Αν η διατροφή και η άσκηση είναι σωστές δεν παρουσιάζει προβλήματα υγείας. Προσοχή πρέπει να δίνεται σε προβλήματα δυσπλασίας και οφθαλμικών παθήσεων των γεννητόρων.

Ο ιδιοκτήτης του Αγγλικού Σέττερ πρέπει να έχει εμπειρία στους σκύλους φέρμας, αλλά και γνώση των απαιτήσεων της συγκεκριμένης ράτσας.
Για να χαρίσει όλες τις κυνηγετικές του δυνατότητες πρέπει ο κυναγωγός του να μπορεί να φέρεται με υπομονή και χωρίς βία
Τα κουτάβια γεννιούνται λευκά και αποκτούν τα ωραία χρώματά τους σταδιακά. Το ζητούμενο είναι ένας ομοιόμορφα ανάμεικτος χρωματισμός από λευκό φόντο με στίγματα.

Το Αγγλικό Σέττερ δεν επιδέχεται σκληρή μεταχείριση, απομόνωση, ενώ το δέσιμο στην αλυσίδα δεν ταιριάζει στον τρυφερό χαρακτήρα του.

Αγγλικό σπρίγκερ σπάνιελ
Κρανίο: μακρύ και ελαφρά στρογγυλεμένο στην κορυφή, φαρδύ μ’ ένα στοπ και με καλά αναπτυγμένους κροτάφους.
Σαγόνια: μακριά και πλατιά, χωρίς απότομη κόψη, με χείλη γεμάτα και λεπτά.
Μάτια: μέτριου μεγέθους, όχι πολύ γεμάτα, αλλά λαμπερά και έξυπνα σε σκούρο χρώμα.
Αυτιά: αρκετά μακριά, με αρχή χαμηλά σε σχήμα λοβού.
Λαιμός: μακρύς, δυνατός και ελαφρά καμαρωτός.
Ωμοπλάτη: μακριά και λοξή.
Μπροστινά άκρα: μέτριου μήκους ίσια, με επίπεδα και δυνατά κόκαλα.
Σώμα: δυνατό με καλά στρογγυλεμένο στέρνο και μαζεμένο κάτω από το θώρακα. Θώρακας βαθύς και αρκετά φαρδύς.
Μέση μάλλον μακριά και ελαφρά καμαρωτή.
Οπίσθια: πολύ μυώδη, με κατηφορικά και μέτρια λυγισμένα σφύρα, όχι πτυχωμένα ούτε προς τα έξω ούτε προς τα μέσα.
Πόδια: δυνατά και συμπαγή.
Ουρά: χαμηλά, ποτέ πάνω από το επίπεδο της ράχης, κίνηση με δόνηση.
Τρίχωμα: παχύ και απαλό, επίπεδο ή ελαφρά κυματιστό, όχι πολύ μακρύ. Φράντζες μέτριες.
Χρώμα: άσπρο-καστανό, άσπρο-μαύρο, άσπρο-πορτοκαλί, άσπρο χρώμα αγριοκάτσικου, άσπρο-λεμονί και κοκκινοκάστανο σε όλες τις αποχρώσεις. Τα στικτά είναι προτιμότερα, γιατί διακρίνονται καλύτερα σε σκεπασμένα μέρη.
Γενική εμφάνιση: δραστικού σκυλιού, καλοφτιαγμένου γενικά με ψηλά πόδια. Το ύψος του στο ακρώμιο πρέπει να είναι περίπου ίσο προς το μήκος από το ακρώμιο μέχρι την αρχή της ουράς.

Περιοχή του κρανίου σε αρμονία με το μέγεθος του σώματος και της περιοχής του προσώπου, φαρδύτερο στους αρσενικούς από ότι στις θηλυκές αλλά και στα δυο φύλλα η σχέση μεταξύ του εύρους της κρανιακής χώρας ως προς το συνολικό μήκος της κεφαλής πρέπει να είναι αρμονική. Κεντρική αύλακα στο μέτωπο. Ελαφρά έως μέτρια προεξοχή του ινιακού οστού. Τα ζυγωματικά τόξα ψηλαφιούνται εύκολα πίσω από τα μάτια. Στοπ εξαιρετικά ελαφρύ (αβαθές).

ΠΡΟΤΥΠΟ F.C.I ΑΡ 99
ΧΩΡΑ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ : ΓΕΡΜΑΝΙΑ
ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ : Πολυτάλαντος σκύλος κυνηγιού, δείκτης και διώκτης θηράματος.
ΚΑΤΑΤΑΞΗ: ΟμάδαVII
ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ: κυνηγόσκυλο μέσου προς μεγάλου μεγέθους. Λειτουργικού εργασιακού τύπου, ευχάριστης μορφής , νευρώδες και μυώδες. Η διαφορά μεταξύ των φύλων είναι ευδιάκριτη.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ: μήκος σώματος προς ύψος στα ακρώμια περίπου 2:1
Αναλογίες κεφαλής από το ακρορίνιο ως το στοπ ελαφρά μακρύτερο από ότι από το στοπ ως την ινιακή προεξοχή. Πρόσθιο σκέλος : μήκος από τον αγκώνα στον καρπό και από τον αγκώνα στο ακρώμιο περίπου ίσα.
ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ: εύστροφος και ευέλικτος , εύκολα εκπαιδεύσιμος, σταθερός, παθιασμένος κυνηγετικός σκύλος δείκτης-ιχνηλάτης. Επίμονος στην έρευνα, αλλά όχι υπερβολικά ζωηρός . Αξιοσημείωτη ικανότητα στον εντοπισμός της οσμής. Προθυμία και ετοιμότητα στη σύλληψη του θηράματος. Ικανός επίσης και στη σύλληψη ανθρώπων αλλά όχι επιθετικός. Αξιόπιστος δείκτης και εργάτης στο νερό. Αξιοσημείωτη τάση για εργασία με χτυπημένο θήραμα.
ΚΕΦΑΛΙ: Περιοχή του κρανίου σε αρμονία με το μέγεθος του σώματος και της περιοχής του προσώπου, Φαρδύτερο στους αρσενικούς από ότι στις θηλυκές αλλά και στα δυο φύλλα η σχέση μεταξύ του εύρους της κρανιακής χώρας ως προς το συνολικό μήκος της κεφαλής πρέπει να είναι αρμονική. Κεντρική αύλακα στο μέτωπο. Ελαφρά έως μέτρια προεξοχή του ινιακού οστού. Τα ζυγωματικά τόξα ψηλαφιούνται εύκολα πίσω από τα μάτια. Στοπ εξαιρετικά ελαφρύ (αβαθές).
Περιοχή του προσώπου: Μύτη: ακρορίνιο μεγάλο, προεξέχει πάνω από την κάτω γνάθο. Σάρκα σκουρόχρωμη, σβήνει προοδευτικά στο γκρίζο προς τα πίσω.
Ρύγχος: μακρύ και ιδιαίτερα στους αρσενικούς, ισχυρό, δείχνοντας σχεδόν γωνιώδες. Περιοχή των κυνοδόντων και των τέταρτων προγομφίων εξ ίσου δυνατές. Ρινική γέφυρα ευθύγραμμη, συχνά ελαφρά καμπυλωτή αλλά ποτέ με κατωφερική κύρτωση..
Χείλη: μετρίως βαθιά, σαρκόχρωμα όπως και τα ούλα. Εφαρμόζουν σφιχτά.
Γνάθοι: ισχυρές.
Παρειές: μυώδεις, καθαρά διαγραμμένες. Ξεκάθαρα στεγνό κεφάλι.
Οδοντοστοιχία: πλήρης, κανονική και ισχυρή. Οι άνω και κάτω τομείς εφάπτονται ψαλιδόσχημα.
Οφθαλμοί: χρώμα κεχριμπαρένιο, σκούρο έως ανοικτό, με ευφυή έκφραση. Γαλανό-ουρανί στα κουτάβια. Στρογγυλά , ελάχιστα λοξά. Τα βλέφαρα εφαρμόζουν καλά.
Αυτιά: σχήμα λοβού, φαρδιά και αρκετά μακριά, φθάνουν ακριβώς στις γωνίες του στόματος. Εκφύονται ψηλά , σχηματίζοντας στρογγυλεμένες άκρες στις απολήξεις τους. Σε εγρήγορση, στρέφονται ελαφρά προς τα εμπρός ,διπλωμένα.
ΛΑΙΜΟΣ: ευγενής εμφάνιση και κράτημα. Το πάνω περίγραμμα του λαιμού σχηματίζει τόξο από το πλάι. Μυώδης σχεδόν στρογγυλός, όχι πολύ κοντός στεγνός και ξεκάθαρος. Γίνεται ισχυρότερος κατεβαίνοντας προς τους ώμους και συμφύεται αρμονικά με τη ράχη και το στήθος.
ΣΩΜΑ: Ραχιαία γραμμή: από την καμπύλη του λαιμού, πάνω από τα καλογραμμένα ακρώμια, η ράχη ενώνεται ομαλά και προοδευτικά με την σχετικά μακριά , σταθερή και δυνατή πλάτη.
Ακρώμια: ευκρινώς διαγραμμένα.
Πλάτη: στιβαρή και μυώδης, χωρίς βύθιση. Μια ελαφριά μακριά ράχη, χαρακτηριστικό της φυλής δεν είναι ελλάτωμα.
Γοφοί: λεκάνη μακριά και μέτρια επικλινής.
Στήθος: ισχυρό αλλά όχι υπερβολικά φαρδύ, με αρκετό βάθος ώστε φθάνει σχεδόν στους αγκώνες και αρκετό μήκος. Πλευρές μακριές και καλά καμπυλωμένες χωρίς να μοιάζουν στο σχήμα με βαρέλι. Στέρνο καλοαναπτυγμένο.
Γραμμή της κοιλιάς: ανεβαίνει ελαφρά αλλά η κοιλιά δεν είναι υπερβολικά ανασηκωμένη.
Ουρά: εκφύεται λίγο χαμηλότερα από ότι στις παρόμοιες φυλές . Ουρά ισχυρή και καλά καλυμμένη με τρίχωμα. Σε ανάπαυση κρέμεται προς τα κάτω. Συνήθως κομμένη.
ΑΚΡΑ: Πρόσθια τεταρτημόρια: Γενικά: σκέλη υψηλά, νευρώδη και στεγνά, ίσια και παράλληλα μεταξύ τους αλλά όχι υπερβολικά ανοιχτά.
Ωμοπλάτες: μακριές και κεκλιμένες προς τα πίσω. Εφαρμόζουν καλά και είναι μυώδεις. Καλή γωνίωση στην άρθρωση του ώμου.
Βραχίων: κεκλιμένος, αρκετά μακρύς και ισχυρός.
Αγκώνες: ελεύθεροι και παράλληλοι με τον κεντρικό άξονα του σώματος. Δεν γυρίζουν ούτε προς τα μέσα ούτε προς τα έξω.
Πρόσθιο σκέλος: μακρύ , ίσιο και κάθετο.
Άρθρωση του καρπού: δυνατή και συνεκτική.
Μετακάρπιο: νευρώδες, στεγνό, ελαφρά λοξό.
Εμπρός πέλματα: σφιχτά και δυνατά . Στέκονται ευθεία σε σχέση με τον άξονα του σώματος. Δάκτυλα κυρτά. Τα μακρουλά μεσαία δάκτυλα είναι χαρακτηριστικό της φυλής και επομένως όχι ελάττωμα. Νύχια ανοικτό έως σκούρο γκρι.
Πίσω τεταρτημόρια: Γενικά σκέλη υψηλά , νευρώδη, δηλ. με καλούς μυώνες. Στέκονται παράλληλα, χωρίς να γυρίζουν προς τα έξω ούτε προς τα μέσα.
Μηρός: αρκετά μακρύς, μυώδης .
Γόνυ: δυνατό και σφικτό.
Κνήμη: μακριά , με τένοντες που διαγράφονται καθαρά.
Άρθρωση του ταρσού: δυνατή και σφικτή.
Ταρσός: νευρώδης, σχεδόν κάθετος σε στάση.
Πίσω πέλματα: σφικτά και κλειστά , χωρίς ψευδόνυχα, κατά τα άλλα σαν τα μπροστινά.
ΔΙΑΣΚΕΛΙΣΜΟΣ-ΚΙΝΗΣΗ: Η κίνηση σε όλα τα είδη των διασκελισμών είναι ομαλή και καλύπτει πολύ έδαφος. Τα πίσω και τα εμπρός σκέλη κινούνται παράλληλα μεταξύ τους. Ο καλπασμός είναι μακρύς και επίπεδος. Η ράχη παραμένει ευθεία στον τροχασμό. Ο πλαγιοσυχρονισμός είναι ανεπιθύμητος.
ΔΕΡΜΑ: δυνατό. Σφικτό αλλά όχι υπερβολικά τεντωμένο.
ΜΑΝΔΥΑΣ: σύσταση του μανδύα:
ΚΟΝΤΟ ΤΡΙΧΩΜΑ: κοντό αλλά μακρύτερο και παχύτερο από ότι στις περισσότερες ομοειδείς φυλές. Δυνατό , πολύ πυκνό. Λείο εξωτερικό τρίχωμα. Χωρίς καθόλου ή με πολύ αραιό υποτρίχωμα.
ΧΡΩΜΑ: Αργυρό, ελαφίσιο ή ποντικίσιο γκρίζο, καθώς και αποχρώσεις αυτών των χρωμάτων. Κεφάλι και αυτιά γενικά πιο ανοιχτόχρωμα. Μόνο μικρά άσπρα σημάδια στο στήθος και τα δάκτυλα επιτρέπονται. Η καστανή καφέ απόχρωση είναι σοβαρό ελάττωμα.
ΥΨΟΣ-ΒΑΡΟΣ: Ύψος αρσενικοί 59-70 εκ.(ιδανικό ύψος 62-67 εκ)
Θηλυκές : 57-65 εκ. (ιδανικό ύψος 59-63 εκ)
Βάρος αρσενικοί: περίπου 30-40 κιλά.
Θηλυκές: 25-35 κιλά.

Η κυνηγετική του συμπεριφορά χαρακτηρίζεται από το πηγαίο ένστικτο στην ιχνηλασία κάθε θηράματος.

Χρησιμοποιήθηκε και σταθεροποίησε τα χαρακτηριστικά του χάρη στην Ουγγρική αριστοκρατία που είχε το βίζλα σαν επίσημη ράτσα στις κυνηγετικές της εξορμήσεις, συνδυάζοντας τις δυνατότητές του στο κυνήγι, την όμορφη εμφάνιση και την άριστη προσωπικότητα.

Το ύψος που εμφανίζει η φυλή είναι μεταξύ 58 και 65 εκατοστών για τα αρσενικά άτομα, με τα θηλυκά να είναι 2 με 3 εκατοστά χαμηλότερα. Η γενική εμφάνιση χαρακτηρίζεται από το χρώμα του μανδύα, ο οποίος έχει πυρόχρυσο χρώμα. Μύτη και μάτια καφέ ενώ η ίριδα πρέπει να συνδυάζεται με το χρώμα του μανδύα.
Έχει ευγενικό χαρακτήρα, ευφυή, αφοσιωμένο, ήπιο, πολύ εκπαιδεύσιμο, με προστατευτικό ένστικτο και αγάπη για την οικογένεια και τα παιδιά, συναισθηματικό και τρυφερό με τους οικείους του.

Αν διατηρείτε σε καλή φυσική κατάσταση δεν παρουσιάζει προβλήματα υγείας, αλλά και γενικά η φυλή δεν έχει κάποια συγκεκριμένη προδιάθεση.|

Ο ιδιοκτήτης ενός τέτοιου σκύλου μπορεί να απαιτήσει τα πάντα από το Βίζλα, αφού πρώτα το έχει εκπαιδεύσει κατάλληλα και έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη του. Από ένστικτο ερευνά, φερμάρει, απορτάρει και ιχνηλατεί τόσο τα φτερωτά, όσο και τα τριχωτά θηράματα, με τέτοια ευκολία που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις την κυνηγετική του προτίμηση σε κάποιο θήραμα. Δουλεύει κοντά στον κυνηγό και δεν ταιριάζει σε αυτούς που αποζητούν την μεγάλη έρευνα. Σε γενικές γραμμές είναι σκύλος που ικανοποιεί όλες σχεδόν τις απαιτήσεις της οικογένειας του κυνηγού σαν συνεργάτης αλλά και σαν σύντροφος στο σπίτι.

Είναι τολμηρός και διαχυτικός χωρίς εξάρσεις και απρόβλεπτες ενέργειες όταν έχει διαπαιδαγωγηθεί σωστά. Συνεργατικός, ήρεμος, με απεριόριστα αποθεματικά ψυχικής και σωματικής δύναμης.

Η υγεία του είναι καλή όταν δεν του λείπει η φυσική άσκηση. Έχει γεροδεμένο σώμα, αν και είναι απαραίτητος ο έλεγχος ισχιακής δυσπλασίας και οφθαλμικών παθήσεων των γεννητόρων. Προσοχή χρειάζεται και στην διατροφή γιατί η φυλή παρουσιάζει γαστρική διαστολή-συστροφή. Επίσης η περιποίηση του τριχώματος είναι απαραίτητη, καθώς και η φροντίδα των αυτιών των πελμάτων και των ματιών.

Στο κυνήγι είναι ακούραστος σε κάθε είδους έδαφος. Είναι σχετικά ανεξάρτητος και χρειάζεται ιδιοκτήτη με σιγουριά και αυτοπεποίθηση χωρίς να είναι σκληρός.

Κομψός και ευγενής όταν του φέρονται με στοργή αλλά εκδικητικός όταν παραμεληθεί. Έχει εξαιρετικά οξείες αισθήσεις με κυνηγετικό ένστικτο προσαρμοσμένο απόλυτα στο περιβάλλον του και ικανότητα επιβίωσης λόγω της παροιμιώδους εφευρετικότητας του. Τον χαρακτηρίζει η “πονηριά”, οι ταχείες αντιδράσεις η επιμονή και η τόλμη.

Το σώμα του είναι δυνατό και μυώδες χωρίς να είναι χοντροκομμένο αν και δεν έχει ιδιαίτερα υπερεκλεπτυσμένο κεφάλι. Λειότριχος, νευρώδης, στεγνός, με εφαρμοστό δέρμα, ευμεγέθη αυτιά, σκουρόχρωμα αμυγδαλωτά μάτια, με έξυπνη έκφραση, λαιμό μέσου μήκους, ευθύγραμμη ράχη, ισόρροπες γωνιώσεις, σκέλη όχι πολύ υψηλά ή λεπτά και ουρά μετρίου μάκρους.

Εξαιρετικά προικισμένος στην ιχνηλασία και την καταδίωξη λαγοθήρας, ανεξάρτητος σκληροτράχηλος, αρκετά πρωτόγονος και “αγροτικός”, πολύ φιλικός με τους οικείους του, εύστροφος, με γοργές αντιδράσεις, γενναίος και γεμάτος ενέργεια. Όσο μεγαλώνει γίνεται σοφότερος αφού ωριμάζει αργά, μαθαίνει μάλλον από τις εμπειρίες του παρά από την εκπαίδευση, διαθέτει μια έμφυτη αγωνιστικότητα, κυνηγετικό πάθος, τόλμη και σκληρότητα που τον κάνουν ικανό ν’ αντιμετωπίσει τον αγριόχοιρο χωρίς φόβο και με ευελιξία.

Είναι λιτοδίαιτος, νευρώδης, ανθεκτικός, απέριττα κατασκευασμένος σκύλος χωρίς “φτιασίδια”, έχει μεγάλες εγγενείς δυνατότητες που με τη στοιχειώδη φροντίδα αναπτύσσονται σε εντυπωσιακό βαθμό. Αντέχει στις κακουχίες γιατί είναι προϊόν σκληρής φυσικής και εργασιακής επιλογής.
Κομψό και ευγενές, αλλά όχι υπερεκλεπτυσμένο κεφάλι, λειότριχος, μυώδης αλλά λεπτόγραμμος, νευρώδης, στεγνός, με εφαρμοστό δέρμα, ευμεγέθη αυτιά, σκουρόχρωμα αμυγδαλωτά μάτια, με έξυπνη έκφραση, λαιμό μέσου μήκους, ευθύγραμμη ράχη, ισόρροπες γωνιώσεις, σκέλη όχι πολύ υψηλά ή λεπτά, ουρά μετρίου μάκρους, μαύρο-πυρόξανθο χρώμα. Έντονο κυνηγετικό ένστικτο, “πονηριά”, ταχείες αντιδράσεις, τολμηρός με εξαιρετικά οξείες αισθήσεις (όσφρηση – όραση ακοή), σκύλος προικισμένος με αιώνες εμπειρίας και ικανότητας επιβίωσης και προσαρμογής.
Πιστός όταν του φέρονται με στοργή, αδίστακτος και ανέλεγκτος κλέφτης και δραπέτης σε αντίθετη περίπτωση, δεν του ταιριάζει η δουλικότητα και η επαιτεία στις οποίες αναγκάζεται ενίοτε να καταφύγει σε συνθήκες ημι-εγκατάλειψης.
Ο Ελληνικός Ιχνηλάτης αποτελεί ένα πραγματικό “οπλοστάσιο” προσόντων χωρίς να στερείται κομψότητας και ευγένειας. Σαφώς αρχέγονος τύπος διώκτη-ιχνηλάτη, μέσου μεγέθους, πολυσχιδής, αγροτικός, με δυνατό σκελετό, χωρίς βάρος, σφιχτοδεμένος, ταχύτατος καλπαστής, με εκπληκτική ισχύ για το μέγεθός του και εκρηκτική απόδοση έργου. Για τους λαγοκυνηγούς που γνωρίζουν τις δυνατότητές του είναι ο καλύτερος σύντροφος στο κυνήγι.

Πρότυπο Φυλής

ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΥΝΟΛΟΓΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ: 13, Place Albert 1-B 6530 THUIN (Βέλγιο)
Πρότυπο Δ.Κ.Ο. Νο 214/22.04.6/F

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Ελλάς
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΟΥ ΙΣΧΥΟΝΤΟΣ ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ:
16.10.1959
ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΣ: Σκύλος διώξεως με εξαιρετικά λεπτή όσφρηση και μεγάλη αντοχή, κυνηγά ακούραστα είτε μόνος είτε κατά κοπάδια, προσαρμόζεται απολύτως σε όλα τα πεδινλα ή ορεινά εδάφη, καθώς επίσης και στα πλέον βραχώδη και απρόσιτα εδάφη. Η φωνή του είναι ηχηρή και αρμονική.
ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ Δ.Κ.Ο.: (Ομάδα 6)
Διώκτες, σκύλοι αναζήτησης ίχνους, οσμής αίματος και συγγενείς ράτσες.
Τμήμα 1.2.: Ιχνηλάτες Διώκτες μεσαίου μεγέθους υποβληθέντες σε δοκιμή εργασίας.
ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ: Σκύλος μεσαίων διαστάσεων, με κοντό τρίχωμα, μαύρο κοκκινωπό, δυνατός, ρωμαλέος, ζωηρός και οξύνους.
ΥΨΟΣ ΚΑΙ ΒΑΡΟΣ: Το ύψος στο ακρώμιο στους αρσενικούς είναι από 47 έως 55 εκατοστά και στις θηλυκές από 45 έως 53 εκ. Αποδεκτό όριο συν ή πλην 2 εκ.
Το βάρος είναι από 17 έως 20 κιλά.
ΜΑΝΔΥΑΣ: Κοντό τρίχωμα, πυκνό, λίγο σκληρό, πολύ λείο και σφικτό πάνω στο σώμα.
ΧΡΩΜΑ: Μαύρο κοκκινωπό (της φωτιάς). Μια μικρή λευκή κηλίδα στο στήθος είναι ανεκτή. Οι ορατοί βλεννογόνοι, η μύτη και τα νύχια μαύρα.
ΚΕΦΑΛΙ: Μακρύ, το συνολικό μήκος του φθάνει τα 4,35/10 του ύψους στο ακρώμιο. Το διζυγωματικό εύρος του κρανίου δεν πρέπει να ξεπερνά το ήμισυ του συνολικού μήκους της κεφαλής, δηλαδή ο συνολικός κεφαλικός δείκτης πρέπει να είναι κάτω από 50. Οι ανώτερες επιμήκεις γραμμές του κρανίου και της γέφυρας της μύτης είναι αποκλίνουσες.
ΚΡΑΝΙΟ: Το μήκος του είναι ίσο ή λίγο πιο βραχύ από το μήκος της γέφυρας της μύτης, το σχήμα του ελαφρά πεπλατυσμένο. Η ινιακή απόφυση προεξέχει λίγο. Το μέτωπο είναι αρκετά ευρύ, ενώ η μετωπική ραφή διακρίνεται λίγο. Ανυψωμένα οφρυακά τόξα.
ΓΕΦΥΡΑ ΤΗΣ ΜΥΤΗΣ: Ευθύγραμμη, ή στα αρσενικά, ελαφρά κυρτή, το μήκος της είναι ίσο ή λίγο μεγαλύτερο από το μήκος του κρανίου. Το στοπ είναι λίγο εμφανές. Το ρύγχος βρίσκεται στην ίδια ευθεία με την γέφυρα, και φθάνει έως την πρόσθια κάθετη γραμμή του χείλους, είναι υγρό, ευκίνητο και χρώματος μαύρου. Τα ρουθούνια είναι καλά ανοικτά.
ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΚΑΙ ΧΕΙΛΟΣ: Οι σταγόνες είναι δυνατές και η συναρμογή άνω και κάτω γνάθου είναι τέλεια, δάγκωμα σε σχήμα τανάλιας ή ψαλιδιού, τα δόντια είναι δυνατά και λευκά. Τα χείλη αρκετά ανεπτυγμένα.
ΜΑΤΙΑ: Κανονικού μεγέθους, δεν είναι βαθουλωτά ούτε προεξέχουν, ίρις καστανού χρώματος, έκφραση ζωηρή και ευφυής.
ΑΥΤΙΑ: Μεσαίου μεγέθους (σχεδόν το ήμισυ του μήκους της κεφαλής), τοποθετημένα ψηλά, δηλαδή πάνω από το ζυγωματικό τόξο, πλατιά, στρογγυλεμένα στην κατώτερη άκρη. Πέφτουν κάθετα.
ΛΑΙΜΟΣ: Ισχυρός, μυώδης, χωρίς προγούλι, κατέρχεται αρμονικά προς τους ώμους. Το μήκος του είναι σχεδόν 6,50/10 του συνολικού μήκους της κεφαλής.
ΚΟΡΜΟΣ: Το μήκος του κορμού ξεπερνά κατά 10% το ύψος στο ακρώμιο. Η ανώτερη γραμμή του κορμού. Η ανώτερη γραμμή του κορμού είναι ευθεία και καμπυλώνει λίγο στους νεφρούς, η κατώτερη γραμμή ανέρχεται ελαφρά.
ΑΚΡΩΜΙΟ: Ελαφρά ανυψωμένο στην γραμμή της ράχης.
ΣΤΗΘΟΣ: Καλά ανεπτυγμένο, βαθύ, κατέρχεται στο επίπεδο του αγκώνα.
ΠΛΕΥΡΕΣ: Ελαφρά καμπυλωτές.
ΠΛΑΤΗ: Μακριά, ευθεία.
ΝΕΦΡΟΙ: Ελαφρά τοξοειδείς, βραχείς, δυνατοί, με ισχυρό μυϊκό σύστημα.
ΚΟΙΛΙΑ: Στεγνή, ελαφρά ανεβασμένη.
ΓΛΟΥΤΟΙ: Επιμήκεις, ευρείς, με ισχυρό μυϊκό σύστημα, λίγο κατιόντες.
ΟΥΡΑ: Δεν είναι μακριά, και φθάνει το πολύ έως το ακροτάρσιο, τοποθετημένη μάλλον ψηλά, είναι χοντρή στην ρίζα και λεπταίνει ελαφρά προς την άκρη της, όταν κινείται, δίνει την εικόνα σπαθιού.
ΠΡΟΣΘΙΑ ΑΚΡΑ: Καλά κάθετο προς το έδαφος εάν τα κοιτάξουμε από μπροστά και από πλάι, μυϊκώς ανεπτυγμένα και εύρωστα.
ΩΜΟΙ: Επικλινείς, με καλό μυϊκό σύστημα και κολλημένοι στο θώρακα.
ΒΡΑΧΙΩΝ: Λοξός, μυώδης και εύρωστος.
ΑΝΤΙΒΡΑΧΙΟ: Ευθύ, μακρύ, με ισχυρό σκελετό.
ΚΑΡΠΟΣ: Στεγνός, δεν προεξέχει.
ΜΕΤΑΚΑΡΠΙΟ: Επαρκούς μήκους, ισχυρό, μάλλον ευθύ, ποτέ καμπύλο.
ΠΡΟΣΘΙΟΙ ΠΟΔΕΣ: Στρογγυλεμένοι, συμπαγείς, ισχυρά δάκτυλα, σφικτά, κυρτά, ισχυρά νύχια, καμπυλωτά, μαύρα, πέλματα μεγάλα, σκληρά, τραχέα.
ΟΠΙΣΘΙΑ ΑΚΡΑ: Καλά κάθετα προς το έδαφος εάν τα κοιτάξουμε από μπροστά και από πλάι, μυϊκώς ανεπτυγμένα και εύρωστα.
ΜΗΡΟΣ: Μακρύς, δυνατός, μυώδης.
ΚΝΗΜΗ: Επικλινής, μακριά, ισχυρή.
ΤΑΡΣΟΣ: Στεγνός, ισχυρός, μεσαίου ύψους, ιγνύς γωνιώδης.
ΜΕΤΑΤΑΡΣΙΟ: Ισχυρό, στεγνό, αρκετά μακρύ, σχεδόν ευθύ, χωρίς νύχι στο πίσω μέρος του ποδιού.
ΟΠΙΣΘΙΟΙ ΠΟΔΕΣ: Όπως οι πρόσθιοι.
ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΣ: Ταχύς και ανάλαφρος.
ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Κάθε απόκλιση από την προηγηθείσα περιγραφή θα πρέπει να θεωρείται ως ελάττωμα το οποίο θα βαθμολογείται ανάλογα με την σοβαρότητά του.
- Γέφυρα της μύτης βραχεία και μεγάλη.
- Αυτιά πολύ μακριά ή πολύ κοντά, μυτερά ή που “τρεμοπαίζουν”.
- Λαιμός πολύ βραχύς, ισχνός ή πολύ χονδρός, με προγούλι.
- Άνω γραμμή κυρτή ή κοίλη.
- Κάτω γραμμή πολύ χαμηλά ή πολύ ψηλά.
- Νεφρός πλατύς, στενός.
- Γλουτοί βραχείς, στενοί, όχι επικλινείς.
- Γόνατα βαρελόσχημα ή σαν αγελάδας.
- Μετακάρπιο και μετατάρσιο πολύ κοντά ή πολύ μακριά, ισχνά, καμπύλα.
- Πόδι λαγού. (Δάκτυλα μακριά και ισχνά)
- Ουρά μακριά, βαριά, γυριστή.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΤΗΣ Δ.Κ.Ο.
- Ύψος στο ακρώμιο που ξεπερνά ή δεν φθάνει τα όρια ανοχής.
- Άλλο χρώμα μανδύα, μύτης, ματιών και νυχιών από αυτά που υπαγορεύονται βάσει του προτύπου.
- Πλήρης αποχρωματισμός των ορατών βλεννογόνων.
- Γέφυρα της μύτης κοίλη, ρύγχος πολύ μυτερό.
- Προγναθισμός της άνω ή κάτω γνάθου.
- Σύγκλιση των ανώτερων επιμήκων γραμμών του κρανίου και της γέφυρας της μύτης.
- Ημι-ορθωμένα αυτιά.
- Κακή θέση των άκρων σε σχέση με το έδαφος.
- Παρουσία νυχιών στο πίσω μέρος των ποδιών.
- Ουρά κουλουριασμένη.

ΚΛΙΜΑΚΑ ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗΣ
Γενική εμφάνιση Βαθμοί 20
Κεφαλή (κρανίο και ρύγχος) 15
Οφθαλμοί 5
Αυτιά 5
Λαιμός 5
Κορμός 15
Άκρα 20
Ουρά 5
Μανδύας 10
Βαθμοί 100

ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΙΤΛΟΥ
Άριστα: Βαθμολογία όχι κατώτερη των 90 βαθμών
Πολύ καλά: Βαθμολογία όχι κατώτερη των 80 βαθμών
Καλά: Βαθμολογία όχι κατώτερη των 70 βαθμών
Αρκετά κ

αλά: Βαθμολογία όχι κατώτερη των 60 βαθμών

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι αρσενικοί πρέπει να έχουν δύο όρχεις φυσιολογικού σχήματος οι οποίοι να έχουν κατέλθει πλήρως εντός του οσχέου.

Σύμφωνα λοιπόν με την τελευταία αυτή τροποποίηση τα επίσημα στάνταρ της φυλής είναι τα παρακάτω :
ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ
Ο πιο μικρός σκύλος φέρμας. Αρμονικά φτιαγμένος με έναν στερεό σκελετό όχι χονδροειδή. Σύνολο συμπαγές και γεροδεμένο γεμάτο ζωηράδα και ευκινησία, παραμένοντας αρκετά κομψό. Σκύλος ρωμαλέος, με βλέμμα ζωντανό και έξυπνη έκφραση. Γενικά έχει όψη ενός μικρού , κοντόχονδρο, γεμάτο ενέργεια, έχοντας διατηρήσει κατά την εξέλιξη του, το κοντόχονδρο μοντέλο που επιζητήθηκε και σταθεροποιήθηκε από τους αναμορφωτές της ράτσας.

ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ
Το κρανίο είναι πιο μακρύ από το ρύγχος με σχέση 3 προς 2. Ύψος θώρακα ελαφρά μικρότερο από το μισό του ύψους στο ακρώμιο. Μήκος κορμού όμοιο με το ύψος στο ακρώμιο.

ΚΕΦΑΛΙ
Κρανίο ελαφρώς στρογγυλεμένο, κρανίο-μετωπικές γραμμές παράλληλες, στοπ με ελαφριά κλήση.
Μάτια ελαφρώς λοξά, έκφραση έξυπνη, γλυκιά, ειλικρινή. Ελαφρώς οβάλ, όχι σφαιρικά, στο χρώμα της ίριδας σε αρμονία με το τρίχωμα κατά προτίμηση σκούρο. Η έκφραση των ματιών σε συνδυασμό με την ανύψωση των αυτιών δημιουργούν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ράτσας, την “έκφραση Μπρετόν”.
Αυτιά προσκολλημένα ψηλά, τριγωνικά, αρκετά πλατειά μάλλον κοντά. (Τραβώντας τα μπροστά , η άκρη τους δεν πρέπει να ξεπερνά το στοπ).

ΣΩΜΑ
Γραμμή ράχης ευθύγραμμη έως το νεφρό και την αρχή των καπουλιών.
Ακρώμιο αρκετά ευκίνητο, λίγο ανυψωμένο.
Ράχη ευθύγραμμη, κοντή και άκαμπτη, στενά δεμένη με το νεφρό.
Μέση (νεφρό) κοντή φαρδιά και μυώδης.
Θώρακας κατεβασμένος έως το ύψος του αγκώνα, φαρδύς με τις πλευρές καλά κυκλωτές χωρίς να είναι κυλινδρικός.
Ουρά προσκολλημένη ψηλά φέρεται οριζόντια η ελαφρώς προς τα κάτω. Το Επανιέλ Μπρετόν μπορεί να γεννηθεί άνουρο η βραχύουρο.

ΤΡΙΧΩΜΑ
Πρέπει να είναι λεπτό, όχι μεταξένιο, ίσιο η ελαφρά κυματοειδές πάνω στο σώμα, ποτέ κατσαρό.
Λείο στο κεφάλι και στο εμπρός μέρος των ποδιών. Στο πίσω μέρος των ποδιών υπάρχει άφθονο τρίχωμα με κρόσσια που μικραίνουν προοδευτικά σε μήκος έως τον καρπό η τον ταρσό αντίστοιχα.

ΧΡΩΜΑ
Λευκό πορτοκαλί, το πιο διαδεδομένο. Λευκό-καστανό, Λευκό-μαύρο, Τρίχρωμο.
Μονοχρωμία δεν είναι αποδεκτή.

ΥΨΟΣ
Αρσενικά : Ελάχιστο : 48cm με μια ανοχή 1cm λιγότερο.
Μέγιστο : 51cm με μια ανοχή 1cm περισσότερο.
Θηλυκά : Ελάχιστο : 47cm με μια ανοχή 1cm λιγότερο.
Μέγιστο : 50cm με μια ανοχή 1cm περισσότερο.

ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΣΤΑΝΤΑΡ
Κίνηση περήφανη, ζωντανή και σπινθηροβόλα. Καλπασμός ενεργητικός και εύκολα κυλιόμενος, με γρήγορες εναλλαγές μαζεμένων κινήσεων. Απορρίπτεται ο επιμήκης η πηδητικός καλπασμός.
Κράτημα κεφαλιού ψηλά, όχι υπερβολικά πάνω από την γραμμή της ράχης.
Έρευνα έξυπνη, μεθοδική όχι μηχανική, με σταθερή επαφή νε τον κυναγωγό.
Φέρμα πάντα σε όρθια θέση. Μετά από έναν γρήγορο έλεγχο μιας αναθυμίασης ο σκύλος πρέπει να ανέβει με δύναμη και σιγουριά για να μπλοκάρει το θήραμα.

ΤΟ ΕΠΑΝΙΕΛ ΜΠΡΕΤΟΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Στην Ελλάδα εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1960 και τα πρώτα αυτά σκυλιά που προέρχονταν από κάποιες τυχαίες εισαγωγές δεν είχαν την ανταπόκριση που έπρεπε, ίσως λόγω της όχι και τόσο καλής επιλογής, με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν άσχημες εντυπώσεις σε ορισμένους κυνηγούς. Αργότερα όμως όταν έγιναν σωστές επιλογές ατόμων, το κλίμα άλλαξε και τα μεγάλα κυνηγετικά προσόντα του Μπρετόν έγιναν γρήγορα γνωστά στους Έλληνες κυνηγούς. Τα τελευταία χρόνια μετά και από την ίδρυση του ομίλου Επανιέλ Μπρετόν Ελλάδος το 1994, έγιναν επίλεκτες εισαγωγές σκύλων κυρίως από την Γαλλία, με μεγάλα προσόντα που έδωσαν νέα ώθηση στη φυλή. Αυτό το βλέπει κανείς αν δει τα αποτελέσματα (κατάχτηση παγκοσμίου πρωταθλήματος, δεύτερη θέση στο πανευρωπικό πρωτάθλημα) και άλλες πολλές διακρίσεις. Το τρίπτυχο λοιπόν εισαγωγή- εκτροφή- επιλογή είχε σαν αποτέλεσμα, σήμερα να υπάρχουν πολλά σκυλιά Ελληνικής εκτροφής που είτε βρίσκονται σε χέρια κυνηγών και κυνηγούν στα Ελληνικά βουνά, είτε διαπρέπουν στα τερέν και του στίβους. Χαρακτηριστικό αυτών που προανέφερα είναι ότι εφέτος στι εκδηλώσεις του Ομίλου το 90% των συμμετεχόντων ήταν σκυλιά καθαρά Ελληνικής εκτροφής.
Από τον Ιανουάριο του 2003 το νέο πλέον Δ.Σ. του Ομίλου υπό την προεδρία του Χρήστου του Καλφόπουλου, έθεσε νέους στόχους, με ορίζοντα την προώθηση και διάδοση της φυλής.
Για το σκοπό αυτό προγραμματίζει εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα με σύνθημα “Γνωρίστε το Επανιέλ Μπρετόν”.
Πριν από μερικά χρόνια διάβαζα σε ένα περιοδικό : “Η αγάπη και η σχέση που υπάρχει μεταξύ κυνηγού και σκύλου είναι δεδομένη, ξεχωριστή και ο καθένας μας τη βιώνει διαφορετικά. Μερικές φορές αναρωτιέσαι εάν είναι και το ίδιο το σκυλί που καθορίζει τη συμπεριφορά του κυνηγού. Η αλήθεια όμως είναι ότι όσοι κυνηγοί έχουν στην κατοχή τους αυτό το μικρό διαβολάκο, είναι αδύνατο να μην τον αγαπήσουν και να μην αναπτύξουν μια ιδιαίτερη σχέση συνεργασίας. Οι Μπρετονάδες που διαβάζουν αυτές τις σειρές καταλαβαίνουν πολύ καλά τι εννοώ”.
Είναι μια αλήθεια που εμείς που έχουμε Μπρετόν όντως την ζούμε καθημερινά και προτείνω αν θέλει κάποιος να την ζήσει να γίνει κάτοχος ενός Μπρετόν………..κάποια στιγμή θα θυμηθεί αυτές τις λέξεις ………είμαι σίγουρος!!!!!!

Γουώτερ σπάνιελ Ιρλανδίας
Κεφάλι: το κρανίο και το ρύγχος πρέπει να είναι καλά αναπτυγμένα, κρανίο οβάλ με αρκετό μήκος και αρκετό πλάτος, με μεγάλη χωρητικότητα εγκεφαλικής ουσίας, ρύγχος μακρύ, δυνατό, μάλλον τετράγωνο και στα πλάγια στιλπνό. Η τούφα (Τόφκνοτ) πρέπει να αποτελείται από μπούκλες που τελειώνουν σε μια ευδιάκριτη μύτη ανάμεσα στα μάτια. Δεν πρέπει να έχει την εμφάνιση περούκας ή να είναι τέτοια ώστε να σκεπάζει όλο το επάνω μέρος του κεφαλιού (οι κρόταφοι πρέπει να είναι ακάλυπτοι).
Μάτια: μάλλον μικρά, σε χρώμα έντονο καφέ, πολύ έξυπνα.
Αυτιά: πολύ μακριά με πτερύγιο σε στρογγυλεμένο σχήμα, με αρχή χαμηλά και πολύ κοντά στο κεφάλι. Μάγουλα σκεπασμένα με μακριές και στριφτές μπούκλες.
Λαιμός: αρκετά μακρύς, δυνατός και καμαρωτός έτσι ώστε να φέρνει το κεφάλι πολύ πάνω από τη γραμμή της ράχης. Γερά ριζωμένος ανάμεσα στις ωμοπλάτες.
Σώμα (μέγεθος και αναλογίες): αρκετά μεγάλο σε στρογγυλό σχήμα, δυνατό και συμπαγές έτσι ώστε να δίνει εμφάνιση «Cob». Ύψος στο ακρώμιο για τα αρσενικά περίπου από 52,5 μέχρι 55 και για τα θηλυκά από 50 μέχρι 54 εκ.
Μύτη: μακριά και καλά αναπτυγμένη σε χρώμα καστανό σκούρο.
Ωμοπλάτες και θώρακας: ωμοπλάτες πολύ δυνατές, αλλά όχι υπερβολικά ίσιες ούτε βαριές. Θώρακας βαθύς, αλλά όχι υπερβολικά φαρδύς και στρογγυλεμένος ανάμεσα Στις κνήμες αν και αρκετά κυκλικός. Πλευρές καλά κολλημένες κάτω από την ωμοπλάτη.
Ράχη ή νεφρά: ράχη κοντή και φαρδιά, ίσια και δυνατά ενωμένη στο πίσω μέρος. Νεφρά φαρδιά και κατηφορικά. ‘Οπίσθια: πολύ δυνατά με σφύρα λυγισμένα και τοποθετημένα χαμηλά.
Ουρά: κοντή, δυνατή και χοντρή στην αρχή μόνο σε μήκος κάπου 10 εκ., σκεπασμένη με κοντές μπούκλες λεπταίνει βαθμιαία ώσπου να τελειώσει σε μύτη. Δεν πρέπει να είναι μακρύτερη ώστε να φτάνει στο σφύρο, πρέπει να είναι τοποθετημένη έτσι ώστε να σχηματίζει μια σχεδόν ευθεία γραμμή στην προέκταση της ράχης.
Πόδια και γάμπες: πόδια φαρδιά, ελαφρά στρογγυλεμένα και ανοιχτά, άφθονα εφοδιασμένα με τρίχωμα, τόσο επάνω όσο και ανάμεσα στα δάχτυλα, αλλά χωρίς περιττές τρίχες. Μπροστινές γάμπες με καλά αναπτυγμένα ίσια κόκαλα, άνοιγμα καλά κατηφορικό, έτσι ώστε να σχηματίζει κάθετη γραμμή με την αρχή στην άκρη της ωμοπλάτης.
Τρίχωμα: αποτελείται από σκληρές και παχιές μπούκλες χωρίς ξάσιμο. Μπροστινές γάμπες σκεπασμένες ολόκληρες από μακρύ τρίχωμα πιο κοντό μπροστά, έτσι ώστε να δίνει την εμφάνιση προβάτου. Κάτω από τα σφύρα οι πίσω γάμπες πρέπει να είναι στιλπνές μπροστά, με φράντζες κάτω πού να επεκτείνονται μέχρι τα πόδια.
Χρώμα: σκούρο καφέ. Είναι προτιμότερο να μην υπάρχουν άσπρες βουλές στο στήθος.
Γενική εμφάνιση: ωραίου και γεροφτιαγμένου σκύλου, αλλά όχι ψηλού στα πόδια, δίνοντας άφθονη εξυπνάδα και αντοχή μαζί με μεγάλη ορμητικότητα και πολύ φλογερή ιδιοσυγκρασία. Βάδισμα χαρακτηριστικό της ράτσας, διαφορετικό από όλα τα αλλά είδη σπάνιελ.

Επειδή εκτρεφόταν πάντοτε σαν κυνηγόσκυλο ικανό για πολλά διαφορετικά εδάφη και θηράματα, η κατασκευή του εξελίχθηκε και έφθασε σε υψηλό βαθμό εργονομικής απόδοσης χωρίς να εμποδιστεί από κάποια κριτήρια υπερ-ειδίκευσης. Παραμένει ικανότατο σε πολλά καθήκοντα, όντας σωματικά μεσόμορφο, ρωμαλέο και ανθεκτικό για πολύωρη εργασία σε αντίξοες καιρικές συνθήκες και δύσβατα εδάφη. Είναι πιο συμπαγές και εύρωστο, λιγότερο υψηλόσωμο από τα άλλα σέττερ και, σε σχέση με τον μονόχρωμο απόγονό του, λιγότερο ταχύ σε μικρές αποστάσεις αλλά προορισμένο για αντοχή. Μ’ άλλα λόγια το Ιρλανδικό ασπροκόκκινο σέττερ δεν είναι σπρίντερ για εντυπωσιασμό σε συνθήκες ολιγόλεπτου αγώνα αλλά ένα πρακτικό κυνηγόσκυλο ικανό να ανταπεξέλθει σε οποιαδήποτε απαίτηση του πραγματικού κυνηγίου.
Συνόδευε πάντα τους κυρίους του στις πολύωρες εξόδους τους στην εξοχή, πεζή ή δίπλα στο άλογο, στα λιβάδια, στους βάλτους και τα δέλτα των ποταμών, στους λόφους με την αγκαθωτή βλάστηση και στα δάση, στις λόχμες και τα πυκνά θαμνοτόπια, στους ορμητικούς χείμαρρους και τις απότομες πλαγιές από αιχμηρό σχιστόλιθο της Ιρλανδίας, υπό βροχή, χιόνι, παγετό ή αποπνικτική ζέστη και υγρασία-το τραχύ κλίμα της πατρίδας του. Έξοχο στο υδρόβιο κυνήγι, ικανό ακόμα και στο τριχωτό θήραμα, φερμάρει, ξεπετάει και επαναφέρει το θήραμα με ενθουσιώδη φυσικότητα. Τολμηρός, ορμητικός, ακαταπόνητος και μεγαλόκαρδος σαν γνήσιος Ιρλανδός, είναι ένας σκύλος αναντικατάστατος για τον πρακτικό κυνηγό και παρότι τον διακρίνει η ίδια φλόγα και το πείσμα που έχει κληρονομήσει ο κόκκινος απόγονός του, είναι πολύ πιο ενστικτώδης και εύκολα εκπαιδεύσιμος από αυτόν. Στην Ιρλανδία κανείς σκύλος της φυλής δεν αναδεικνύεται πρωταθλητής αν δεν αποδείξει τις ικανότητές του στον κυνηγότοπο και αυτό έχει προστατεύσει την φυλή από διχασμό ανάμεσα σε εργασιακό και εκθεσιακό τύπο.

Επειδή μέχρι πρόσφατα η φυλή διατηρούνταν ζηλότυπα κρυμμένη σε αγροτόσπιτα και επαρχίες της Ιρλανδίας όπου η ζωή κυλάει ακόμα παραδοσιακά όπως εδώ και αιώνες (και όπου οι ντόπιοι δεν αποδέχονται να εντάξουν το κυνήγι σε σύγχρονες απαγορεύσεις και κανόνες, διακινδυνεύοντας τον χαρακτηρισμό του λαθροθήρα, οφείλει να ομολογήσει όποιος θέλει να είναι αντικειμενικός�) η φυλή θεωρούνταν σχεδόν εξαφανισμένη μέχρι και τη δεκαετία του 1980. Τότε κάποιοι πρωτοπόροι την ανέδειξαν, άρχισε να παρουσιάζεται σε εκθέσεις και τελικά μεταφέρθηκε στην Αγγλία. Εκεί έκανε μεγάλη εντύπωση στους σεττερόφιλους και απέκτησε πολλούς θαυμαστές, σε σημείο που, σήμερα, να ξεπερνάει σε αριθμούς τα Γκόρντον σέττερ για παράδειγμα.
Αυτό συνέβη διότι παραμένει θαυμάσιος σκύλος για τους κατοίκους της εξοχής ενώ προσαρμόστηκε και στις πόλεις, επιδίδεται σε οποιοδήποτε άθλημα με ενθουσιασμό ενώ εξακολουθεί να διαπρέπει σαν πρακτικό κυνηγόσκυλο, και τέλος είναι υπέροχος σύντροφος για τις σπορτίφ οικογένειες που δεν ενοχλούνται από λάσπες στις γαλότσες τους και προτιμούν ένα σκύλο που δεν ενοχλεί τα αγροτικά ζώα, απαιτεί ελάχιστη φροντίδα, έχει αξιόπιστο χαρακτήρα & καλή υγεία, αποδίδοντας στο μάξιμουμ με μίνιμουμ εκπαίδευση.

Πρόσφατα, ένα Ιρλανδικό ερυθρόλευκο σέττερ προκάλεσε τους διεκδικητές και επί βρεττανικού εδάφους, κατακτώντας τον Διεθνή τίτλο του πρωταθλητή Αγώνων (International Field Trial Champion) και στις δύο χώρες. Ο ένδοξος και ιστορικός για τη φυλή του αυτός σκύλος είναι ο Craigrua Flame, πρώτος στον (ανοιχτό για όλες τις φυλές) Αγώνα Πρωταθλήματος για Πόιντερ και Σέττερ του Ιρλανδικού Κυνολογικού Ομίλου και δεύτερος στον αντίστοιχο αγώνα του Βρεττανικού Κυνολογικού ομίλου. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτοί οι αγώνες δεν είναι σαν αυτούς που γνωρίζουμε στην ηπειρωτική Ευρώπη. Το ετήσιο πρωτάθλημα στην Αγγλία και στην Ιρλανδία αντίστοιχα διεξάγεται μία φορά το χρόνο και συμμετέχουν μόνο οι σκύλοι που έχουν προκριθεί κατακτώντας πρώτη ή δεύτερη θέση σε άλλους ανοιχτούς αγώνες στη διάρκεια της προηγούμενης χρονιάς. Είναι η πρώτη φορά που ένα ασπροκόκκινο σέττερ σπάει το μονοπώλιο των Αγγλικών σέττερ και των Πόιντερ επί βρεττανικού εδάφους σε επίσημο πρωτάθλημα από την αναβίωση της φυλής, αποδεικνύοντας πόσο καλή δουλειά έχει γίνει τα τελευταία χρόνια.
Τα εκτροφεία της κεντρικής Ευρώπης που έχουν αποκτήσει κάποια ερυθρόλευκα δείγματα πιστοποιούν την άριστη προσαρμοστικότητα της φυλής σε όλα τα εδάφη, κλίματα και κυνήγια και τις πολυσχιδείς ικανότητές της.

Πραγματικά κυνηγόσκυλο πολλαπλών προσόντων, αποτελεί άριστη επιλογή για τον κυνηγό που δεν μπορεί να συντηρεί πολλούς σκύλους επομένως θέλει ζώα ικανά για όλα. Ο σωματότυπος της φυλής είναι εύρωστος και της δίνει την ευχέρεια να μεταφέρει οποιοδήποτε θήραμα με άνεση και πάνω από οποιοδήποτε εμπόδιο. Έχει πολύ ανεπτυγμένο θώρακα και είναι εξαιρετικός κολυμβητής. Λατρεύει το πυκνό και δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση στους θάμνους . Είναι ακούραστος και με εντυπωσιακή μυϊκή μάζα. Το τρίχωμα του είναι καλής ποιότητας, δεν μπερδεύεται εύκολα και δεν είναι υπερβολικά μακρύ όπως των άλλων σέττερ, επομένως είναι απλό στην περιποίησή του.

Συγχρόνως είναι ένας σκύλος με χαρισματικό και αξιαγάπητο χαρακτήρα: οξυδερκής, πανέξυπνος, εύστροφος σε σημείο να μπορεί να χαρακτηριστεί “πανούργος” στο κυνήγι, γενναίος, εξωστρεφής, ζωηρός, εύθυμος στο σπίτι, πολύ υπομονετικός, αξιόπιστος και τρυφερός με τα παιδιά, συμβιώνει άριστα με τα άλλα ζώα και έχει μια αναμφισβήτη αίσθηση του χιούμορ.

Σκύλος υψηλής ενέργειας, απαιτεί εντατική άσκηση για να διατηρείται σε φόρμα. Αρχίζει να εκδηλώνει τα προσόντα του από νωρίς και σε ηλικία επτά μηνών μπορεί να εισαχθεί σε εξοικείωση με το άγριο θήραμα, αλλά η συστηματική του εκπαίδευση δεν πρέπει να ξεκινήσει πριν την ηλικία των 18 μηνών γιατί είναι ενθουσιώδης και το νεανικό του πάθος μπορεί να τον οδηγήσει σε λάθη που δύσκολα διορθώνονται. Οι τυπικοί Ιρλανδοί αντιδρούν στους καταναγκαστικούς χειρισμούς και τη βία με δυστροπίες. Ο ανυπόμονος ή τραχύς χαρακτήρας ανθρώπου ας στραφεί σε άλλη πιο δουλοπρεπή φυλή κυνηγόσκυλου, γιατί με το ιρλανδέζικο θα εμπλακεί σε μια διαρκή αντιδικία από την οποία ποτέ δεν θα βγει κερδισμένος. Το ασπροκόκκινο θα του δείξει φανερή περιφρόνηση και θα επιδιώξει συνειδητά να τον ντροπιάσει σε κάθε ευκαιρία. Δεν καταλαβαίνει από χειροδικίες και η ράτσα του ως γνωστόν δεν υποτάσσεται σε κατακτητές. Όποιος προσπαθήσει να “σπάσει” την γρανιτένια αντίσταση του ασπροκόκκινου στη βία θα δοκιμάσει την ωμή επιθετικότητα ενός δίκαια επαναστατημένου ελεύθερου πνεύματος, που θα αμυνθεί με νύχια και με δόντια της αξιοπρέπειας και της προσωπικότητάς του. Η φυλή ταιριάζει απόλυτα σε ώριμους ανθρώπους που θα κερδίσουν το σεβασμό της με γνώση και ήπια πειθώ που οδηγεί σε αμοιβαία σχέση εμπιστοσύνης.
Ο Πέτρος Ξεροβάσιλας (γνωστός λαγοκυνηγός και εκτροφέας Ελληνικών Ιχνηλατών) απέκτησε το πρώτο ασπροκόκκινο που ήρθε στην Ελλάδα το 1978 μέσα από μια σειρά ευτυχών συγκυριών. Κυνήγησε μαζί του μέχρι την ηλικία των εννέα ετών του σκύλου, ο οποίος έχασε τότε τη ζωή του από κάποια επιπλοκή.

Τέτοιο ήταν το πάθος του σκύλου για το κυνήγι και η αποτελεσματικότητά του, που έμεινε γνωστός στα κυνηγοτόπια της ορεινής Μάνης με το τιμητικό προσωνύμιο “βασιλιάς”. Όποιος θέλει μπορεί να επικοινωνήσει με τον Πέτρο μέσω της γράφουσας και να μάθει πολλές λεπτομέρειες για τον αείμνηστο “Ντικ”.

Το δεύτερο ερυθρόλευκο στη χώρα μας και το πρώτο που γράφτηκε στα επίσημα ελληνικά γενεαλόγια του ΚΟΕ είναι η “Λούσυ” (Greek Champion Vandawood Brown Sugar) που εισήγαγε από την Αγγλία η υποφαινόμενη. Δυστυχώς η Λούσυ έπεσε θύμα ενός γραφειοκρατικού παράδοξου (που ακόμα δεν έχει επιλυθεί) όσον αφορά το αν υπάγεται ή όχι η φυλή στον ελληνικό όμιλο Πόιντερ-Σέττερ, και που δεν είναι του παρόντος να αναφερθεί διεξοδικά. Πάντως ουδέποτε κατέστη δυνατό να συμμετάσχει σε αγώνες στην Ελλάδα και ουδέποτε απέκτησε καθαρόαιμους απογόνους, για λόγους ανεξάρτητους από τη θέλησή της!

Η φυλή διαθέτει μια τρομερή έμφυτη “πονηριά” και χαρακτηρίζεται από την ικανότητα να πάρει πρωτοβουλία. Ο διακαής σκοπός του ιρλανδέζικου ασπροκόκκινου στο κυνήγι δεν είναι απλώς να ευχαριστήσει πειθήνια τον κύριο του αλλά να αποδειχθεί ικανότερο από το θήραμα και να ξεπεράσει κάθε πρόκληση και κάθε τέχνασμα του αντιπάλου με τη δική του ευστροφία. Πραγματικά απολαμβάνει να λύνει όλα τα προβλήματα που θα συναντήσει και η λάμψη στο βλέμμα του όταν τα καταφέρει είναι σα να θριαμβολογεί. Μετά από μια ιδιαίτερα κοπιαστική αναμέτρηση από την οποία βγαίνει νικητής η ματιά του στον ηττημένο εύκολα μεταφράζεται με τη φράση “στην έφερα!”. Το ίδιο σκέφτεται και όταν ανοίγει τις πόρτες του σπιτιού, όταν πηδάει ή σκαρφαλώνει ή σκάβει λαγούμια βγαίνοντας από φράχτες που νομίζατε ικανούς να κρατήσουν περιορισμένο οποιοδήποτε (άλλο) σκύλο ή όταν υποκύπτει στην (παροιμιώδη) λαιμαργία του ανοίγοντας το φούρνο μικροκυμάτων για να γευτεί το ψητό, όταν ανοίγει τα συρτάρια της κρεβατοκάμαρας για να μεταφέρει στη φωλιά του τα εσώρουχα ή τις κάλτσες σας! Ναι, τα ασπροκόκκινα είναι ιδιαίτερα ζαβολιάρικα και άτακτα κουτάβια και λατρεύουν να κλέβουν και να μεταφέρουν πράγματα εδώ και κει. Αλλά δεν είναι αλήθεια ότι τα πιο έξυπνα παιδιά είναι και τα πιο άτακτα; Ή, δεν είναι ελάχιστο τίμημα λίγη ακαταστασία στο σπίτι προκειμένου να μην καταπιεστεί το έντονο ένστικτο της φυλής για επαναφορά; Υπομονή, οι νεαροί χούλιγκαν ωριμάζουν κάποτε και γίνονται άψογοι ενήλικες, χωρίς ποτέ να χάνουν εκείνη την αξιαγάπητη, ζαβολιάρικη λάμψη στο βλέμμα. Επίσης, είναι υγιή, με γερή κράση και αν προσεχθούν ζουν πολλά χρόνια διατηρώντας το νεανικό τους σφρίγος & ενθουσιασμό ακόμα και σε βαθύ γήρας. Η ακατάβλητη νεανικότητα είναι χαρακτηριστικό της φυλής. Δεν είναι ποτέ βαρετά, τεμπέλικα ή απρόθυμα ζώα, αλλά ποτέ δεν γίνονται και απόλυτα κουρδισμένα ρομπότ. Όσοι προτιμούν σκύλους χωρίς προσωπικότητα, ας ψάξουν αλλού. Αυτό εδώ είναι ένα αψύ, σκληροτράχηλο και γνήσιο τέκνο της Ιρλανδίας, για ανθρώπους εκλεκτικούς, με αρκετή αυτοπεποίθηση ώστε να απολαμβάνουν τις προκλήσεις και αρκετή καλλιέργεια ώστε να εκτιμούν τους σκύλους με χιούμορ. Τα ασπροκόκκινα, υπ’ όψιν, χαμογελάνε συχνά! Χορεύουν επίσης στα πίσω τους πόδια και γενικά σκαρφίζονται ένα σωρό κόλπα για να σας κάνουν να γελάσετε και να ξεφορτωθείτε την ένταση μιας δύσκολης στιγμής. Τρέχουν κοντά σας μόλις σας δουν μελαγχολικούς και μετατρέπονται σε κλόουν ή ακουμπούν διακριτικά το σαγόνι στο γόνατό σας για να εκδηλώσουν συμπαράσταση. Καλό είναι να ανταμείβετε την ανυπόκριτη αγάπη τους με κάποιο μεζεδάκι που και που: το φαγητό είναι το ισχυρότερο κίνητρο υπακοής για τη φυλή!

Οι Ιρλανδοί, οι καλύτεροι εκτροφείς αλόγων και σκύλων κατά γενική ομολογία, έπλασαν ένα σκύλο αντάξιό τους και ικανό να ανταποκριθεί στις πολλαπλές απαιτήσεις τους, που μόλις τώρα ο υπόλοιπος κόσμος ανακαλύπτει το μέγεθος των ικανοτήτων του. Εργάτης, σύντροφος και άγρυπνος σκοπός του σπιτιού (γαβγίζει σε κάθε ύποπτο πλησίασμα στην περίμετρο του χώρου του), αμείλικτος κυνηγός κάθε τρωκτικού που θα τολμήσει να παρεισφρήσει στο βασίλειό του, πραγματικά πολυσχιδής, ένας σκύλος που κάνει για δέκα. Πραγματικά, αιώνες τώρα τα ιρλανδέζικα νοικοκυριά δεν χρειάζονταν άλλους σκύλους, αν είχαν ένα ασπροκόκκινο σέττερ να γεμίζει το τσουκάλι αλλά και τις καρδιές τους.

Οι ενδιαφερόμενοι να αποκτήσουν ένα εκπρόσωπο της φυλής μπορούν να απευθύνονται στον Ιρλανδικό Κυνολογικό όμιλο (www.ikc.ie/) και στην πολύ κατατοπιστική ιστοσελίδα του βρεττανικού ομίλου για τη φυλή (www.irishredandwhitesetterclub.com). Διεθνές Πρότυπο φυλής: FCI no 330 (http://www.ikc.ie/irws.html).
Iρλανδικός όμιλος φυλής: IRISH RED & WHITE SETTER FIELD & SHOW SOCIETY (Club Secretary)
Mr J. Sheridan, 8 The Downs, Willowgrove, Delgany, Co. Wicklow.
Phone: Ireland (01) 2877042.

Tα ιρλανδέζικα ασπροκόκκινα σέττερ είναι αφοσιωμένα, πολύ εκπαιδεύσιμα (με υπομονή!), αξιαγάπητα ζώα και ικανότατα κυνηγόσκυλα που αξίζει πραγματικά να “μεταφυτευθούν” και στην Ελλάδα, υπό τον όρο ότι οι κάτοχοί τους θα έχουν τη διάθεση να κατανοήσουν και να γνωρίσουν σε βάθος αυτή την άξια και αρχαία φυλή. Όσοι γνωρίζουν τα ιρλανδικά εδάφη εκτιμούν ότι ένα κυνηγόσκυλο παντός καιρού και πολλαπλών καθηκόντων, ικανό να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις που παρουσιάζουν οι εκεί συνθήκες όπως το ερυθρόλευκο, είναι και με το παραπάνω εξοπλισμένο για να ανταποκριθεί με επιτυχία και στις ελληνικές συνθήκες. Άλλη μια δυνατότητα επιλογής λοιπόν, για τον Έλληνα κυνόφιλο-κυνηγό!

Κείμενο: Μαρία Winsor-Γκινάλα 2003
e-mail address: mariaginala@hotmail.com

Το χρώμα του είναι μονόχρωμο κόκκινο-κανελί. Ανεκτά είναι τα μικρά λευκά σημάδια.

Το ύψος των αρσενικών φτάνει τα 62-66 εκ. και των θηλυκών τα 57-61 εκ. Ευθυτενής σκύλος με αριστοκρατικό παράστημα. Το μακρύ κόκκινο τρίχωμά του προσθέτει χάρη στις κινήσεις του.
Τα σκέλη του είναι μακριά, με ιδιαίτερα νευρώδη και ισχυρή κατασκευή συνδέσμων και πελμάτων.
Tα σκουρόχρωμα γλυκά μάτια είναι χαρακτηριστικά αυτού του τύπου, όπως και τα φίνα χαμηλά αυτιά.

Δραστήριος χαρακτήρας, ζωηρός, ακούραστος, ενθουσιώδης, εκδηλωτικά τρυφερός και αφοσιωμένος στους οικείους του, αθλητής υψηλής ταχύτητας και μεγάλων αποστάσεων με αστραπιαία αντανακλαστικά.

Εξυπνάδα, ευελιξία αλλά και πείσμα. Του αρέσει να βρίσκεται στο κέντρο της προσοχής και είναι δραστήριος σε όλο το διάστημα της ημέρας πράγμα που τον κάνει νευρικό και αυξάνει την τάση το για γαύγισμα αν μένει κλεισμένος και δεν εκτονώνεται.

Έχει καλή υγεία και ζει πολλά χρόνια. H φυλή παρουσιάζει αυξημένη πιθανότητα διαστολής / συστροφής στομάχου (γι’ αυτό πρέπει να τρώει μικρά μοιρασμένα γεύματα, σε περιόδους ηρεμίας και όχι στρες), ενώ έχει προδιάθεση για οφθαλμικές παθήσεις. Χρειάζεται επίσης έλεγχο δυσπλασίας.

Το κυνηγετικό του ένστικτο πρέπει να καθοδηγηθεί σωστά και η άσκηση πρέπει να είναι συνεχής αν θέλουμε να δαμάσουμε τον ανυπότακτο χαρακτήρα του. Ικανό στο κυνήγι, με σίγουρο πόδι και διαβολεμένη πονηριά απέναντι στο θήραμα.

Η βία, όπως και σε όλα τα σκυλια, είναι κακός σύμβουλος καθώς και η απομόνωση πράγμα που τον κάνει καταστροφικό.