και τα ακουστικά που προστατεύουν τα αυτιά από τον κρότο του όπλου, τόσο του δικού μας όσο και των δεκάδων άλλων όπλων που θα ρίχνουν γύρω μας.
Τέλος, ένα απλό καπέλο τύπου «τζόκεϊ» με γείσο, θα μας προστατεύσει τόσο από τον ήλιο ή την βροχή, όσο και από θραύσματα δίσκων που μπορεί να επιλέξουν το κεφάλι μας για «προσγείωση»!

Τα αγωνίσματα
TRAP
Το όνομα ‘τραπ’ έχει τις ρίζες του στην περιστεροβολια αφού έτσι ονομαζόταν ο μηχανισμός που απελευθέρωνε το πουλί και του έδινε την ώθηση για να πετάξει, και παρέμεινε έτσι μέχρι τις μέρες μας. Ο μηχανολογικός εξοπλισμός περιλαμβάνει τρεις μηχανές εκτόξευσης πήλινων δίσκων μπροστά από κάθε θέση βολής, σύνολο 15 μηχανές, ρυθμισμένες σε διάφορες γωνίες και ύψη τροχιάς του δίσκου. Είναι τοποθετημένες μέσα σε καταπακτή που βρίσκεται μπροστά από τους βατήρες των σκοπευτών. Οι σκοπευτές στοχεύουν από πέντε διαφορετικές θέσεις που είναι σε ευθεία σειρά, 15 μέτρα πίσω από τις μηχανές εκτόξευσης στόχων. Έξι αθλητές κινούνται κυκλικά με τη φορά του ρολογιού, στις πέντε θέσεις σκόπευσης. Οι πέντε αθλητές λαμβάνουν θέση στους βατήρες και ο έκτος περιμένει σε θέση πίσω από τον αθλητή στο βατήρα Νο 1.
Οι πήλινοι στόχοι εκτοξεύονται με ταχύτητα, διανύοντας απόσταση 75 μέτρων ενώ το ύψος της τροχιάς τους κυμαίνεται από δύο έως τέσσερα μέτρα. Οι αθλητές αγνοούν ποια από τις τρεις μηχανές σε κάθε θέση εκτοξεύει τον πήλινο δίσκο. Κάθε σκοπευτής έχει το δικαίωμα να επιχειρήσει δύο βολές σε κάθε πήλινο στόχο εφόσον αυτός βρίσκεται στον αέρα.

DOUBLE TRAP
Είναι παρόμοιο με το απλό με τη διαφορά ότι δύο στόχοι εκτοξεύονται ταυτόχρονα, από δυο από τις τρεις μηχανές της μεσαίας θέσης βολής φθάνοντας σε ύψος 3 με 3½ μέτρων. Κάθε αθλητής έχει υποχρέωση για βολή και στους δύο στόχους, οι οποίοι διανύουν μία απόσταση 55 περίπου μέτρων.

SKEET
Οι δυο πήλινοι δίσκοι απελευθερώνονται από διαφορετικές μηχανές τοποθετημένες στις άκρες ενός ημικυκλικού πεδίου βολής. Η διαδικασία εκτόξευσης περιλαμβάνει μονές και διπλές εκτοξεύσεις από δύο πύργους, έναν χαμηλό και έναν ψηλό. Οι σκοπευτές έχουν το δικαίωμα μιας βολής σε κάθε δίσκο. Ο σκοπευτής κρατά στο βατήρα το όπλο σε θέση αναμονής ώσπου να εκτοξευτεί-εμφανιστεί ο δίσκος, οπότε επωμίζει και πυροβολεί. Οκτώ βατήρες σκόπευσης χρησιμοποιούνται στο skeet, επτά γύρω από την περίμετρο ενός ημικυκλίου και ένας στο μέσο. Οι δίσκοι διανύουν απόσταση 60 – 65 μέτρων.

SPORTING
Αντίθετα με τα προηγούμενα Ολυμπιακά αγωνίσματα, το sporting είναι ένα αγώνισμα που δεν μπαίνει στα αυστηρά καλούπια των ανωτέρω αγωνισμάτων, για αυτό και δεν είναι Ολυμπιακό. Άπειρες είναι οι μορφές που μπορούμε να το συναντήσουμε και κάθε σκοπευτήριο παρουσιάζει την δική του εκδοχή. Ουσιαστικά είναι μια απομίμηση πτήσεων θηραμάτων με πήλινους δίσκους και οι παραλλαγές εξαρτώνται από τις ιδιομορφίες του χώρου του σκοπευτηρίου και την φαντασία του σχεδιαστή του «σχήματος».
Τα 28 γραμμάρια των φυσιγγίων του είναι ένας μάλλον άτυπος και άγραφος κανονισμός που σε κάποιες παραλλαγές του sporting στο εξωτερικό είναι υποχρεωτικός και αλλού καθαρά προαιρετικός. Στην Ελλάδα πάντως, όλα τα σκοπευτήρια απαιτούν από τους σκοπευτές του sporting να μην χρησιμοποιούν φυσίγγια με γόμωση βαρύτερη από 28 γραμμάρια σκάγια.
Τα σκοπευτικά φυσίγγια διαφέρουν από τα κυνηγετικά, πέρα από το βάρος της γόμωσης και στην σκληρότητα των σκαγιών, τα οποία περιέχουν συνήθως περισσότερο αντιμόνιο από τα ημίσκληρα κυνηγετικά, συνήθως 3 – 4% με κάποια να φθάνουν και το 6% περιεκτικότητα.
Σε επόμενα άρθρα θα ασχοληθούμε αναλυτικότερα με το κάθε αγώνισμα ξεχωριστά.

του Λεωνίδα Μητσιάλη

Άλλη μία (μάλλον μέτρια) κυνηγετική σαιζόν έφτασε στο τέλος της, και μερικοί από εμάς δεν θα καθαρίσουν και λαδώσουν τα αγαπημένα τους όπλα, ούτε θα τα κρύψουν στην πιο σκοτεινή μεριά της ντουλάπας τους. Αντιθέτως, θα ξεσκονίσουμε τα σκοπευτικά μας γιλέκα, τα γυαλιά και τα ακουστικά μας και θα ξεκινήσουμε μία νέα σαιζόν, σκοπευτική αυτήν την φορά, η οποία μπορεί να μας δώσει ανάλογες, ή ακόμα και μεγαλύτερες συγκινήσεις από το κυνήγι.

Ετοιμαστείτε λοιπόν για ένα ενδιαφέρον ταξίδι σε έναν νέο κόσμο, ετοιμαστείτε να ταξιδέψετε σε μονοπάτια άγνωστα αλλά συναρπαστικά, ετοιμαστείτε για καρδιοχτύπια και συγκινήσεις, και έχετε υπ’ όψη σας… η σκοποβολή είναι ιδιαιτέρως εθιστική!

Λοιπόν; Πάμε σκοπευτήριο;

Κυνήγι & Σκοποβολή

Πολλά έχω ακούσει για αυτόν τον συνδυασμό όσο καιρό ασχολούμαι με την σκοποβολή. Αυτοί που δεν θέλουν να ασχοληθούν με την σκοποβολή (για οποιοδήποτε λόγο) προβάλλουν επιχειρήματα όπως “άλλο ο δίσκος κι άλλο το πουλί” ή “καλά τα πιατάκια, αλλά το πραγματικό ντουφέκι φαίνεται στο θήραμα” και άλλα πολλά. Από την μεριά τους κάποιοι σνομπ σκοπευτές (ευτυχώς είναι λίγοι) ανταποκρίνονται με φράσεις όπως “το μόνο αντικειμενικό μέρος για να κρίνεις το ‘καλό ντουφέκι’ είναι το σκοπευτήριο” κλπ. Υπάρχουν αλήθειες και ψέματα σε όλα αυτά, αλλά η ουσία είναι ότι το σκοπευτήριο βοηθά τα μέγιστα στην βελτίωση της σκοπευτικής απόδοσης στο κυνήγι και στον ασφαλή χειρισμό του όπλου.
Διάβασα κάποτε ένα άρθρο του Παύλου Κανελλάκη, του προέδρου της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος, που ισχυρίζεται ότι ο σκοπευτής δεν εφαρμόζει σκόπευση στον δίσκο, αλλά έναν “σκοπευτικό παλμό” και επομένως η ενασχόληση του με την σκοποβολή δεν τον βοηθά καθόλου στο κυνήγι.

Παρ’ όλο που υπάρχουν κάποιες τεχνικές στο σκοπευτήριο που θα μπορούσαν να επαληθεύσουν αυτό του το επιχείρημα, η αλήθεια είναι ότι πρώτον αυτές απευθύνονται σε προχωρημένα στάδια αθλητών και σε απόλυτα εξειδικευμένους στόχους (όπως ο αυστηρός πρωταθλητισμός) και δεύτερον ακόμα και ένας “ρομποτικός” “σκοπευτικός παλμός” εάν διαθέτει σωστά στοιχεία επώμισης, εστίασης και κίνησης έχει να προσφέρει παρά πολλά στον κυνηγό/σκοπευτή.
Ανεξάρτητα από ποια τεχνική ακολουθεί κάποιος σκοπευτής, υπάρχουν κάποια βασικά στοιχεία που δεν μπορούν και δεν λείπουν από καμία τεχνική. Αυτά είναι, πρώτον και κυριότερο η σωστή επώμιση και δεύτερον η σωστή εστίαση στον στόχο (με διόφθαλμη όραση φυσικά). Αυτά τα δυο στοιχεία είναι το ίδιο σημαντικά στο κυνήγι όσο και στην σκοποβολή. Στο κάτω κάτω, και στις δυο δραστηριότητες, ο σκοπευτής/κυνηγός προσπαθεί να χτυπήσει έναν κινούμενο στόχο με λειόκανο όπλο.
Ένα τρίτο στοιχείο που απολαμβάνει ο καλός σκοπευτής είναι η ψυχραιμία. Ξέρει ότι ένας στόχος μπορεί να χτυπηθεί μέσα σε 5 δέκατα του δευτερολέπτου, ξεκινώντας ανεπώμιστος από την θέση αναμονής (στο skeet). Μέσα σ’ αυτόν τον χρόνο, έχει εντοπίσει τον στόχο, έχει επωμίσει το όπλο του, έχει παρακολουθήσει τον στόχο εφαρμόζοντας την απαιτούμενη προσκόπευση και έχει πυροβολήσει. Στα επόμενα 5 δέκατα, έχει αντιστρέψει 180° την πορεία του όπλου του και έχει πυροβολήσει και δεύτερο στόχο που κινείται με ιλιγγιώδη ταχύτητα στην αντίθετη κατεύθυνση. Όταν λοιπόν αυτός βρεθεί στο κυνήγι, έχει την απόλυτη ψυχραιμία να μην τον ξαφνιάσει κανένα θήραμα όσο δύσκολο και να είναι, και με μια γλυκιά κίνηση, που την ξεκινάει οπότε αυτός κρίνει ότι πρέπει (πολύ σημαντικό στο καρτέρι) να πυροβολήσει.
Ένα τέταρτο στοιχείο (και κακώς το τοποθετώ τόσο χαμηλά στην κατάταξη) είναι ο ασφαλής χειρισμός του όπλου. Σίγουρα όλοι πιστεύουμε ότι είμαστε ασφαλείς στο κυνήγι και όποιος πιστεύει ότι μπορεί να προξενήσουμε ατύχημα είναι κινδυνολόγος. Πιστέψτε με, δεν έχετε δει τι πάει να πει ασφαλής χειρισμός του όπλου αν δεν έχετε επισκεφθεί ένα σκοπευτήριο. Ένας σκοπευτής στο κυνήγι κερδίζει απευθείας τους συγκυνηγούς του μόνο και μόνο από τον τρόπο που κρατάει και χειρίζεται το όπλο του ανά πάσα στιγμή.
Ένα πέμπτο στοιχείο, όχι βέβαια σε θέματα αποτελεσματικότητας, είναι οι παρέες που αποκτά κάποιος στο σκοπευτήριο, οι καινούριες φιλίες, και βέβαια η θεωρητική κατάρτιση που αποκτά γνωρίζοντας και συζητώντας με ανθρώπους που λόγω επαγγέλματος συχνάζουν εκεί. Ποιος δεν θα ‘θελε να πίνει τον καφέ του και να συζητά για σκόπευση και βλητική με τον Μπάμπη Αιγινήτη ή για εξωτικά κυνήγια με τον Γιάννη Λοβέρδο;

Δεν περιμένω όλοι όσοι διαβάσουν αυτά που γράφω να τρέξουν στο σκοπευτήριο, ούτε αυτοί που θα πάνε τελικά, να το αγαπήσουν όσο εγώ, αλλά ελπίζω να σας δώσω ένα έναυσμα να γνωρίσετε ένα χώρο που θα ωφεληθεί κι αυτός από την παρουσία σας, όσο κι εσείς από την ενασχόληση σε αυτόν.

Στην εξέλιξη της συζήτησης μου έδειξε με το όπλο του πως επωμίζει και ντουφεκάει, καθώς επίσης και πως σκοπεύει (έκλεινε το ένα του μάτι), πως σκέπτεται καλά πώς θα κάνει προσκόπευση και τέλος σκέπτεται σε ποια στιγμή θα πατήσει τη σκανδάλη με το όπλο στον ώμο του.

Διαπίστωσα ότι τα λάθη της επώμισης και της σκόπευσης επιβάρυναν οι σκέψεις που έκανε. Προσπαθούσε δε με νοερούς υπολογισμούς, να βρει την ιδανική προσκόπευση και το ιδανικό σημείο που έπρεπε να πατήσει την σκανδάλη. Χωρίς λοιπόν τα απαραίτητα εφόδια της σωστής τεχνικής στην επώμιση και κίνηση του όπλου, έπεφτε σε ένα πέλαγος από υπολογισμούς και σκέψεις για την απόσταση της βολής, την προσκόπευση, το που να πατήσει, κ.λ.π, κ.λ.π. Όλα μαζί ήταν ένα μπερδεμένο κουβάρι που θύμιζε Γόρδιο δεσμό χωρίς αρχή και τέλος. Μια σωστή καθ’ όλα βολή σε φτερωτό στόχο, έχει ονομαστεί από πολλούς ειδικούς στο εξωτερικό σαν μία “επιστημονική τέχνη” που κανένας δεν μπορεί να την βρει μόνος του ψάχνοντας. Όλοι όσοι έχουν μυηθεί σωστά σε αυτή και την έχουν αναπτύξει δουλεύοντας στον κατάλληλο δρόμο, φτάνει η σκοπευτική του επίδοση ν’ απορρέει από το ένστικτο και όχι από τις σκέψεις. Εμπιστεύονται τα μάτια τους και το υποσυνείδητο και ντουφεκάνε χωρίς να κάνουν πολύπλοκους υπολογισμούς.

Όμως να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πρώτα θα πρέπει να έχουμε ένα όπλο του οποίου το κοντάκι θα ταιριάζει στο σώμα μας και το ζύγισμά του ανάμεσα στα χέρια. Τα εμπροσθοβαρή και οπισθοβαρή όπλα καλό είναι να αποφεύγονται. Ξεκινώντας να μάθουμε τη σωστή επώμιση θα πρέπει να είμαστε αποφασισμένοι ότι τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα για είκοσι λεπτά τη φορά θα ασχολούμαστε με το όπλο μας. Αυτό πρέπει να γίνεται ειδικά τη νεκρή περίοδο του κυνηγίου που οι περισσότεροι – για να μην πω όλοι – κλείνουν το όπλο μέσα στη θήκη και το ξαναθυμούνται στις 20 Αυγούστου και με απαιτήσεις μάλιστα για σωστές τουφεκιές. Είναι πολύ βασικό στοιχείο η συχνή ενασχόληση με σωστό τρόπο, του κυνηγού με το όπλο του. Θα πρέπει να φτάσει στο σημείο να επωμίζει το όπλο του με τον ίδιο τρόπο και στο ίδιο σημείο κάθε φορά, με τη φυσικότητα που φέρνει το πιρούνι με την τροφή στο στόμα. Τότε μόνο θα πρέπει να έχει απαιτήσεις από τον εαυτό του. Στο ξεκίνημα θα πρέπει να πάρουμε τη σωστή στάση προς το σημείο που θα ντουφεκίσουμε και με άνοιγμα των ποδιών με σχήμα γωνίας 45 μοιρών. Το σώμα πρέπει να έχει ελαφριά κλίση μπροστά με το βάρος του σώματος περισσότερο στο μπροστινό πόδι και λιγότερο στο πίσω, δηλ. το αριστερό για τους δεξιοεπωμίζοντες και το δεξί για τους αριστεροεπωμίζοντες. Για τους κυνηγούς λοιπόν που επωμίζουν από δεξιά ισχύουν τα εξής: κρατάμε τα όπλο με τα δύο χέρια, χωρίς να το σφίγγουμε, απλώς ελαφρά και φυσικά. Θέτουμε σαν στόχο ένα συγκεκριμένο σημείο στον απέναντι τοίχο του δωματίου και λίγο πάνω από το ύψος μας. Σηκώνουμε το όπλο με το αριστερό χέρι, έτσι ώστε η κάνη του όπλου μας, ενώ βρισκόμαστε στη θέση ετοιμότητας, να έλθει ελάχιστα πιο κάτω από τη νοητή ευθεία μάτια-στόχος. Φροντίζουμε ώστε το κοντάκι να βρίσκεται ψηλά κάτω από την μασχάλη. Τότε προεκτείνουμε την κάνη προς τον στόχο με το αριστερό χέρι, ενώ ταυτόχρονα ανεβάζουμε με το δεξί το κοντάκι προς τον ώμο και το μάγουλο. Η κίνηση πρέπει να γίνεται στην αρχή πολύ αργά σαν να πρόκειται για κίνηση �slow motion� στην τηλεόραση. Για να γίνει σωστά επιβάλλεται στην αρχή να είναι αργή, γιατί αν μάθουμε να την κάνουμε όπως πρέπει, αργότερα θα μπορούμε να την κάνουμε γρηγορότερα.

Το πέλμα, όταν το όπλο επωμίζεται, πρέπει να φωλιάζει μέσα στην κοιλότητα του ώμου και πάντα στο ίδιο σημείο. Το πάνω μέρος του κοντακίου έρχεται και δένει κάτω από το ζυγωματικό. Ποτέ δεν κατεβαίνει το κεφάλι πάνω στο κοντάκι ενώ αυτό έχει ήδη έλθει στον ώμο. Απαιτείται συγχρονισμός στην κίνηση των χεριών, επιθετική έμφαση και μικρή κλίση μπροστά του κεφαλιού, ώστε ανεβαίνοντας το κοντάκι να συναντήσει το ζυγωματικό, χωρίς βέβαια να κατέβει το κεφάλι. Αντίθετα με το τουφέκι του στρατού ή το αεροβόλο που διαθέτουν πρόσθιο στόχαστρο και ενδιάμεσα κλισιοσκόπιο πριν από το μάτι μας και προορίζονται για να ρίχνουν ένα μόνο βλήμα σε ακίνητο στόχο, είναι τελείως διαφορετικό από το λειόκανο που έχει άλλο προορισμό. Δεν διαθέτει πίσω κλισιοσκόπιο γιατί αυτό τον ρόλο τον παίζει το μάτι του κυνηγού και το όπλο προορίζεται για να ρίχνει σκάγια σε ένα κινούμενο στόχο στον χώρο. Συνεπώς όταν επωμισθεί σωστά το όπλο, το μάτι είναι ευθυγραμμισμένο πάνω στην ρίγα του όπλου και βασικά σημαδεύει, ενώ το άλλο μάτι που πρέπει οπωσδήποτε να είναι ανοικτό ελέγχει την κίνηση του στόχου και κάνει εκτίμηση της απόστασης. Αν λοιπόν κλείνουμε το άλλο μάτι, τότε επιφορτίζουμε το ένα να κάνει τα πάντα, κάτι που είναι αδύνατο.

Η συχνή εξάσκηση στις επωμίσεις με το όπλο μας πρέπει στην αρχή να είναι ίσιες και αφού επέλθει η εξοικείωση να αρχίσουμε τις πλάγιες κινήσεις από αριστερά προς τα δεξιά και από τα δεξιά προς τα αριστερά. Εδώ είναι επιτακτική η ανάγκη να μπει πλέον για καλά το σώμα στην κίνηση και να μην κινούνται μόνο τα χέρια. Κατά τη διάρκεια των πλάγιων κινήσεων ανεξάρτητα αν ο στόχος είναι χαμηλός ή ψηλός ή οριζόντιος, αν επιχειρήσετε να κινηθείτε προς αυτόν πηγαίνοντας το όπλο μόνο με τα χέρια, να είστε σίγουροι ότι θα αστοχήσετε. Το όπλο πρέπει να είναι μία προέκταση του σώματος, να έχει γίνει ένα με αυτό και να μπαίνουμε στην κίνηση του στόχου με το σώμα, όπως ακριβώς μπαίνει ο πυγμάχος με το σώμα να ακολουθεί το αριστερό χέρι σ� ένα ντιρέκτ.

Διατηρώντας μία άρρηκτη σύνδεση που αποτελείται από μάγουλο-πορεία κοντακίου (κτένι) – μάτι – ρίγα – στόχαστρο, πατάμε κοφτά την σκανδάλη και συνεχίζουμε την κίνηση σαν να πηγαίνουμε για την δεύτερη βολή, σαν να μην ρίξαμε καν την πρώτη. Μην ξεχνάτε ότι πρέπει μόλις το κτένι (το πάνω μέρος του κοντακίου) έλθει και �κολλήσει� στο ζυγωματικό, τότε ακαριαία πρέπει να πατηθεί η σκανδάλη και το σώμα μαζί με το όπλο να παραμείνουν σε κίνηση. Αν με το πάτημα της σκανδάλης φρενάρουμε την κίνηση, τότε η αποτυχία είναι δεδομένη. Πρέπει να γνωρίζετε ότι το σώμα δεχόμενο το σοκ της ανάκρουσης του φυσιγγίου, τείνει να σταματήσει ασυναίσθητα την οποιαδήποτε κίνηση που κάνει. Αυτό εμείς πρέπει να το υπερνικήσουμε μαθαίνοντας με το πάτημα να μην σταματάμε την κίνηση του σώματος και του όπλου.

Στις προπονήσεις που θα κάνουμε στο σπίτι θα μας είναι απαραίτητο ένα ζευγάρι φυσίγγια αδρανή – ελατηρίου, αυτά που βοηθούν στο να μην πέφτει ο επικρουστήρας σε κενή θαλάμη και σπάσει. Προσοχή, δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε παλιούς κάλυκες, διότι τα καψύλλια μετά από μερικές εικονικές βολές βαθουλώνονται – υποχωρούν τόσο που πλέον ο επικρουστήρας θα πέφτει στο κενό. Τα φυσίγγια ελατηρίου είναι φτηνά, βρίσκονται σε όλα τα μαγαζιά κυνηγετικών ειδών και μας χρησιμεύουν πάντα. Έτσι λοιπόν, με πάντα ένα τέτοιο φυσίγγιο στη θαλάμη, θα επωμίζουμε το όπλο με ήρεμη κίνηση και χαλαρούς μυς και μόλις �κουμπώσει� το κοντάκι στο μάγουλο, το δάκτυλο θα πατάει ακαριαία την σκανδάλη, συνεχίζοντας την κίνηση του όπλου. Στο τελείωμα αυτής της κίνησης είναι απαραίτητο στα πρώτα στάδια των επωμίσεων, να ελέγχουμε αν το μάτι μας είναι στην ευθεία της ρίγας και δεν έχει φύγει από αυτήν δεξιά ή αριστερά. Αν αυτό συμβαίνει, πρέπει να προσέξουμε, γιατί αν το κτένι του κοντακίου απλά ακουμπάει το μάγουλο και δεν δένει κάτω από το ζυγωματικό, το μάτι θα βρίσκεται στην αριστερή μέσα πλευρά της ρίγας, ενώ αν πλαγιάζουμε το κεφάλι πάνω σο κτένι, τότε τοπ μάτι θα περνάει από την δεξιά και έξω πλευρά της ρίγας.

Όλα όσα περιγράψαμε παραπάνω, ισχύουν για τον κυνηγό που επωμίζει από την δεξιά πλευρά, ενώ ακριβώς τα αντίθετα ισχύουν για όποιον επωμίζει από αριστερά.

Το κοντάκι έχει πλέον έλθει και “κουμπώνει” κάτω από το ζυγωματικό, ενώ ταυτόχρονα πατιέται η σκανδάλη με την κίνηση σώματος – χεριών – όπλου σε πλήρη εξέλιξη.

Τα μάτια είναι συνεχώς εστιασμένα πάνω στον στόχο και μετά την τουφεκιά, ενώ δεν σηκώνουμε σε καμία στιγμή το κεφάλι από το κοντάκι.

Η κίνηση του όπλου έχει ξεκινήσει και τα χέρια με μία συγχρονισμένη κίνηση ανεβάζουν ταυτόχρονα το όπλο προς τα επάνω, ενώ τα μάτια παρακολουθούν πάντα τον στόχο.

Το σώμα διαθέτει μία ελαφρά κλίση μπροστά, τα πόδια σχηματίζουν γωνία 45 μοιρών, το όπλο στη θέση ετοιμότητας με το κοντάκι κάτω από την μασχάλη και το στόχαστρο ελάχιστα κάτω από τη νοητή ευθεία μάτια – στόχος.

Κατά την επώμιση θα πρέπει το μήκος του κοντακίου να βοηθάει στο να έρχεται με άνεση το όπλο στο ζυγωματικό. Το ιδανικό λοιπόν μήκος είναι αυτό που διατηρεί μία απόσταση 5 εκ. τη στιγμή που “δένουμε” με το όπλο ανάμεσα στη μύτη και τον αντίχειρα του δεξιού χεριού. Εδώ προσέξτε αν η μύτη ακουμπάει στον αντίχειρα του σκοπευτή, το κοντάκι είναι κοντό για το σώμα μας.

Μπάμπης Αιγινήτης

Αρμόδια Υπηρεσία: Αρμόδιο Αστυνομικό Τμήμα

ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ

α. Αίτηση του ενδιαφερομένου στην οποία μνημονεύονται οι λόγοι και το είδος της αιτούμενης αδείας καθώς και τα ακόλουθα στοιχεία:

* Προκειμένου για φυσικό πρόσωπο: Επίθετο, Όνομα, Πατρώνυμο, Μητρώνυμο, ημερομηνία και τόπος γέννησης, διεύθυνση κατοικίας, αριθ. ταυτότητας ή διαβατηρίου, ημερομηνία έκδοσης και εκδούσα Αρχή, επάγγελμα, τηλέφωνο και FAX.
* Προκειμένου για νομικό πρόσωπο: Όνομα ή εμπορική επωνυμία και έδρα, καθώς και τα ως άνω στοιχεία του νομίμου εκπροσώπου.

β. Τα προβλεπόμενα από τις ισχύουσες διατάξεις για την έκδοση της συγκεκριμένης αδείας ενσημοχαρτόσημα.

γ. Πιστοποιητικό ιατρού ειδικότητας νευρολόγου-ψυχιάτρου ή παθολόγου από το οποίο να προκύπτει η κατάσταση της ψυχικής υγείας του ενδιαφερομένου προκειμένου για φυσικό πρόσωπο ή των εκπροσώπων και διαχειριστών προκειμένου για Α.Ε. και Ε.Π.Ε. και των ομορρύθμων εταίρων προκειμένου για Ο.Ε. και Ε.Ε. ή των μελών του διοικητικού συμβουλίου προκειμένου περί σωματείων. Το πιστοποιητικό αυτό παραδίδεται από τον ιατρό, στο πρόσωπο που ζήτησε την εξέτασή του εντός σφραγισμένου φακέλου. Η αρμόδια για την έκδοση της αδείας Αστυνομική Αρχή ελέγχει το απαραβίαστο του φακέλου και δεν παραλαμβάνει πιστοποιητικό που ο φάκελός του παραβιάσθηκε.

δ. Υπεύθυνη δήλωση Ν. 1599/86 των ενδιαφερομένων στην οποία αναφέρεται ότι ο δηλών δεν εμπίπτει στις απαγορευτικές διατάξεις του άρθρου 18 του Ν.2168/1993 και ότι δεν τυγχάνει φυγόποινος ή φυγόδικος.

ε. Πλήρες αντίγραφο Ποινικού Μητρώου (Τύπου Α’ ) και σύμφωνα με τις διακρίσεις της παρ. γ’ του άρθρου1 της υπ’ αριθ. 3009/2/23-α’από 31-8-94 Υπουργικής Απόφασης.

Με εξαίρεση τους Δημόσιους Οργανισμούς, τις Τράπεζες και τις Επιχειρήσεις κοινής ωφελείας, αν η άδεια ζητείται από νομικό πρόσωπο υποβάλλονται επιπλέον των ανωτέρω και τα εξής δικαιολογητικά:

* Επικυρωμένο αντίγραφο της πράξης διορισμού εκπροσώπου του διοικητικού συμβουλίου της Α.Ε.
* Επικυρωμένο αντίγραφο του καταστατικού ή εταιρικού προκειμένου για νομικό πρόσωπο άλλης μορφής. Τα ανωτέρω δικαιολογητικά υποβάλλονται μία φορά και μόνο σε περίπτωση τροποποίησης του καταστατικού δημιουργείται υποχρέωση υποβολής εκ νέου.

Πρόσθετα δικαιολογητικά :

α. Προκειμένου περί σωματείων :

* Βεβαίωση της οικείας Ομοσπονδίας με την οποία πιστοποιείται :
* Η ημερομηνία εγγραφής τους στο μητρώο μελών της
* Ο αριθμός των αθλουμένων μελών τους
* Ότι διαθέτει ή συνεργάζεται με ένα τουλάχιστο εκπαιδευτή
* Ότι είναι αναγνωρισμένο από τη Γ.Γ.Α. ως φίλαθλο σωματείο.
* Ότι είναι νεοϊδρυθέν ή εν ενεργεία Αθλητικό Σωματείο
* Ότι τα αιτούμενα προς αγορά και κατοχή όπλα είναι σύμφωνα με τους Διεθνείς Κανονισμούς αγωνισμάτων σκοποβολής και βάσει εργοστασιακών προδιαγραφών κατάλληλα για την άσκηση σε αγώνισμα της σκοποβολής
* Υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599/1986 του οικείου σωματείου ότι πληροί τους καθορισμένους με σχετικές διατάξεις όρους ασφαλείας.

β. Προκειμένου περί δημοσίων ή αναγνωρισμένων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ή άλλων νομικών προσώπων :

* Βεβαίωση του διευθύνοντος το ίδρυμα ή το σχολείο ή το νομικό πρόσωπο οργάνου ότι διαθέτει αθλητικό τμήμα στο οποίο καλλιεργούνται αγωνίσματα σκοποβολής.
* Υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599/1986 του νομικού προσώπου ότι πληροί του καθορισμένους με σχετικές διατάξεις όρους ασφαλείας.
* Βεβαίωση της οικείας Ομοσπονδίας με την οποία να πιστοποιείται :
* η ημερομηνία εγγραφής τους στο μητρώο μελών της,
* ο αριθμός των αθλουμένων μελών τους και
* ότι τα αιτούμενα προς αγορά και κατοχή όπλα είναι σύμφωνα με τους Διεθνείς κανονισμούς αγωνισμάτων σκοποβολής και βάσει εργοστασιακών προδιαγραφών κατάλληλα για την άσκηση σε αγώνισμα της σκοποβολής.

γ. Προκειμένου περί σκοπευτών :

* Βεβαίωση της οικείας Ομοσπονδίας μετά από αίτηση του σωματείου στο οποίο είναι αθλούμενα μέλη από την οποία να προκύπτει :
* Η ημερομηνία εγγραφής του στα μητρώα της οικείας Ομοσπονδίας
* Οι επίσημοι αγώνες στους οποίους έχουν λάβει μέρος
* Το όπλο που πρόκειται να προμηθευτεί να είναι σύμφωνο με τους Διεθνείς κανονισμούς αγωνίσματος και βάσει εργοστασιακών προδιαγραφών κατάλληλο για την άσκηση σε αγώνισμα της σκοποβολής.
* Υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599/1986 στην οποία να δηλώνει ότι γνωρίζει τους κανονισμούς διεξαγωγής του αγωνίσματος στο οποίο θα ασκείται με το όπλο που πρόκειται να προμηθευτεί, τους κανόνες ασφαλούς χρήσης και φύλαξης που πρέπει να ακολουθεί καθώς και ότι διαθέτει τους προβλεπόμενους όρους ασφαλούς φύλαξης
* Βεβαίωση της οικείας Ομοσπονδίας ότι πρόκειται περί επίλεκτων σκοπευτών που πέτυχαν 1η, 2η ή 3η Πανελλήνια νίκη σε αγωνίσματα του Πρωταθλήματος Ελλάδος ή κατέλαβαν την 1η έως και 8η θέση σε διεθνή αγώνα, εφόσον ζητείται άδεια κατοχής για περισσότερα από πέντε (5) όπλα της κατηγορίας Α’ ή περισσότερα από δύο (2) όπλα της κατηγορίας Β’. Ειδικά για τη χορήγηση άδειας κατοχής σε αθλητές σκοπευτές που είναι δημόσιοι υπάλληλοι, στρατιωτικοί και αστυνομικοί, που δικαιούνται βάσει ειδικών διατάξεων να οπλοφορούν, δεν υποχρεούνται στην υποβολή του προβλεπομένου ιατρικού πιστοποιητικού, Υπεύθυνης δήλωσης και Αντίγραφου Ποινικού Μητρώου (τύπου Α’ )