Ο ΣΚΥΛΟΣ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ…

Επισκόπηση 15 δημοσιεύσεων - 1 έως 15 (από 187 συνολικά)
Απευθείας μετάβαση στη σελίδα:

  • Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    21/10/2004

    Αρ. μηνυμάτων:
    1529
    BillCentro στις #28660

    Καλημέρα,

    Ένα νέο θέμα, το οποίο δεν θα έχει 100% σχέση με κυνηγετικά σκυλιά, αλλά να αναπτυχθούν απόψεις & θεωρίες γενικά για την σχέση αφεντικού-σκύλου, σκύλου-φύλακα, εμπειρίες εκπαίδευσης (βασικής-φύλαξης-κλπ), ποσοστά αντιδράσεων χαρακτήρων (σκύλων) υπό συγκεκριμένες καταστάσεις, πιθανές αντιδράσεις, – κλπ κλπ κλπ.
    Ας είναι ένα θέμα λογικής & επιθυμητής αντιπαράθεσης από το οποίο θα βγάλουμε πολλά συμπεράσματα για τους τετράποδους φίλους μας.
    Η αναγκαιότητα τέτοιου θέματος είναι μάλλον απαραίτητο να υπάρχει, διότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι οι οποίοι έχουν άλλου είδους σκυλιά από ότι κυνηγετικά (Γερμανικά Ποιμενικά-Ροντβάϊλερ-Ντόπερμαν- και ότι άλλη ράτσα).



    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    21/10/2004

    Αρ. μηνυμάτων:
    1529
    BillCentro στις #80802

    …. Οι πρώτες επισκέψεις στον κτηνίατρο.< ?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

     Είναι απαραίτητο οι πρώτες αλλά και όλες οι άλλες επισκέψεις στον κτηνίατρο να είναι θετικές. Δηλαδή, θα πρέπει το κουτάβι να μην φοβάται στο περιβάλλον του ιατρείου και στην εξέταση-επαφή-εργαλεία από τον κτηνίατρο. Αυτό επιτυγχάνεται με την ομαλή βόλτα και την καλή διάθεση. Καθώς επίσης και στην μεταφορά από τον χώρο του κουταβιού στον κτηνίατρο. Δηλαδή, να μην πάρουμε το κουτάβι, το κλείσουμε στο πορτ-παγκάζ ή σε κάποιο μικρό καλάθι ή σε κάποιο μέρος το οποίο προκαλεί άγχος-φοβία στο κουτάβι.
     Είναι καλό το κουτάβι να έχει συνδυάσει την επίσκεψη στον κτηνίατρο με κάτι θετικό, να μην φοβάται ή να αγχώνεται κάθε φορά σε κάθε επίσκεψη.
     Έχει τρομακτικά αποτελέσματα όταν το κουτάβι θα έχει μεγαλώσει και δεν θα είναι εφικτό να πάμε στον κτηνίατρο έστω για μία κλασική επίσκεψη χωρίς προβλήματα συμπεριφοράς κατά την διάρκεια της εξέτασης, ή κατά την επίσκεψη άλλου σκύλου στον κτηνίατρο, κλπ… .
     Προσωπική εμπειρία όπου αντίκρισα σκύλο στον χώρο του ιατρείου (κλασική επίσκεψη στον κτηνίατρο) να συμπεριφέρεται άκρως επιθετικά απέναντι σε όποιον άλλο άνθρωπο ή σκύλο., με αποτέλεσμα φίμωτρο, μάλωμα, κλπ. .
     Σαφώς όμως τέτοιες συμπεριφορές είναι αποτέλεσμα κακής κοινωνικοποίησης του κουταβιού, όπου και θέλει αρκετή κουβέντα – ανάπτυξη……..


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    25/2/2005

    Αρ. μηνυμάτων:
    261
    and73 στις #80808

    Εγω ειχα την εμπειρια να εχω ενα ροτβαιλερ για 8 χρονια.  Δυστυχως στα 8 και κατι μας αφησε.  Οι εμπειριες μου απο την ρατσα ηταν θετικοτατες.  Σκυλια πολυ τρυφερα παρα την οψη τους, πολυ πιστα και με εντονο το στοιχειο του φυλακα, το οποιο χρειαζεται και ιδιαιτερη αντιμετωπιση για να μην βγει αρνητικα.  Για να ειμαι ειλικρινης δεν πολυ γουσταρα την φυλη και ο μονος λογος που πηρα τετοιο σκυλο ηταν γιατι μου επριξε τα πππ ενας πολυ φυλος και μου εκανε ενα κουταβι δωρο.  Το πηρα, οι γονεις μου καπως ψιλοτρελαθηκαν με την οψη του, και αποφασισα να το κρατησω γιατι δεν βρηκα κανενα αγνωστο για να τον δωσω πριν προλαβουμε να τον συμπαθησουμε.

    Δεν μπορω να πω οτι ειμαι γνωστης της ρατσας, ή οτι του καναμε καποια ιδιαιτερη εκπαιδευση, εκεινο ομως που θελω να πω ειναι οτι σαν φυλη ειναι πολυ παρεξηγημενη.  Πρωτων γιατι γινονται ανεξελεκτα ζευγαρωματα με σκοπο μονο το κερδος, με αποτελεσμα σκυλια με αρνητικη και επιθετικη συμπεριφορα να αναπαραγωνται και δευτερον γιατι οι πληστοι ιδιοκτητες της φυλης, απλως γοητευονται απο την δυναμη και οχι τα χαρακτηριστικα της φυλης, δηλ, ακαταλληλοι ιδιοκτητες.

    Ο Ραλφ ηταν τρυφερος, παιχνιδιαρης, ανεκτικος, καλος φυλακας, αλλα ειχε απο την αρχη αδυναμη καρδια.  Αδυναμη μονο ομως παθολογικα γιατι μεταφορικα ηταν πολυ μεγαλη.  Μια φορα αφου μου εφαγε το walkman του εδωσα τοσο ξυλο που ακομα θυμαμαι τον πονο στα χερια μου αλλα και στην ψυχη μου οταν μετα απο ολα αυτα εβαλε το βαρετο του κεφαλι με τα μαυρα ματια στο ποδι μου λεγοντας μου με τον τροπο του οτι με συγχωρουσε.  Τετοια εκφραστικα ματια δεν εχω δει ποτε μου σε αλλο σκυλο, ή και φυλη ακομα.

    Τελος παντων…..


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    20/5/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    4089
    Kalliston Hellas στις #80810

    Ομαλή Βόλτα < ?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

    Προφανώς εννοείς πως όταν πάμε στον κτηνίατρο, δεν είναι ανάγκη να τραβολογούμε τον σκύλο που φόρεσε για πρώτη φορά οδηγό (λουρί). Είναι λοιπόν απαραίτητο να έχει μάθει πρώτα ο σκύλος να βαδίζει με λουρί, άρα ο ρόλος του εκτροφέα έχει αρχίσει.

    Καθώς επίσης και στην μεταφορά από τον χώρο του κουταβιού στον κτηνίατρο. Δηλαδή, να μην πάρουμε το κουτάβι, το κλείσουμε στο πορτ-παγκάζ ή σε κάποιο μικρό καλάθι ή σε κάποιο μέρος το οποίο προκαλεί άγχος-φοβία στο κουτάβι.

    Επομένως θα πρέπει να έχει μάθει το κουτάβι να μένει ευχάριστα κλεισμένο σε κλουβί. Και αυτό πρέπει να του το έχει μάθει ο εκτροφέας.  Λουρί-περπάτημα και κλουβί… Είναι εύκολα ή δύσκολα να τα μάθει ένα κουτάβι, και πως;;;
     Είναι καλό το κουτάβι να έχει συνδυάσει την επίσκεψη στον κτηνίατρο με κάτι θετικό, να μην φοβάται ή να αγχώνεται κάθε φορά σε κάθε επίσκεψη.

    Με άλλα λόγια τις πρώτες φορές που θα πάει (αγκαλιά) στον κτηνίατρο δεν είναι ανάγκη να εξεταστεί ή να εμβολιαστεί αλλά απλά να γνωρίσει τον χώρο και τον γιατρό ο οποίος θα πρέπει να έχει την γνώση και την υπομονή να το χαϊδέψει και να το «φιλέψει» (μπισκοτάκια κλπ).   
     

    Έχει τρομακτικά αποτελέσματα όταν το κουτάβι θα έχει μεγαλώσει και δεν θα είναι εφικτό να πάμε στον κτηνίατρο έστω για μία κλασική επίσκεψη χωρίς προβλήματα συμπεριφοράς κατά την διάρκεια της εξέτασης

    Μία σωστή ενέργεια του εκτροφέα είναι να μάθει από μικρό το κουτάβι να στέκεται πάνω σε τραπέζι, έτσι δεν θα έχει άγχος στο τραπέζι του ιατρείου, ακόμη θα είναι πολύ εύκολο το χτένισμα και η κοπή των νυχιών. Μη ξεχνάμε πως το χρήσιμο αυτό θέμα που άνοιξε ο BillCentro δεν αφορά μόνο τα κυνηγόσκυλα αλλά και σκύλους συντροφιάς ή φύλακες κλπ. Είναι εύκολο να μάθει το κουτάβι το τραπέζι και πως;;;; Είναι εύκολο να μάθει να το βουρτσίζουν και να του πιάνουν τα πόδια, να του ανοίγουν το στόμα κλπ και πως;;;;

    κατά την επίσκεψη άλλου σκύλου στον κτηνίατρο, κλπ…

    Δηλαδή αναφέρεσαι στην κοινωνικοποίηση με το είδος του (και φυσικά και τα άλλα είδη), Είναι εύκολη και πως γίνεται;;;

    Σαφώς όμως τέτοιες συμπεριφορές είναι αποτέλεσμα κακής κοινωνικοποίησης του κουταβιού, όπου και θέλει αρκετή κουβέντα – ανάπτυξη…

    Όσοι πιστοί προσέλθετε για κουβέντα και ανάπτυξη.

     


    KALLISTON HELLAS
    Και δια το πιστόν
    Γιάννης Νικολακόπουλος


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    20/5/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    4089
    Kalliston Hellas στις #80811

    Πολύ καλή η παρουσίαση του Ρότυ σου Ανδρέα, δεν κρύβει τα συναισθήματα. Και για να σε αποφορτίσω λιγάκι, στην εποχή μου έλεγαν πως τα ωραιότερα και εκφραστικότερα μάτια τα έχουν η Ελίζαμπεθ Τέυλορ και τα κόκερς.< ?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />


    KALLISTON HELLAS
    Και δια το πιστόν
    Γιάννης Νικολακόπουλος


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    14/4/2004

    Αρ. μηνυμάτων:
    3
    gardasss στις #344470

    Αν και είμαι γραμμένος στο Forum μας από παλιά σπάνια απαντάω -ίσως ποτέ-, αλλά το συγκεκριμένο θέμα μου άρεσε και ιδιαίτερα η περιγραφή του Rottweiler του and73 μου θύμισε -μάλλον με άγγιξε- ανάλογα.< ?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

    Σε μένα την περισσότερη αγάπη μου την έδωσε ο Μεγάλος Δανός μου. Ο Αδόλφος. Μια καρδιά τεράστια και όχι λόγω του μεγέθους του.

    Κρίμα που τον έχασα νωρίς, μόλις τεσσεράμισι ετών.

    Χωρίς ακόμα να ξέρω το γιατί, όταν στον ξενώνα που τον άφησα δεν μου τον επιστρέψανε ποτέ.


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    21/10/2004

    Αρ. μηνυμάτων:
    1529
    BillCentro στις #80851

    Καλώς ήρθες λοιπόν στο Φόρουμ ενεργά… 


    !!!!!…..

     Απο πανσιόν που γνωρίζω & επιστεύομαι:
    > υπάρχει ενημέρωση ανα πάσα στιγμή προς τον πελάτη για ότι συμβάν
    > τα σκυλιά καθημερινά παρακολουθούνται & κάνουν την βόλτα τους χ2 φορές την ημέρα
    > γενικά υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρων και τεράστια προσοχή απο τον υπεύθυνο.
    >Καθώς και ότι υπάρχει πιθανότητα αντικατάστασης σε μερικές περιπτώσεις (ασχετα εάν δεν μας καλύπτει ψυχολογικά..)
    >Βέβαια μην παραλήψουμε και το ενδιαφέρον του ιδιοκτήτη (τηλεφωνική επικοινωνία) σε μερικές περιπτώσεις… 
    *και όλα τα παραπάνω με τα απαραίτητα έγγραφα..

     Τι εννοείς ότι τον έχασες? Φυσική αιτία θανάτου? Τί απάντηση σου έδωσαν? Δέν υπήρχε ειδοποίηση καμία για την κατάσταση του σκύλου? Η αντιμετώπιση τους μετά το συμβάν? Πρίν πόσο καιρό? Ποια ήταν τα κριτήρια σου για αυτή την επιλογή πανσιόν?
     Καλό θα είναι να αναφερθείς με λίγες παραπάνω λεπτομέρειες gardasss, για να γνωρίζουμε και να επιλέγουμε.


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    14/4/2004

    Αρ. μηνυμάτων:
    3
    gardasss στις #80865

    Η αιτία θανάτου που μου έδωσαν ήταν συστροφή στομάχου.

    Ο θάνατος του επήλθε τέσσερις μέρες πριν επιστρέψω για να τον πάρω (από τις επτά που το άφησα).

    Δεν είχαν ούτε την καλοσύνη (αν μπορεί να το πει κανείς έτσι) να μου κάνουν ένα τηλέφωνο και να μου το πούνε, είτε πριν, είτε μετά.

    Και μου ζητήσαν και λεφτά για αυτές τις τρεις μέρες που έμεινε εκεί.

    Αυτό έγινε πέρυσι τον Ιούλιο και δεν με έχουν πάρει ούτε τηλέφωνο.

    Η πανσιόν θεωρείται από πολλούς από τις καλύτερες του λεκανοπεδίου. Από μένα πλέον ούτε κατά διάνοια.


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    20/5/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    4089
    Kalliston Hellas στις #80898

    Gardasss, Είναι πολύ σοβαρό το θέμα όπως το περιγράφεις. Είναι μέσα στις πιθανότητες ένας απρόβλεπτος θάνατος, αλλά όταν κάποιος έχει την ευθύνη της φύλαξης θα πρέπει να έχει την επαγγελματική συνείδηση και το τακτ να ενημερώσει το συντομότερο δυνατόν τον ιδιοκτήτη. Να παραδώσει τον σκύλο προς συντήρηση και με την σύμφωνο γνώμη του ιδιοκτήτη (και φυσικά την επιλογή του για κτηνίατρο) να γίνει η σχετική νεκροψία. Για να κάνω και τον δικηγόρο του διαβόλου, αν επεχείρησαν ανεπιτυχώς να επικοινωνήσουν (με τα κινητά αποδεικνύεται) είναι μερικώς δικαιολογημένοι. Το σώμα του Μ.Δ. πράγματι είναι μεγάλο για να συντηρηθεί με τα δεδομένα των Ελληνικών κτηνιατρείων. Τουλάχιστον θα πρέπει να παρέδωσαν μια επίσημη γνωμάτευση κτηνιάτρου.

    Φιλικά


    KALLISTON HELLAS
    Και δια το πιστόν
    Γιάννης Νικολακόπουλος


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    20/5/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    4089
    Kalliston Hellas στις #80901

    Επιστρέφω και θα επιμείνω σε μερικά από τα θέματα προς συζήτηση που έβαλε ο BillCentro.< ?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

     

    Φαγητό… ένας από τους καλύτερους τρόπους για να εισάγεται το κουτάβι σας σε ένα νέο χώρο ή μια νέα «συνήθεια», να γνωρίσει και να αποδεχτεί πρόσωπα πράγματα και καταστάσεις, δηλαδή να κοινωνικοποιηθεί . Φαγητό λοιπόν και μάλιστα συνοδευόμενο με ήπιο τόνο φωνής (παροτρύνοντας και ενθαρρύνοντας).

    Στα προαναφερθέντα: Τραπέζι, κλουβί μεταφοράς θα μπορούσαμε να προσθέσουμε χίλια δυο π.χ να μπαίνει στο αυτοκίνητο, σε βάρκα να μένει σε ένα συγκεκριμένο χώρο, να ανέχεται παιδάκια κλπ.

    Από πολύ μικρό, μόλις αρχίζει να τρωει ξένη τροφή μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε σαν εργαλείο.

    Π.χ για να μάθει το κλουβί βγάζουμε το πορτάκι και βάζουμε μέσα ένα χαλάκι που έχει μάθει την μυρωδιά του. Το κουταβάκι αισθάνεται ελεύθερο να κινείται στον χώρο του και κάποια στιγμή θα μπει μέσα ακολουθώντας την γνώριμη μυρωδιά, καλό είναι να βάζουμε και το “παιχνίδι”του. Πιθανόν να ξαπλώσει (να την αράξει) για λίγο. Το επαινούμε και επαναλαμβάνουμε μία λέξη κλειδί π.χ «στο σπιτάκι σου». Αν βάζαμε το πορτάκι και το κλείναμε ίσως να πανικοβαλλότανε, σίγουρα θα τσίριζε για ώρα με αποτέλεσμα να μη ξαναέμπαινε. Αφήνουμε λοιπόν το κουταβάκι μερικές ημέρες να συνηθίσει τον κλειστό αυτό χώρο μπαινοβγαίνοντας όποτε θέλει. Όταν κρίνουμε πως ήρθε η ώρα βάζουμε το πορτάκι, και αρχίζουμε να βάζουμε τα γεύματά του μέσα στο κλουβί. Την πρώτη φορά δεν θα κλείσουμε την πόρτα, την δεύτερη θα την κλείσουμε για 3-4 λεπτά όσο είναι απορροφημένο με το φαγητό, σταδιακά αυξάνουμε τον χρόνο. Αν κάποια στιγμή διαμαρτυρηθεί δεν θα ανοίξουμε το πορτάκι αμέσως, θα προσπαθήσουμε με ήπιο τόνο να το καθησυχάσουμε λέγοντας και την λέξη κλειδί. Μόλις ησυχάσει θα ανοίξουμε το πορτάκι. Αυτό θα επαναληφθεί όταν βάλουμε το κλουβί έξω στην βεράντα ή στο αυτοκίνητο. Με τον τρόπο αυτό είναι σίγουρο πως ο σκύλος μας θα ταξιδεύει ευχάριστα στο κλουβί του ή θα μένει ήσυχος στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου. Μια και είμαστε στο αυτοκίνητο ας πούμε κάτι ακόμη, Οι πρώτες βόλτες να είναι σύντομες και όχι σε ανώμαλους δρόμους. Αν ζαλίζεται καλύτερα να είναι νηστικό. Για να συνηθίσει το αυτοκίνητο (αν δεν το βάζετε σε κλουβί) μπορούν να γίνουν όλα τα ανωτέρω με το χαλάκι και την τροφή. Θεωρώ επικίνδυνο σκύλος να είναι ελεύθερος στο αυτοκίνητο και ακόμη χειρότερα να είναι δεμένος ή λυτός στην καρότσα. Είναι κουταμάρα να ξοδεύουμε χρήματα για μπαγκαζιέρες-σέικερ ακατάλληλες για σκύλους. Οι εξωτερικές κλούβες θα πρέπει να έχουν επαρκή αερισμό. Προσοχή στα κλειστού τύπου πορτ-μπαγκάζ, αφ’ ενός είναι «απάνθρωπος» τρόπος μεταφοράς αφ’ εταίρου είναι πιο επικίνδυνα για θερμοπληξία και διαρροή καυσαερίων. Αν τελικά επιμένετε να είναι ο σκύλος μέσα στο αυτοκίνητο ελεύθερος μην του επιτρέπεται να βγάζει το κεφάλι έξω, ο αέρας ξεραίνει τον αμφιβληστροειδή, προκαλεί επιπεφυκίτιδα και βέβαια μπορεί να τραυματιστεί από στερεά σωματίδια ή έντομα. Είναι πολύ εύκολο να τον μάθετε να κάθετε στο πάτωμα και όχι στα καθίσματα. Τοποθετήστε το στο πάτωμα δώστε του να καταλάβει με χάδια και επαίνους πως θέλετε να κάθετε εκεί. Ξεκινήστε αργά, κάθε φορά που θα επιχειρήσει να σηκωθεί ή να βάλει πόδι στο κάθισμα  (χωρίς να του μιλήσετε) πιέστε απότομα το φρένο. Θα χάσει την ισορροπία του και θα πέσει, δεν ξέρει πως προέρχεται από εσάς, απλά συνδυάζει πως όποτε φεύγει από την θέση που του υποδείξατε παθαίνει «ζημιά». Είναι καλύτερα αυτό να γίνει σε κατηφόρα και φυσικά να μην είναι πολυσύχναστος δρόμος. Τώρα… για τους αδιόρθωτους που θέλουν τον σκύλο «χύμα» στο αμάξι, στο εξωτερικό υπάρχουν ειδικά καλύμματα καθισμάτων που δεν γλιστρούν και δεν κολλά τρίχα, όπως επίσης υπάρχουν και ιδικές ζώνες ασφαλείας για σκύλους. Είπαμε το θέμα αυτό δεν είναι για κυνηγόσκυλα.   

     

     

        Φιλικά


    KALLISTON HELLAS
    Και δια το πιστόν
    Γιάννης Νικολακόπουλος


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    5/2/2004

    Αρ. μηνυμάτων:
    755
    ΑΝΤΟΝΙΟ στις #80922

     ένας από τους καλύτερους τρόπους για να εισάγεται το κουτάβι σας σε ένα νέο χώρο ή μια νέα «συνήθεια», να γνωρίσει και να αποδεχτεί πρόσωπα πράγματα και καταστάσεις, δηλαδή να κοινωνικοποιηθεί . Φαγητό λοιπόν και μάλιστα συνοδευόμενο με ήπιο τόνο φωνής (παροτρύνοντας και ενθαρρύνοντας). < ?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

    Στα προαναφερθέντα: Τραπέζι, κλουβί μεταφοράς θα μπορούσαμε να προσθέσουμε χίλια δυο π.χ να μπαίνει στο αυτοκίνητο, σε βάρκα να μένει σε ένα συγκεκριμένο χώρο, να ανέχεται παιδάκια κλπ.

    ΧΤΕΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΜΕ ΠΗΡΕ ΜΕ ΓΝΩΣΤΗ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΕΑΝ ΗΞΕΡΑ ΜΙΑ ΦΥΛΗ ΝΤΡΑΧΤΑΡ ΑΦΟΥ ΤΗΣ ΕΙΠΑ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΟ ΚΥΝΗΓΟΣΚΥΛΟ ΚΤΛΠ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΤΗΣ.ΕΙΧΕ ΒΓΑΛΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΚΑΡΟΤΣΙ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ Ο ΣΚΥΛΟΣ ΝΑ ΕΠΙΤΕΘΕΙ(ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ) ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ,ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΟΡΜΗΞΕ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΥΞΕΙ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ.ΑΦΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ Ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΖΗΤΗΘΗΚΕ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΤΟΥ ΕΚΟΨΕ ΤΗΝ ΑΛΥΣΙΔΑ.Ο ΠΑΘΩΝ  ΘΑ ΠΑΕΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ,ΤΟ ΔΕ ΟΡΓΑΝΟ ΤΑΞΗΣ( Ο ΓΝΩΣΤΗΣ) ΣΥΜΒΟΥΛΕΨΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΟΤΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΣΥΝΗΘΟΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΩΣ ΘΥΡΑΜΑ???????????

    ΣΚΥΛΟΣ ΧΩΡΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ-ΛΑΘΟΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ-ΣΚΥΛΟΣ ΧΩΡΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ.


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    28/5/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    717
    KALTSDIM στις #80924

    Η πανσιόν θεωρείται από πολλούς από τις καλύτερες του λεκανοπεδίου

    H  ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ <ΞΕΝΩΝΑ> ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΕ ΔΥΣΦΗΜΙΣΗ ΑΛΛΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    25/2/2005

    Αρ. μηνυμάτων:
    261
    and73 στις #80953

    Antonio,

    Περιεργο περιστατικο….  Κυνηγοσκυλο και να κανει απροκλητα επιθεση??!!  Εγω ειμαι κατοχος της φυλης, μπορει να υπαρχουν μερικα ατομα της φυλης που δειχνουν καπως πιο ανεπτυγμενα τα ενστικτα του φυλακα, αλλα επιθεση τετοια σε καροτσακι και γυναικα ακατανοητο το βρισκω.

    ΑΑ


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    20/5/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    4089
    Kalliston Hellas στις #80961

    …ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΤΟΥ ΕΚΟΨΕ ΤΗΝ ΑΛΥΣΙΔΑ… ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ

    Χωρίς σχόλια.

     


    KALLISTON HELLAS
    Και δια το πιστόν
    Γιάννης Νικολακόπουλος


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    2/7/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    1256
    steel στις #81005

    ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΚΑΙ ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟ .  Επίθεση σε ανθρωπο!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Και εαν ισχύει όντως οτι η γυναίκα πήγε στο νοσοκομείο με δαγκωνίες κλπ τότε ισχύουν ότι είχα αναφέρει για την επίθεση του λυκόσκυλου στο αφεντικό του.

    Εαν πήγε ήτε γιατί υπέστη σοκ, ήτε γιατί έπεσε πάνω στην προσπάθεια της  και κτύπησε τότε αλλάζει το πράγμα, Γιατί ένα σενάριο που παίζει είναι να πήγε ο σκύλος να μυρίσει το μωρό, τα μωρά έχουν μια μυρωδιά που ελκύει την περιέργια του σκύλου, η μητέρα μην  έχοντας οικειότητα με τα ζώα έχασε την ψυχραιμία της, προσπάθησε να διώξη τον σκύλο αντέδρασε φοβισμένα με αποτέλεσμα ο σκύλος να αρχίσει να γαυγίζει και να γυρνάει γύρω γύρω  κάνοντας “εικονική” επίθεση – αμυνα όπως θέλουμε το λέμε (γιατί ο σκύλος σε αυτή την αντίδραση περισσότερο φοβάται – το έχει το κουσουράκι του) εαν τώρα η γυναίκα άρχισε του “ξου” φωνές κλπ προέταξε και καμμιά τσάντα μπορεί ο σκύλος να άρπαξε και την τσάντα, ΑΛΛΑ ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΪΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΔΑΓΚΩΜΑ. 
    Αυτή την αντίδραση του σκύλου δεν την θεωρώ  ΕΠΙΘΕΣΗ.

    Ασχετο με θέμα ίσως, ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΖΩΑ.  Οι φοβιες πολλών ανθρώπων είναι τεράστιες και οι αντιδράσεις σπασμωδικές κλπ. ειδικά πολλές γυναίκες το έχουν αυτό. Βλέπουν σκύλο και νομίζουν ότι θα τις φάει ζωντανές.  Και αυτές τις αντδράσεις δεν τις έχουν μόνο απένταντι στους σκύλους (πολλές φορές προσπαθουν να την κρύψουν με την “βρωμιά” των ζώων κλπ ) αλλά και απέναντι στους ανθρώπους καταστάσεις κλπ .  Εδώ κουτάβι 2-3 μηνών τις πλησιάζει ειδικά εαν πάει για το μωρό τους, πάει ήρθε ο κακός λύκος. Α και το ποιό ωραίο όλους αυτούς μικρούς τους δάγκωσε σκύλος, ρε πόσοι σκύλοι είναι “δαγκανιάρηδες” !!!!!!!!!!!!!! όλοι την ίδια καραμέλα έχουν στο στόμα.

    Εγώ και όλα μου τα γνωστα παιδιά μεγαλώσαμε μεσα στα σκυλιά άλλοι λίγο άλλοι πολύ.  γιατί κανένα μας δεν τον δάγκωσε σκύλος???

    Παντελής

Επισκόπηση 15 δημοσιεύσεων - 1 έως 15 (από 187 συνολικά)
Απευθείας μετάβαση στη σελίδα:

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.


Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων