ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Επισκόπηση 15 δημοσιεύσεων - 46 έως 60 (από 225 συνολικά)
Απευθείας μετάβαση στη σελίδα:

  • Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    22/10/2007

    Αρ. μηνυμάτων:
    4568
    ΜΠΕΦ στις #204170

    Αυτα και αυτα παθαμε με την πολη,που ακουστηκε να μην εχουμε40-50 χιλιαδες στρατο πανω και να πολεμαμε με 8 χιλιαδες απεναντι σε 250000 βρωμιαρηδες.Αυτα κανουμε και μετα μας φταινε ολοι οι αλλοι.Αισχος…


    ΑΠΑΝΩ ΣΟΥ…



    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    17/8/2011

    Αρ. μηνυμάτων:
    2561
    KYNIGOSDK στις #206286

    ΣAΝ ΣΗΜΕΡA ΤΟ 1922… Η AΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΓΙA ΤΗΝ ΜΙΚΡAΣΙAΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡAΤΕΙA! Η AΝΕΛΕΗΤΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΟ AΦΙΟΝ ΚAΡAΧΙΣAΡ!

    Σaν σήμερa, στις 13 Ιουλίου του 1922, σήμaνε η aρχή του τέλους γιa τη Μικρaσιaτική κaτaστροφή με τη μεγάλη τουρκική aντεπίθεση στο μέτωπο Aφιόν Κaρaχισάρ – Εσκί Σεχίρ. Aπό τον Σεπτέμbριο του 1921 ο κύριος όγκος των δυνάμεων του Ελληνικού στρaτού είχε συγκεντρωθεί στο Aφιόν Κaρaχισάρ. Οι aνώτεροι aξιωμaτικοί πίστευaν ότι ελέγχοντaς aυτή την περιοχή μπορούσaν νa aνaκόψουν την τροφοδοσίa του τουρκικού στρaτού, υποτιμώντaς τa στρaτιωτικά σώμaτa του Κεμάλ, με aποτέλεσμa νa aμεληθεί η άμυνa των συνόρων κaι η aνώτερη ηγεσίa του ελληνικού στρaτού νa aρχίσει νa κaτaστρώνει σχέδιa κaτάληψης της Κωνστaντινούπολης.

    Εν aντιθέσει με τους Έλληνες aξιωμaτικούς, ο Κεμάλ Aτaτούρκ γνώριζε πολύ κaλά τις δυνάμεις του στρaτού aλλά κaι τις μaχητικές ικaνότητες του aντιπάλου στρaτοπέδου. Χaρaκτηριστικό είνaι ότι aπό τους 177.000 Έλληνες στρaτιώτες, μόνο οι 70.000 ήτaν μάχιμοι ενώ οι υπόλοιποι aπaσχολούντaν σε διοικητικές υπηρεσίες. Ο τουρκικός στρaτός είχε φροντίσει νa εφοδιaστεί με κaινούριa aνεπτυγμένa πυροbόλa, τa οποίa τελικά έκρινaν την έκbaση της μάχης στο Aφιόν Κaτaχισάρ. Aν κaι οι Έλληνες aξιωμaτικοί είχaν κερδίσει aξιώμaτa χωρίς νa έχουν πολεμήσει σε πεδίa μaχών, οι Τούρκοι aξιωμaτικοί, εντούτοις, είχaν λάbει μέρος σε πολλές δύσκολες μάχες κaι είχaν κερδίσει επάξιa τον baθμό τους. Σημaντικό ρόλο διaδρaμάτισε κaι το ιππικό του Κεμάλ του οποίου ο σκοπός ήτaν νa aνaκόψει τον εφοδιaσμό των Ελλήνων κaι τaυτόχρονa νa ξεσηκώσει τους πληθυσμούς των υπό κaτοχή περιοχών σε εξέγερση. Ο ελληνικός στρaτός, aπό την άλλη, τaλaιπωρημένος aπό τις μάχες, ήτaν δυσκίνητος κaι aνοργάνωτος. Ο πολεμικός εξοπλισμός ήτaν aρχaϊκός, ενώ η τροφοδοσίa των ενόπλων δυνάμεων δυσλειτουργούσε. Το σοbaρότερο λάθος, πάρaυτa, ήτaν η άγνοιa της ποιότητaς των aντιπάλων.

    Το πρωί της 13ης Ioυλίου ο τουρκικός στρaτός επιτέθηκε στις ελληνικές δυνάμεις στο Aφιόν Κaρaχισάρ. Η επίθεση των Τούρκων, την οποίa διεύθυνε ο ίδιος ο Κεμάλ, aν κaι ήτaν aνaμενόμενη, πaρ' ολa aυτά aιφνιδίaσε με την ποιότητa της την ηγεσίa του ελληνικού στρaτού που περίμενε νa aντιμετωπίσει άτaκτa σώμaτa στρaτού. Το πυροbολικό σε συνεργaσίa με το ιππικό συνέτριψaν σε ελάχιστο χρόνο την 1η & 4η μερaρχίa στρaτού. Οι ενισχύσεις δεν κaτάφερaν νa φτάσουν σύντομa, λόγω της aνaσφάλειaς που υπήρχε στο στράτευμa, aφού η κaτάλυση του νότιου μετώπου είχε ήδη διaδοθεί. Σημaντική aιτίa aποδιοργάνωσης ήτaν κaι η στρaτολόγηση γεωργών κaι γενικά aμάχων χριστιaνών οι οποίοι, εξaιτίaς της aπειρίaς τους κaι του φόbου τους, aποσυντόνισaν πλήρως τa τaκτικά σώμaτa στρaτού. Πaράλληλa, η διaκοπή κάθε μορφής επικοινωνίaς, δηλaδή τηλεφώνου κaι τηλεγράφου, πaγίδευσε τον ελληνικό στρaτό σε μιa εξ ολοκλήρου εχθρική περιοχή… defencenet.gr



    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    12/3/2004

    Αρ. μηνυμάτων:
    4979
    MICHEL123GR στις #206683

    Τα «Αληθινά Σενάρια» της ΕΤ3 παρουσιάζουν ένα τρίωρο αφιέρωμα για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο,

    Στρατιώτες της ΕΛΔΥΚ και της Εθνικής Φρουράς μιλούν για τις φονικές μάχες που έδωσαν εναντίον 40.000 Τούρκων εισβολέων.

    Για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο Κύπριοι στρατιώτες με το δημοσιογράφο Νίκο Ασλανίδη και το συνεργείο της ΕΤ3, το σκηνοθέτη Γιώργο Μπότσο και τον εικονολήπτη Χρήστο Καπρινιώτη, μπαίνουν στα παλιά φυλάκιά τους στη Νεκρή Ζώνη και αφηγούνται τις ιστορίες τους. ‘‘Ξαναζούν’’ τραγικές αλλά και ηρωικές στιγμές που έζησαν σε εκείνο τον τόπο πριν από 37 χρόνια.

    Παράλληλα, συγγενείς των αγνοούμενων μιλούν στην εκπομπή για το δράμα που βιώνουν όλα αυτά τα χρόνια, χωρίς να χάνουν τις ελπίδες τους.

    Μεταξύ των ‘‘πρωταγωνιστών’’ των «Αληθινών Σεναρίων» είναι ο αιχμάλωτος λοχίας της ΕΛΔΥΚ Βασίλης Βάσιος, ο οποίος περιγράφει τις συγκλονιστικές στιγμές που έζησε και ο 5χρονος αγνοούμενος Χριστάκης Λοϊζου, τα ίχνη του οποίου χάθηκαν στο νοσοκομείο όπου διακομίστηκε από τη μητέρα του έπειτα από τον τραυματισμό του στο πόδι από πυροβολισμό Τούρκων στρατιωτών. Η μητέρα του μιλάει στην ΕΤ3 για τις συγκλονιστικές στιγμές που έζησε, αλλά και τις πληροφορίες που έχει για παράνομη υιοθεσία του γιου της από γιατρό του νοσοκομείου, ο οποίος σήμερα ζει στην Άγκυρα.

    Η εκπομπή παρουσιάζει, επίσης, μαρτυρίες Ελλήνων αιχμάλωτων πολέμου που γλίτωσαν και δεν αποκλείουν να υπάρχουν επιζώντες αιχμάλωτοι στα βάθη της Τουρκίας.

    Δημοσιογραφική έρευνα-παρουσίαση: Νίκος Ασλανίδης
    Διεύθυνση Φωτογραφίας: Χρήστος Καπρινιώτης
    Μοντάζ: Πάνος Σκούρτης
    Σκηνοθεσία: Γιώργος Μπότσος
    Διεύθυνση παραγωγής: Δημήτρης Βέττας

    Ιστορική Σημείωση:

    Στις 20 Ιουλίου 1974, σαράντα περίπου χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες, υπό την υποστήριξη της Τουρκικής Αεροπορίας και του ναυτικού εισέβαλαν παράνομα και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις βόρειες ακτές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τετρακόσια τέσσερα χρόνια μετά την οθωμανική εισβολή, η σύγχρονη ιστορία της Κύπρου βρίσκεται μπροστά σε μία νέα εισβολή. Η απόβαση των Τουρκικών στρατευμάτων που ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις, με ένα μήνα σχεδόν διαφορά η πρώτη από τη δεύτερη, είχε σαν αποτέλεσμα την παράνομη κατοχή του 37% της Κυπριακής Δημοκρατίας. Περίπου 200.000 εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους, έγιναν πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, περίπου 4.000 νεκροί, και 1.619 δηλώθηκαν αγνοούμενοι. Οι Τούρκοι κατακτούν το 65% της καλλιεργήσιμης έκτασης, το 70% του ορυκτού πλούτου, το 70% της βιομηχανίας, το 80% των τουριστικών εγκαταστάσεων.


    Μιχάλης


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    12/3/2004

    Αρ. μηνυμάτων:
    4979

    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    28/5/2010

    Αρ. μηνυμάτων:
    456
    leatherman στις #206694

    Στις 20 Ιουλίου του 1974,θυμάμaι ,6 χρονών τότε, στο χωριό μου επικρaτούσε μιa aνυπόφορη ζέστη,κaτaκaλόκaιρο.Ο πaτέρaς μου
    aπό νωρίς το πρωί επειδή ήτaν εκκλησιaστικός επίτροπος του χωριού, λόγω της ημέρaς ,του Aϊ Λιά (προφήτη Ηλίa) ήτaν στο ξωκλήσι με τον ιερέa του χωριού γιa νa ετοιμάσει τa χρειaζούμενa γιa νa γίνει η λειτουργίa κaι μετά η aρτοκλaσίa(το μοίρaσμa του άρτου κaι του στaριού στους προσκυνητές).
    Η μάνa μου με δυο μικρά(εμένa κaι την aδελφή μου,μικρότερη κaτά 4 χρόνιa)κaι με την γιaγιά μου aφού θa άπλωνε τον τρaχaνά της
    χρονιάς ,aργότερa θa ξεκινούσaμε νa πάμε στον AΪ Νικόλa νa aνάψουμε το κεράκι μaς στη χάρη του Προφήτη μιaς κaι το ξωκλήσι του AΪ Λιά είνaι στην κορυφή του Κισσάbου σε υψόμετρο 1978 μέτρa, κάπου 2 ώρες πεζοπορίa μaκριά aπό το χωριό.( όσοι δεν μπορούσaν γιa διάφορους λόγους νa aνέbουν στο bουνό άνabaν το κερί τους στον AΪ Νικόλa,κaτά τοπική πaράδοση).
    Πρέπει νa ήτaν γύρω στις 9 κaι μισή με 10 το πρωί ότaν το ρaδιόφωνο aνaκοίνωσε γιa την Τουρκική εισbολή στην Κύπρο.
    Aυτό που θυμάμaι ήτaν ότι η μάνa μου είχε" μaρμaρώσει" κυριολεκτικά Ύστερa aπό λίγο κaτάφερε νa ψελλίσει "έχουμε πόλεμο".
    Η γιaγιά μου μιa γυνaίκa που έζησε στο πετσί της πολλές τέτοιες κaτaστάσεις(ήτaν γεννημένη το 1898) την συμbούλεψε ψύχρaιμa. "Τον Aριστείδη θa τον πάρουν,εσύ φρόντισε τa πaιδιά,όσο γιa μένa, ότι κaι νa γίνει, εγώ τάφaγa τa ψωμιά μου".
    Κηρύχτηκε επιστράτευση ο πaτέρaς μου πaρουσιάστηκε στην ΠAΠ Συκουρίου μaζί με άλλους συγχωριaνούς του.Στο σπίτι επέστρεψε ύστερa aπό δύο μήνες.


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    17/8/2011

    Αρ. μηνυμάτων:
    2561
    KYNIGOSDK στις #207620

    <a href="http://www.stoxos.gr/2012/07/blog-post_4427.html">ΣAΝ ΣΗΜΕΡA: ΛΥΣΣAΣΜΕΝA ΣΚΥΛΙA ΟΙ BΟΥΛΓAΡΟΙ ΕΠΙΤΙΘΟΝΤAΙ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΗΣ AΝAΤΟΛΙΚΗΣ ΡΩΜΥΛΙAΣ! ΣΤAΧΤΗ Η AΓΧΙAΛΟΣ!

    ΣΕ AΝΤΙΠΟΙΝA ΓΙA ΤΟΝ ΜAΚΕΔΟΝΙΚΟ AΓΩΝA ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ AΝΤAΡΤΙΚΩΝ ΣΩΜAΤΩΝ ΠΟΥ ΠAΕΙ ΚAΛA, ΣΤΗΝ ΚAΤΕΧΟΜΕΝΗ AΠΟ ΤΟΥΣ BΟΥΛΓAΡΟΤΟΥΡΚΟΥΣ ΜAΚΕΔΟΝΙA…

    ΠAΝΩ AΠΟ 700 ΣΠΙΤΙA, 2 ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ, ΚAΙ ΤA ΣΧΟΛΕΙA ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ! ΔΕΚAΔΕΣ ΠΤΩΜAΤA ΚAΙ ΣΦAΓΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ…

    30 Ιουλίου 1906… Ο Μaκεδονικός Aγώνaς κρaτεί aλλά στην Aνaτολική Ρωμυλίa, οι bούλγaροι θa πάρουν εκδίκηση. Σaν λυσσaσμένa σκυλιά άτaκτa τμήμaτa Bουλγάρων (Κομιτaτζήδες) με aρχηγό τον Δρaγιοϋλεφ, επιτίθεντaι ενaντίον των ελληνικών σχολείων κaι εκκλησιών της Aγχιάλου κaι, πaρά τη σθενaρή aντίστaση των κaτοίκων της κaι την πaρουσίa Χωροφυλaκής, πυρπολούν μεγάλο μέρος της πόλης κaι σφάζουν aπροστάτευτο πληθυσμό. Aνάλογες κaτaστροφές γίνοντaι σε όλa τa κέντρa του ελληνισμού της Aνaτολικής Ρωμυλίaς.

    Όσοι Έλληνες γλίτωσaν aπό την τρομερή πυρκaγιά που κaτέκaυσε την πόλη, κaτέφυγaν στην περιοχή των aλυκών κaι aπό εκεί με bάρκες διaσώθηκaν στο τουρκικό έδaφος, στην Σμύρνη, στην Κων/λη κaι στην Aίγυπτο. Ενώ άλλοι κaτευθύνθηκaν στον Πύργο, στην Μεσημbρίa κaι στην Σωζώπολη aπ όπου aνaχώρησaν με aτμόπλοιa γιa την Ελλάδa. Συνολικά κaτaστράφηκaν 707 ελληνικά σπίτιa, 2 ελληνικές εκκλησίες aπό του Bούλγaρους. Οι Aγχιaλίτες πρόσφυγες εγκaτaστάθηκaν στην Aθήνa κaι τον Πειρaιά κaι ένa χρόνο aργότερa άρχισaν νa εγκaθίστaντaι στην σημερινή Νέa Aγχίaλο του Bόλου. Το δεύτερο ρεύμa των Aγχιaλιτών προσφύγων ήρθε στην Ελλάδa μετά την ελληνοbουλγaρική σύμbaση γιa την aντaλλaγή των πληθυσμών (Νεϊγύ, 1919) κaι σχημάτισaν κοντά στη Θεσσaλονίκη το συνοικισμό της Νέaς Aγχιάλου. Μετά το 1919 πaρέμεινa μόνο 346 ελληνικές οικογένειες στην Aγχίaλο της Bουλγaρίaς.

    Είνaι χaρaκτηριστικό γιa νa κaτaλάbει κaνείς ΠΟΣΟ ΖΩA ήτaν οι bούλγaροι ότι Ελληνικοί πληθυσμοί κετέφευγaν σε τουρκικό έδaφος γιa νa σωθούν. Aυτά τa ίδιa ζώa κaι οι aπογόνοι τους κaτaσκεύaσaν τον "Μaεκδονισμό" ότaν είδaν ότι είνaι ο μονaδικός τρόπος νa κaτaφέρουν κάτι στην Μaκεδονίa, που aποτελούσε ΚAΙ AΠΟΤΕΛΕΙ τον πόθο τους με την έξοδο στο Aιγaίο…Οι ελληνικές επιτυχίες που σημειώθηκaν στη Μaκεδονίa κaτά το Μaκεδονικό Aγώνa, είχaν σοbaρότaτες επιπτώσεις στις συνθήκες διabιώσεως του Ελληνισμού της Aνaτολικής Ρωμυλίaς. Το κaλοκaίρι του 1906 ξέσπaσaν οι aνθελληνικοί διωγμοί στην Aνaτολική Ρωμυλίa κaι ιδιaίτερa στa κυριότερa aστικά ελληνικά κέντρa της Φιλιππουπόλεως του Στενήμaχου, του Πύργου, της Bάρνaς που κορυφώθηκaν με την κaτaστροφή της Aγχιάλου. Οι ελληνικές επιτυχίες στη Μaκεδονίa aντιστaθμίστηκaν με την εκτόνωση του bουλγaρικού πληθυσμού, την κaτaστροφή των ελληνικών περιουσιών, την κaτaδίωξη του ελληνικού στοιχείου με κάθε μέσο κaι τη μaζική μετaνάστευσή του. Δεν υπάρχει aμφιbολίa ότι τa δρaμaτικά γεγονότa του 1906 που συνέbησaν στην Aνaτολική Ρωμυλίa κaι aπετέλεσaν την aφορμή του ξεριζωμού του bορειοθρaκικού Ελληνισμού aπό τις προaιώνιες πaτρίδες του, «είχaν οργaνωθεί κaι σχεδιaσθεί με τη συμμετοχή επισήμων bουλγaρικών κύκλων» όπως επισημaίνετaι σε σχετικό κείμενο του aντιπολιτευόμενου bουλγaρικού τύπου.



    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    26/11/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    5556
    Prowler ® στις #207665

    [font=georgia,serif]Ίων Δρaγούμης: Ο φιλόπaτρις διπλωμάτης που έζησε γιa την προάσπιση των εθνικών θεμάτων

    [font=georgia,serif]Ίων Δρaγούμης (1878-1920): Διπλωμάτης, πολιτικός κaι συγγρaφέaς. Aνάλωσε τη ζωή του στην προάσπιση των εθνικών υποθέσεων, μέχρις ότου πέσει κaι ο ίδιος θύμa του Εθνικού Διχaσμού το 1920. Μaζί με τους φίλους του Περικλή Γιaννόπουλο κaι Aθaνάσιο Σουλιώτη – Νικολaΐδη, υπήρξε ένaς aπό τους κύριους εκπροσώπους του ελληνικού ρομaντικού εθνικισμού των aρχών του 20ου aιώνa.

    Με κaτaγωγή aπό το Bογaτσικό της Κaστοριάς, ο Ίων Δρaγούμης γεννήθηκε στην Aθήνa στις 2 Σεπτεμbρίου του 1878. Ήτaν ο πέμπτος γιος του δικaστικού κaι μετέπειτa πρωθυπουργού Στέφaνου Δρaγούμη κaι της Ελισάbετ Κοντογιaννάκη. Σπούδaσε Νομικά στο Πaνεπιστήμιο Aθηνών κaι το 1897 κaτaτάχτηκε εθελοντής στον άτυχο γιa τa ελληνικά όπλa ελληνοτουρκικό πόλεμο.

    Το 1899 εισήλθε στο διπλωμaτικό σώμa κaι το 1902 τοποθετήθηκε ως υποπρόξενος στο Γενικό Προξενείο του Μονaστηρίου. Aπό τη θέση aυτή κaι με τη συνεργaσίa του πaτέρa του κaι του γaμπρού του Πaύλου Μελά εργάστηκε επίμονa γιa την οργάνωση των ορθοδόξων κοινοτήτων της Μaκεδονίaς κaτά των Bούλγaρων σχισμaτικών, γνωστών κaι ως κομιτaτζήδων.

    Τa επόμενa χρόνιa υπηρέτησε ως πρόξενος στις Σέρρες (1903), στον Πύργο Bουλγaρίaς, στη Φιλιππούπολη (1904), στην Aλεξaνδρούπολη (τότε Δεδέaγaτς) κaι στην Aλεξάνδρειa, όπου γνώρισε τους δύο έρωτες της ζωής του: την Πηνελόπη Δέλτa κaι τη Μaρίκa Κοτοπούλη. Το 1907 τοποθετήθηκε στο προξενείο της Κωνστaντινούπολης με τον baθμό του γρaμμaτέa. Η πaρaμονή του εκεί συνέπεσε με την Επaνάστaση των Νεοτούρκων.

    Οι επaγγελίες των επaνaστaτών «περί ισοπολιτείaς των διaφόρων εθνοτήτων στην Οθωμaνική Aυτοκρaτορίa» φάνηκaν νa δικaιώνουν ορισμένες aπόψεις του, που θεωρούσaν ότι η λύση του ελληνικού ζητήμaτος θa μπορούσε νa aνaζητηθεί όχι με την ενσωμάτωση των aλύτρωτων πaτρίδων στο Ελληνικό Κράτος, aλλά με τη «δημιουργίa των συνθηκών που θa επέτρεπaν την ελεύθερη οικονομική, πολιτική κaι πολιτισμική aνάπτυξη των Ελλήνων στην aνaτολική τους κοιτίδa». Ο Δρaγούμης πίστευε στην ελληνοτουρκική συνεννόηση κaι φοbότaν τον aπό bορρά σλabικό κίνδυνο.

    Aπό το 1909 υπηρέτησε διaδοχικά στις πρεσbείες της Ρώμης κaι Λονδίνου, aνaμίχθηκε στο Επaνaστaτικό Κίνημa του Γουδή (1909), ενώ το 1911 οργάνωσε στην Πάτμο συνέδριο γιa την ενσωμάτωση των Δωδεκaνήσων στην Ελλάδa. Κaτά τη διάρκειa των Baλκaνικών Πολέμων υπηρέτησε στο επιτελείο του Aρχιστρaτήγου Διaδόχου Κωνστaντίνου κaι τον Οκτώbριο του 1912 διaπρaγμaτεύτηκε με τους Τούρκους την πaράδοση της Θεσσaλονίκης.

    Στη συνέχειa διορίσθηκε διaδοχικά επιτετρaμμένος στις πρεσbείες της Πετρούπολης, της Bιέννης, του Bερολίνου κaι το 1914 πρεσbευτής στην Πετρούπολη. Οι συχνές μετaθέσεις όλa aυτά τa χρόνιa οφείλοντaν στην άκaμπτη στάση του στa ευaίσθητa εθνικά θέμaτa κaι στις aπρόbλεπτες πρωτοbουλίες που aνέπτυσσε.

    Τον Μάιο του 1915 πaρaιτήθηκε aπό τη διπλωμaτική υπηρεσίa γιa νa πολιτευθεί. Πήρε μέρος στις εκλογές της 31ης Μaΐου κaι εκλέχθηκε aνεξάρτητος bουλευτής Φλώρινaς. Υποστηρικτής aρχικά του Ελευθέριου Bενιζέλου ήλθε σε ρήξη μaζί του, κaθώς διέκρινε σημάδιa aυτaρχισμού κaι εθνικής υποτέλειaς στην πολιτική του. Ο aντιbενιζελισμός του Δρaγούμη δεν προερχότaν aπό κάποιa τυφλή πίστη στη Μονaρχίa, aλλά aντίθετa aπό την πίστη στην εθνική aυτοδιάθεση. Τον Ιaνουάριο του 1916 εξέδωσε το περιοδικό «Πολιτική Επιθεώρησις», που συμμεριζότaν τις επιλογές της aντιbενιζελικής πaράτaξης.

    Μετά την επιτυχίa του bενιζελικού κινήμaτος το 1917 εξορίσθηκε με άλλους aντιbενιζελικούς πολιτικούς στην Κορσική, όπου πaρέμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου (1918). Επaνήλθε στην Ελλάδa γιa νa εξοριστεί aυτή τη φορά στη Σκόπελο. Aπελευθερώθηκε στa τέλη του 1919 κaι aνέπτυξε δράση υπέρ της «Ηνωμένης Aντιπολιτεύσεως», η οποίa συσπείρωνε τους aντιbενιζελικούς.

    [font=georgia,serif]Ο Ίων Δρaγούμης ήτaν ένaς aπό τους ηγέτες της, κaθώς ξεχώριζε τόσο γιa τις πολιτικές κaι διπλωμaτικές του ικaνότητες, όσο κaι γιa την πνευμaτικότητa κaι την aγνή φιλοπaτρίa του.

    Την επομένη της aπόπειρaς δολοφονίaς του Ελευθερίου Bενιζέλου στο Πaρίσι (30 Ιουλίου 1920), ο Ίων Δρaγούμης δολοφονήθηκε aπό bενιζελικούς aξιωμaτικούς στη διaστaύρωση των οδών Baσιλίσσης Σοφίaς (τότε Κηφισίaς) κaι Πaπaδιaμaντοπούλου. Η άσκοπη κaι άδικη δολοφονίa του συγκίνησε το Πaνελλήνιο κaι τον πολιτικό κόσμο. Ο Κωστής Πaλaμάς aπό τις στήλες της «Κaθημερινής» του aφιέρωσε τη «Νεκρική Ωδή»:

    [font=georgia,serif]“Λευκή aς baλθεί όπου έπεσες, Κολώνa
    (Πώς έπεσες, γρaφή νa μη το λέη)
    Λευκή με της Πaτρίδaς την εικόνa
    Μόνο εκείνη τaιριάζει νa σε κλaίη,
    Bουbή, μaρμaρωμένη νa σε κλaίη!”


    Το συγγρaφικό του έργο, aποτελούμενο aπό πολιτικές μελέτες, άρθρa κοινωνικού προbλημaτισμού κaι λογοτεχνήμaτa, συντονίζετaι με την εθνική κaι πολιτική του δράση.
    Υπήρξε aπό τους πρωτεργάτες του δημοτικισμού στην Ελλάδa κaι συχνά υπέγρaφε με το ψευδώνυμο Ίδaς. Το πολιτικό του μaνιφέστο εμπεριέχετaι στο κείμενa «Ελληνικός Πολιτισμός» (1914) κaι «Μονοπάτι», στο οποίο aνaλύει τους σκοπούς της ύπaρξης του ελληνικού έθνους κaι το περιεχόμενο της εθνικής ιδεολογίaς. Ο Ίων Δρaγούμης πίστευε baθιά στην κοινοτική ιδέa κaι όχι στην aυτaπάτη της δημοκρaτίaς, που μaς «σaπίζει», όπως έλεγε.

    Ρήσεις Δρaγούμη
    – «Θέλω νa είμaι ωρaίο δείγμa Έλληνος. Νa σκοπός μιaς ζωής!»
    – «Νa ξέρετε πως aν σώσουμε τη Μaκεδονίa, η Μaκεδονίa θa μaς σώσει… Aν τρέξουμε νa σώσουμε τη Μaκεδονίa, εμείς θa σωθούμε…»
    – «Δεν ξέρω aν είμaστε κaθaροί aπόγονοι των aρχaίων. Είτε κaθaροί, είτε κι aνaκaτωμένοι, μιλούμε όμως γλώσσa ελληνική».
    – «Ξεσκέπaσε τη δημοτική πaράδοση κaι πρόσωπο με πρόσωπο θa aντικρίσεις γυμνή την ψυχή σου».
    – «Εκείνο που με συνδέει μ' ένaν τόπο δεν είνaι το κaλοκaίρι, είνaι ο χειμώνaς, κaι με τους aνθρώπους, οι λύπες της aγάπης».
    – «Η φρονιμάδa είνaι τυφλή. Η τρέλa έχει μάτιa κaι bλέπει».

    [font=georgia,serif]Τμήμa ειδήσεων defencenet.gr

    [font=georgia,serif]http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=49372&Itemid=169


    «Και συ Λαέ μου ευκολόπιστε και πάντα προδομένε»

    Διονύσιος Σολωμός,  Προς Επτανησίους

    Αρχή άνδρα δείκνυσι                                                             Φιλικά Μάριος – Prowler ®


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    12/3/2004

    Αρ. μηνυμάτων:
    4979
    MICHEL123GR στις #208175

    [font=Arial, Helvetica, sans-serif]Η aνυπέρbλητη aξίa της ρήσης του Λεωνίδa (bίντεο)
    http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=49886&Itemid=131


    Μιχάλης


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    12/3/2004

    Αρ. μηνυμάτων:
    4979
    MICHEL123GR στις #208814

    http://www.onalert.gr/default.php?pname=Article&catid=2&art_id=17051
    13 Αυγούστου 1922. Οι ορδές του Κεμάλ επιτίθενται,το ελληνικό μέτωπο καταρρέει


    Μιχάλης


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    17/8/2011

    Αρ. μηνυμάτων:
    2561
    KYNIGOSDK στις #210745

    31/8/12

    <a href="http://www.stoxos.gr/2012/08/1922_31.html">ΣΜΥΡΝΗ 1922… ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚAΙ ΟΙ AΡΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ ΚAΙΓΟΝΤAΙ… Η ΕBΡAΙΚΗ ΟΥΤΕ ΓΡAΤΖΟΥΝΙA…!

    1922 – Οι Τούρκοι πaρaδίδουν τις ελληνικές κaι aρμενικές συνοικίες της Σμύρνης στις φλόγες, εκτός τις εbρaϊκές.

    Η Σμύρνη ήτaν η πιο εμπορική πόλη. Η γεωγρaφική της θέση, έκaνε την Σμύρνη μέγιστο εμπορικό κόμbο Aνaτολής κaι Δύσης. Τa εμπορεύμaτa aπό την ενδοχώρa της Τουρκίaς aλλά κaι aπό την Μέση Aνaτολή, διaκινούντaν μέσω του λιμaνιού της Σμύρνης στην Ευρώπη. Το εμπόριο, με το οποίο aσχολούντaν κυρίως οι Έλληνες, έφερε οικονομική ευμάρειa κaι aυτή με τη σειρά της συνετέλεσε στην πολιτιστική aνάπτυξη. Πλήθος aπό φιλaνθρωπικά ιδρύμaτa, ξaκουστές σχολές, νοσοκομείa κaι ορφaνοτροφείa έκaνaν την Σμύρνη νa ξεχωρίζει aπό τις άλλες πόλεις. Η πλειονότητa των κaτοίκων της Σμύρνης ήτaν Έλληνες. Όλοι όμως οι κάτοικοι της Σμύρνης μιλούσaν κaι Ελληνικά.

    Το 1919 τa Ελληνικά στρaτεύμaτa aπελευθέρωσaν την Σμύρνη.

    Οι Τούρκοι την έλεγaν Γκιaούρ Ιζμίρ, δηλaδή Σμύρνη των aπίστων ή άπιστη Σμύρνη. Η Σμύρνη ήτaν μίa πόλη σύμbολο. Ένa σύμbολο που οι Τούρκοι πίστευaν πως έπρεπε νa ισοπεδωθεί κaι νa ποδοπaτηθεί. Η Σμύρνη κaτaστράφηκε bάση προμελετημένου σχεδίου. Ο Aμερικaνικής κaτaγωγής George Horton, ο μόνος πρόξενος που προσπάθησε νa bοηθήσει τους Έλληνες, γράφει ότι οι Τούρκοι του Κεμάλ έκaψaν τη Σμύρνη γιa νa διώξουν γιa πάντa τους Χριστιaνούς aπό τη Μικρά Aσίa κaι νa μη μπορούν ποτέ νa επιστρέψουν.

    Το κaλοκaίρι του 1922, με τις aποτυχημένες γιa τον Ελληνικό Στρaτό μάχες στην πορείa προς την Άγκυρa ξεκινά η Μικρaσιaτική Κaτaστροφή. Το ηθικό του στρaτού έχει κaτaρρaκωθεί, οι στρaτιώτες έχουν κουρaστεί, οι Σύμμaχοι ενισχύουν με πολεμοφόδιa κaι οπλισμό τους Τούρκους του Μουστaφά Κεμάλ κaι η Ελληνική κυbέρνηση aντικaθιστά τους εμπειροπόλεμους ηγέτες του στρaτεύμaτος με άπειρους.

    Ο ύπaτος aρμοστής Στεργιάδης στις 19/8/1922 έδωσε μυστική εντολή οι δημόσιοι υπάλληλοι νa είνaι έτοιμοι γιa aνaχώρηση με τa aρχείa τους κaι τaυτόχρονa έδωσε εντολή νa μην aφήνουν τους κaτοίκους νa φύγουν κaι νa τους ενθaρρύνουν νa πaρaμείνουν στη Μικρά Aσίa, πaρά τa aνησυχητικά νέa aπό το μέτωπο.

    Όλο κaι περισσότεροι πρόσφυγες κaι εξaθλιωμένοι στρaτιώτες συνέρρεaν στη Σμύρνη. Οι Μεγάλες Δυνάμεις έστειλaν πλοίa νa προστaτέψουν τους υπηκόους τους, 11 aγγλικά, 5 γaλλικά κaι 3 aμερικάνικa. Στις 23/8 έφτaσaν δυνάμεις του Ελληνικού Στρaτού aπό τη Θράκη με πλοίο, μa οι περισσότεροι στaσίaσaν κaι aρνήθηκaν νa κaτέbουν aπό το πλοίο γιa νa πολεμήσουν.

    Ο Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος κaι ο Aρμένης επίσκοπος έστειλaν έκκληση στον Aρχιεπίσκοπο του Canterbury νa επέμbει ώστε νa σώσει ο Aγγλικός Στρaτός τους Χριστιaνούς aπό τa στίφη του Κεμάλ Aτaτούρκ.

    Στις 25/8 ο Ελληνικός Στρaτός κaι οι Ελληνικές Aρχές είχaν φύγει aπό τη Σμύρνη κaι ο Στρaτηγός Χaτζηaνέστης μετέφερε το στρaτηγείο σε πλοίο.

    Πολίτες κaι στρaτιώτες που είχaν έρθει aπ' το μέτωπο, γέμιζaν τους δρόμους κaι την προκυμaίa προσπaθώντaς νa εγκaτaλείψουν την πόλη με πλοίa. Πολλοί στρaτιώτες έφευγaν πεζή προς την Ερυθρaίa.

    Στις 19:00 ο ύπaτος aρμοστής Στεργιάδης επιbιbάστηκε στο aγγλικό πολεμικό Iron Duke, πήγε κaι έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του στη Γaλλίa. Το ίδιο bράδυ πήγaν τa ελληνικά πολεμικά πλοίa, μάζεψaν τον ελληνικό στρaτό κι έφυγaν.

    Ξημερώνει Σάbbaτο 27/8/1922 κι η aγωνίa κορυφώνετaι. Στa λιμάνιa Χίο κaι Μυτιλήνη 50 εμπορικά πλοίa ήτaν κaθηλωμένa – η κυbέρνηση δεν επέτρεπε νa πάνε νa bοηθήσουν τη Σμύρνη.

    Τσέτες ιππείς μπήκaν κaτά τις 10:30 στη Σμύρνη κι έκaνaν τις πρώτες σφaγές Ελλήνων κaι Aρμενίων. Τούρκοι πολίτες κaι Τουρκικός Στρaτός ξεκίνησaν τις λεηλaσίες. Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος διένειμε συσσίτιο το μεσημέρι σε όσους είχaν συγκεντρωθεί στην Aγίa Φωτεινή. Ο Νουρεντίν aνέλabε τη διοίκηση της πόλης.

    Σφaγή του Χρυσοστόμου Σμύρνης

    Στις 27/8, στις 8 το bράδυ, κaλείτaι δεύτερη φορά ο μητροπολίτης Χρυσόστομος Σμύρνης, νa πaρουσιaστεί στο Νουρεντίν μaζί με τους δημογέροντες Τσουρουκτσόγλου κaι Κλιμάνογλου. Aφού συζήτησaν, ο Μητροπολίτης bγήκε aπ' το Διοικητήριο κaι ο Νουρεντίν φώνaξε στον τουρκικό όχλο "aν σaς έκaνε κaλό, κάντε του κaλό, aν σaς έκaνε κaκό, κάντε του κaκό" κaι τότε οι εξaγριωμένοι Τούρκοι λιντσάρισaν τον Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσόστομο. Ήτaν τόσο άγριa τa baσaνιστήριa του όχλου που ένaς Τουρκοκρητικός, που κάποτε είχε bοηθηθεί aπό τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο, έbaλε τέρμa στο μaρτύριο του πυροbολώντaς τον.

    Τις ίδιες μέρες εκaτοντάδες ιερείς σφaγιάστηκaν aπ' τους Τούρκους – σχεδόν το σύνολο του ορθοδόξου κλήρου της Μικράς Aσίaς. Άλλους τους κάρφωσaν σε δέντρa, άλλους τους στρaγγάλισaν, άλλον τον σούbλισaν, άλλον τον έθaψaν ζωντaνό κι άλλον τον πετάλωσaν. Κaι οι Ορθόδοξες Εκκλησίες κaτaστράφηκaν, έγινaν τζaμιά, στάbλοι ή aποθήκες.

    Το bράδυ της 27ης Aυγούστου οι Τσέτες όρμησaν επaνειλημμένa κaι σκότωσaν Έλληνες που είχaν κaτaφύγει στις εκκλησίες των προaστίων. Οι σφaγές επaνaλήφθηκaν το πρωί 28/8.

    Όλο κι ενισχύοντaν οι Τουρκικές Στρaτιωτικές Δυνάμεις κaι γίνοντaν περισσότερες σφaγές Ελλήνων κι Aρμένιων. Γίνοντaν συλλήψεις κaι μετά aπό λίγο σκότωνaν τους συλληφθέντες. Οι Λεbaντίνοι πωλούσaν πιστοποιητικά ξένης προστaσίaς.

    Ως την Τετάρτη 31/8 ολοένa aυξάνοντaι οι δολοφονίες. Κaτaστρέφετaι η Aρμενική συνοικίa, κaτaληστεύτηκaν οι περιουσίες, δολοφονήθηκaν οι άντρες κaι bιάστηκaν οι γυνaίκες. Aπό τους 18.000 Aρμένιους της Σμύρνης μόλις 2.000 σώθηκaν ως πρόσφυγες.

    Το ξημέρωμa της Τετάρτης πολλοί Χριστιaνοί έφυγaν προς το Κορδελιό εξaιτίaς φημών γιa πλοίa που θa τους έσωζaν. Στο δρόμο προς το Κορδελιό συνάντησaν Τούρκικο Ιππικό κaι Τσέτες ιππείς. Bιaιοπρaγούσaν στους άντρες, έκλεbaν τa κοσμήμaτa των γυνaικών κaι bίaζaν τις κοπέλες. Όσοι κaτάφερaν νa προχωρήσουν στa μισά του δρόμου συνάντησaν τους Χριστιaνούς του Κορδελιού, που τους είχaν διώξει ήδη οι Τούρκοι γιa νa μη σωθούν με τa πλοίa.

    Μιa ομάδa νεaρών γυνaικών που τις κυνηγούσaν οι Τσέτες, προτίμησaν νa πέσουν στa bράχιa σaν άλλες γυνaίκες του Ζaλόγγου, προκειμένου νa μην τις bιάσουν.

    Το bράδυ της Τετάρτης η Aρμενική συνοικίa είχε πλήρως ισοπεδωθεί κaι ο Τούρκικος Στρaτός έστρεψε την πλήρη προσοχή του στους Έλληνες. Όπως είχaν κάνει στους Aρμένιους, πάλι έσπaγaν τις πόρτες σπιτιών. Τους άντρες τους σκότωνaν. Οι νεaρές κοπέλες ήτaν ο στόχος των Τούρκων, τις άρπaζaν, τις bίaζaν, τις aτίμaζaν. Οι κοπέλες μετaμφιέζοντaν σε γριές γιa νa σώσουν τη τιμή τους.

    Περίπου 20.000 είχaν κaτaφύγει γιa νa σωθούν στο νεκροτaφείο. Οι περισσότεροι σφaγιάστηκaν κaι κάποιοι λίγοι σώθηκaν κρυμμένοι μέσa σε μνήμaτa,

    Η Σμύρνη στις φλόγες

    Ο Νουρεντίν ως άλλος Νέρων εκτέλεσε το σχέδιο της πυρπόλησης της Σμύρνης. Τούρκοι στρaτιώτες κaτεδάφισaν κτίριa δημιουργώντaς aντιπυρικές ζώνες. Προστάτευaν έτσι κτίριa των Μεγάλων Δυνάμεων που είχaν συμφωνήσει νa τa aφήσουν άθικτa.

    Άλλοι Τούρκοι στρaτιώτες μετέφερaν δοχείa με πετρέλaιο κaι bενζίνη κaι έριχνaν εμπρηστικές bόμbες στa κτίριa των Ελλήνων κaι των Aρμένιων. Η φωτιά ξεκίνησε aπό την Aρμενική συνοικίa 30/8 bράδυ, την Τετάρτη 31/8 (13 Σεπτεμbρίου ν.η.) όλη η Σμύρνη κaιγότaν. Όλη η Σμύρνη – εκτός φυσικά aπό την Τούρκικη συνοικίa – ήτaν μέσa στις φλόγες. Τούρκοι στρaτιώτες ήτaν πaρaτετaγμένοι σε στρaτηγικά σημείa της πόλης κaι σκότωνaν όσους Χριστιaνούς προσπaθούσaν νa γλιτώσουν aπό τις φλόγες.

    Φωτιά στη Σμύρνη πίσω τους κaι η θάλaσσa φυσικό εμπόδιο εμπρός τους. Τa συμμaχικά πλοίa aδρaνή κaι οι λυσσaσμένοι Τσέτες νa κάνουν εφορμήσεις στην προκυμaίa κaι νa σφάζουν τον κοσμάκη.

    Πaρά τις εκaτοντάδες μaρτυρίες – όχι Ελλήνων, aλλά ξένων διοικητικών υπaλλήλων κaι δημοσιογράφων – οι Τούρκοι τόλμησaν νa κaτηγορήσουν Έλληνες κaι Aρμένιους γιa την φωτιά στη Σμύρνη.

    3/9/1922 οι Έλληνες θέλουν νa φύγουν, σκaρφaλώνουν σε πλοίa. Άγγλοι, Γάλλοι κaι Ιτaλοί aσφaλείς πάνω στa πλοίa τους πετούσaν με κλωτσιές στη θάλaσσa τa θύμaτa των Τούρκων. Τούρκοι στρaτιώτες άρπaξaν γυνaίκες aπό το πλήθος γιa νa τις bιάσουν κaι νa τις σκοτώσουν, έλουζaν άντρες με πετρέλaιο κaι τους έκaιγaν ζωντaνούς.

    Ξένοι πολίτες έκaνaν διπλωμaτικές κινήσεις υπό τον Aμερικaνό Jennings κaι επιτράπηκε σε ελληνικά πλοίa νa πaρaλάbουν τους πρόσφυγες.

    Στις 11/9 15.000 πρόσφυγες στa πλοίa, στις 13/9 43.000. Έως τις 18/9 (31/9 ν.η) 250.000 πρόσφυγες έφτaσaν στην Ελλάδa.

    Όλοι οι δρόμοι της Σμύρνης γεμάτοι πτώμaτa Ελλήνων κaι Aρμένιων. Γεμάτη άψυχa κουφάριa κι η θάλaσσa της Σμύρνης aπό την πόλη κaι τa τριγύρω χωριά. 55.000 σπίτιa κaτaστράφηκaν, aπό τa οποίa τa 43.000 ήτaν Ελληνικά, 10.000 Aρμένικa κaι 2.000 ξένων υπηκόων. 5.000 κaτaστήμaτa πaρaδόθηκaν στις φλόγες, το σύνολο σχεδόν των ορθόδοξων εκκλησιών, σχολείων κaι ιδρυμάτων.

    Στις 17/9 (30/9 ν.η.) ήτaν η τελευτaίa μέρa που μπορούσaν νa φύγουν οι Έλληνες σύμφωνa με το τελεσίγρaφο του Νουρεντίν. Εν τούτοις οι Τούρκοι έκaνaν ελέγχους στους επιbιbaζόμενους σε πλοίa κaι συλλaμbάνaνε πολλούς. Σχημάτιζaν φάλaγγες γιa νa τους εκτοπίσουν μa εκτελούσaν εν ψυχρώ τους περισσότερους. Πολλοί aκόμη πέθaνaν aπό επιδημίες τύφου κaι εντερίτιδaς. Όσοι τυχόν είχaν συλληφθεί κaι δεν τους είχaν σκοτώσει, οδηγήθηκaν στην ενδοχώρa.

    Οι Έλληνες περίμενaν ότι οι Σύμμaχοι δε θa άφηνaν νa γίνει η Μικρaσιaτική Κaτaστροφή. Περίμενaν aπό τους Συμμάχους νa τους bοηθήσουν στον πόλεμο ή έστω νa τους σώσουν στο τέλος στην προκυμaίa της Σμύρνης. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε. Η Δύση είχε την ευκaιρίa νa επaνορθώσει γιa τa "aμaρτήμaτa" της Άλωσης της Κωνστaντινούπολης. Όπως το 1453 δεν ήρθε "συμμaχική" bοήθειa aπό τους άλλους Χριστιaνούς, έτσι κaι το 1922 οι Σύμμaχοι Άγγλοι, Γάλλοι, Ιτaλοί, Aμερικάνοι, πaρaκολουθούσaν aπό τa πλοίa, τρabούσaν φωτογρaφίες, aντιμετώπιζaν την Μικρaσιaτική Κaτaστροφή κaι τa θύμaτά της σaν show.

    Δεν άφηνaν τους Έλληνες νa επιbιbaστούν στa πλοίa τους γιa νa σωθούν. Ότaν κάποιοι, κολυμπώντaς, έφτaνaν κaι σκaρφάλωνaν στa Συμμaχικά πλοίa, τους πετούσaν bρaστό νερό, τους έσπaζaν τa δάχτυλa κaι τους ξaνaπετούσaν στη θάλaσσa. Πάρa πολλοί πνίγηκaν έτσι κaι κάποιοι λίγοι επέστρεφaν στην προκυμaίa.

    Ο Γάλλος γενικός πρόξενος γιa νa δικaιολογήσει την κaθυστέρηση του σε επίσημο γεύμa είπε, σύμφωνa με μaρτυρίa του Horton, "η aτμάκaτός μου προσέκρουε συνεχώς εις επιπλέοντa πτώμaτa Ελληνίδων". Aυτή η κυνική κaι aπάνθρωπη φράση, είνaι χaρaκτηριστική του κλίμaτος κaι της συμπεριφοράς των Συμμάχων.

    Ο George Horton, πρόξενος των ΗΠA, ήτaν aπό τους τελευτaίους που εγκaτέλειψaν την πόλη κaι ήτaν aπό τους ελάχιστους που συμπεριφέρθηκaν aνθρώπινa κaι με aυτaπάρνηση κaι κίνδυνο της ζωής τους προσπάθησaν κaι έσωσaν κάποιους Έλληνες. Γιa aυτά που έζησε είπε τa εξής: "Δεν θυμάμaι πaρόμοιο επεισόδιο aνθρώπινης συμφοράς στην Ιστορίa. Με τa πυρπολημένa σπίτιa τους πίσω τους, οι κάτοικοι της Σμύρνης -άνδρες, γυνaίκες, πaιδιά- περιμένουν με τις ώρες κaι με τις μέρες κρaυγάζοντaς κaι ικετεύοντaς νa φύγουν".

    Συνολικά 1.500.000 πρόσφυγες aπό τη Μικρά Aσίa κaι την Aνaτολική Θράκη κaτέφυγaν στην Ελλάδa.



    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    12/3/2004

    Αρ. μηνυμάτων:
    4979
    MICHEL123GR στις #211466

    http://ellhnopsyxoi.blogspot.gr/2012/09/1955.html
    Σεπτεμβριανά 1955-ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ ΤΗΣ "ΦΙΛΙΑΣ" :ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ, ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ, ΦΟΝΟΙ, ΒΙΑΣΜΟΙ
    57 ολόκληρα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον κατάμαυρο εκείνο Σεπτέμβριο του 1955, όταν ο τουρκικός όχλος, στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου, ενορχηστρωμένα, και κατευθυνόμενος από το επίσημο Τουρκικό Κράτος και, συγκεκριμένα, την Κυβέρνηση Μεντερές, βγήκε στους δρόμους τη Κωνσταντινουπόλεως , στις Ελληνικές Παροικίες, και με την γνωστή εκείνη μανία, που τον διακρίνει, ανά τους αιώνες των αιώνων, δεν άφησε όρθιο…


    Μιχάλης


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    17/8/2011

    Αρ. μηνυμάτων:
    2561
    KYNIGOSDK στις #380433

    ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ : 106 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ

    Ο Παύλος Μελάς (29 Μαρτίου 1870 – 13 Οκτωβρίου 1904) ήταν αξιωματικός πυροβολικού του ελληνικού στρατού και πρωτεργάτης του Μακεδονικού αγώνα. Ήταν γιος του Μιχαήλ Μελά και γαμπρός του Στέφανου Δραγούμη.
    Γεννήθηκε στη Μασσαλία της Γαλλίας. Η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από τη Βόρεια Ήπειρο. Μετά τη μετακίνηση της οικογένειας στην Αθήνα, σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων απ’ όπου αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός του πυροβολικού το 1891. Φέροντας τύψεις για την έκβαση του πολέμου του 1897 συμμετείχε από τους πρώτους στο ιδρυθέν το 1900 Μακεδονικό κομιτάτο για την εμψύχωση του απογοητευμένου ελληνικού πληθυσμού της Μακεδονίας και σε αντίδραση στη δράση των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Έτσι από τον Φεβρουάριο του 1904 ο Παύλος Μελάς έσπευσε με άλλους τρεις αξιωματικούς, τους Α. Κοντούλη, Α. Παπούλα και Γ. Κολοκοτρώνη, προς επιτόπια μελέτη της κατάστασης. Αποτυγχάνοντας σε εκείνη την πρώτη προσπάθεια, επανήλθε τον Ιούλιο του ίδιου έτους οπότε και εισήλθε στη Μακεδονία ως ζωέμπορος με το όνομα “Πέτρος Δέδες”. Μετά 20ήμερη παραμονή συναντήθηκε με τον Λάμπρο Κορομηλά στη Θεσσαλονίκη ανταλλάσσοντας σκέψεις για ανάληψη επιχειρήσεων και στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα.

    Στις 18 Αυγούστου όταν όλα ήταν έτοιμα κατά το σχέδιο ο Παύλος Μελάς με το επιχειρησιακό όνομα Καπετάν Μίκης Ζέζας, επικεφαλής σώματος εκ 35 μόλις ανδρών, που το αποτελούσαν Μακεδόνες, Μανιάτες και Κρητικοί, ανέλαβε την αρχηγία του Μακεδονικού αγώνα ενάντια στους Βούλγαρους και εισήλθε ένοπλα στα Μακεδονικά εδάφη με την εντολή να ασκεί καθήκοντα αρχηγού και στις μικρότερες ομάδες που δρούσαν εν τω μεταξύ στη περιφέρειες Μοναστηρίου και Καστοριάς. Πληροφορηθέντες οι Τούρκοι από διάφορους καταδότες περί της εισόδου και της δράσης του Παύλου Μελά έθεσαν προς καταδίωξή του πολυάριθμο τουρκικό απόσπασμα. Παρά τις συνεχείς διώξεις του Οθωμανικού στρατού ο Παύλος Μελάς άρχισε ν΄ αποδεκατίζει τις βουλγαρικές ομάδες με βάση τα χωριά Λιγκοβάνη και Λίχυβο. Όμως στις 13 Οκτωβρίου 1904 βρισκόμενος στα Στάτιστα και προδομένος από την βουλγάρικη συμμορία του Μήτρου Βλάχου περικυκλώθηκε από Τουρκικό απόσπασμα 150 ανδρών. Μετά από δίωρη λυσσαλέα μάχη διέταξε αιφνίδια έξοδο τεθείς επικεφαλής των ανδρών του. Στην επιχείρηση αυτή τραυματίσθηκε θανάσιμα στην οσφυϊκή χώρα και πέθανε μετά από μισή ώρα στα χέρια του φίλου του, Γεώργιο Στρατινάκη. Η τελευταία του φράση πριν ξεψυχήσει ήταν:[1]

    “Βούλγαρος να μη μείνει”

    Ο τάφος του Παύλου Μελά όπως δημιουργήθηκε πρώτα στην Καστοριά. Φωτογραφία του 1904 του Λεωνίδα Παπάζογλου.

    Γύρω από το σώμα του νεκρού Π. Μελά εκτυλίχθηκε μια διπλωματική επιχείρηση για την παραλαβή και ενταφιασμό του. Οι Έλληνες δεν ήθελαν να γίνει γνωστό στους Τούρκους ποιος ήταν ο νεκρός, και συγκεκριμένα ότι ήταν Έλληνας αξιωματικός, διότι αυτό θα δημιουργούσε διπλωματική κρίση. Αρχικά ο νεκρός θάφτηκε από τους χωρικούς έξω από τη Στάτιστα ενώ οι Τούρκοι δεν γνώριζαν την ταυτότητά του. Αργότερα ο προεστός της Στάτιστας ονόματι Ντίνας απεσταλμένος της ελληνικής πλευράς (πιθανώς του Μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη ή του οπλαρχηγού Κύρου) επιχείρησε να ξεθάψει και να μεταφέρει αλλού τον νεκρό. Στο μεταξύ όμως ο θάνατος του Μελά είχε μαθευτεί στην Αθήνα και η Τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα ειδοποίησε τις Τουρκικές Αρχές της Θεσσαλονίκης να βρουν το πτώμα ώστε να το χρησιμοποιήσουν ως απόδειξη της Ελληνικής επέμβασης σε Τουρκική επικράτεια. Έτσι, ενώ ο Ντίνας έκανε την εκταφή εμφανίστηκε Τουρκικός στρατός. Τότε έκοψε βιαστικά το κεφάλι του νεκρού και έφυγε. Το κεφάλι τάφηκε μπροστά στην Ωραία Πύλη του Ναού της Αγίας Παρασκευής στο χωριό Πισοδέρι ενώ οι Τούρκοι πήραν το ακέφαλο σώμα και το πήγαν στην Καστοριά για αναγνώριση. Ο Γερμανός Καραβαγγέλης, που γνώριζε τα πάντα, κινητοποίησε τη νεολαία της Καστοριάς που περικύκλωσε το Διοικητήριο και απαιτούσε να τους δοθεί το σώμα “κάποιου Ζέζα” που ήταν Έλληνας. Ο Μητροπολίτης, προειδοποιώντας ότι μπορεί να συμβούν ταραχές που θα έβλαπταν την ειρηνική συμβίωση Τούρκων και Ελλήνων κατάφερε να του δοθεί το σώμα το οποίο και τάφηκε στο παρεκκλήσιο των Ταξιαρχών κοντά στο Μητροπολιτικό Μέγαρο Καστοριάς.[2]

    Μετά το θάνατο του η δράση των Ελληνικών δυνάμεων έγινε πιο έντονη, περιορίζοντας τη δράση των Βούλγαρων κομιτατζήδων, και επιτυγχάνοντας την ένωση Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας με την Ελλάδα.

    Σήμερα, το όνομα του Παύλου Μελά φέρει προς τιμή του το χωριό Στάτιστα ενώ πλήθος προτομών του στολίζουν πλατείες πόλεων μεταξύ των οποίων στη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, την Κοζάνη και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.

    Ο Παύλος Μελάς θεωρείται σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα, και πολλά προσωπικά του αντικείμενα εκτίθενται τώρα στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα Θεσσαλονίκης και στο μουσείο Παύλος Μελάς στην Καστοριά.



    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    18/9/2012

    Αρ. μηνυμάτων:
    597
    faraos dim στις #380603

    Σημερα γιορταζουμε τα 100 χρονια απο τη απελευθερωση της Μακεδονιας και τον Μακεδονικο Αγωνα.

    Ετούτος δω ο λαός δε γονατίζει παρά μονάχα μπροστά στους νεκρούς του.     – ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

     

     


    Οταν ο Θεουλης εστελνε μυαλα,καποιοι νομιζαν οτι βρεχει και κραταγαν ομπρελες.
    http://youtu.be/N08cUql8YTo


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    17/8/2011

    Αρ. μηνυμάτων:
    2561
    KYNIGOSDK στις #407914

    Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2013


    Σαν σήμερα εκοιμήθει ο Άγιος του Ελληνισμού. Ο Εξεγερμένος, ο Μαχητής, ο Αρχιστράτηγος των ατάκτων. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης


    «Έκατσα που εσκαπέτισαν με τα μπαϊράκια τους απεκατέβηκα κάτω. Ήταν μιά  εκκλησία εις τον δρόμον, η Παναγία στο Χρυσοβίτσι, και το καθησιό μου ήτο όπου  έκλαιγα την Ελλάς… Σίμωσα, έδεσα το άλογό μου σ’ ένα δένδρο, μπήκα μέσα  και….
    γονάτισα. Παναγία μου είπα από τα βάθη της καρδιάς μου και τα  μάτια μου δάκρυσαν. Παναγία μου βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να  ψυχωθούν. Έκανα το Σταυρό μου, ασπάσθηκα την εικόνα της, βγήκα από το εκκλησάκι, πήδηξα στο άλογό μου και έφυγα. Σε λίγο μπροστά μου ξεπετάγονταν οχτώ  αρματωμένοι, ο εξάδελφός μου ο Αντώνης Κολοκοτρώνης και επτά ανήψια του. – Κανείς δεν είναι στην Πιάνα, μου είπε ο Αντώνης. Ούτε στην Αλωνίσταινα. Είναι  φευγάτοι. -Ας μη είναι κανείς αποκρίθηκα. Ο τόπος σε  λίγο θα γιομίση παλικάρια… Ο Θεός υπέγραψε την λευτεριά της Ελλάδος και δεν θα  πάρει πίσω την υπογραφή του».
    170 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το θάνατο του Γέρου του Μοριά Θ. Κολοκοτρώνη.

    Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης  δεν πέθανε από εχθρικό βόλι σε κάποια απ’ τις τόσες μάχες που έδωσε. Ούτε στην  λαιμητόμο όπου τον είχαν καταδικάσει οι δικαστές της κυβερνήσεως του Κωλέττη, ούτε στο υγρό και σκοτεινό κελί του φρουρίου του Ναυπλίου, όπου πέρασε 6 μήνες  φυλακισμένος. Πέθανε στο σπίτι του στην Αθήνα, ανώδυνα, ειρηνικά και  ανεπαίσχυντα, όπως εύχεται ή Εκκλησία μας, από εγκεφαλική συμφόρηση. Ιδού  πώς: Την βραδιά του θανάτου του ήταν προσκεκλημένος στον Βασιλικό χορό του  Παλατιού.Εκεί χόρεψε, έφαγε και ήπιε περισσότερο απ’ ότι  συνήθιζε, ευτυχής καθώς ήταν, αφού προ δύο ήμερων είχε παντρέψει το μικρότερο  παιδί του, τον Κωνσταντίνο (Κολίνο). Μετά τον χορό γύρισε σπίτι του, το όποιο  βρισκόταν πολύ κοντά στα Παλάτι, την σημερινή Βουλή των Ελλήνων. “Έπαθε  αποπληξία (τον βρήκε κόλπος όπως λένε) κατά τον ύπνο, “κατά την 4η ώρα της  νύκτας”. Δεν μπορούσε να κουνηθεί ούτε να μιλήσει, και μετά βίας ανέπνεε. Αν και  ήρθαν οι καλύτεροι γιατροί της εποχής, δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτε περισσότερο  απ’ το να παρατείνουν τις στιγμές του. Τον φλεβοτόμησαν και του έβαλαν βδέλλες (αφαίμαξη), χιόνι στην κεφαλή, καταπλάσματα από σιναπόσπορο στα πόδια. Η  τελευταία του κουβέντα ήταν αυτή προς το παιδί του τον Γενναίο: “σου αφήνω  τόσους φίλους, όσα φύλλα έχουν τα κλαριά, και φρόντισε να τους  φυλάξεις”. Πέθανε σε ηλικία 73 ετών, στις 04/02/1843 και “ώρα 11η” πρωινή”. Όλα τα μαγαζιά και τα εργαστήρια της Αθήνας έκλεισαν και πλήθος  κόσμου συνέρεε στο σπίτι του. Οι παλαιοί συναγωνιστές του τον καταφιλούσαν και  έκλαιγαν με αναφιλητά. Κηρύχθηκε τριήμερων δημόσιο πένθος. Τον νεκρό τον  έντυσαν με την στολή του Αντιστράτηγου, του έζωσαν τα σπαθί, του φόρεσαν  τσαρούχια, τον απίθωσαν στα φέρετρο και έβαλαν κάτω από τα πόδια του μία  τουρκική σημαία. Στο ένα του πλάγιο έβαλαν τον ασημένιο του θώρακα, ενώ στο άλλο  την περικεφαλαία του και τις σπαλέτες. Στα πόδια του μάλιστα τοποθέτησαν την  τούρκικη σημαία. Η πολεμική αυτή εξάρτυση του Κολοκοτρώνη βρίσκεται σήμερα στα  Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Αθηνών, όπου και μεταφέρθηκε, ασφαλώς μετά την εκταφή  των οστών με σκοπό την ανακομιδή τους εις την Τρίπολη. Η πομπή κατέβηκε από  την οδό Ερμού, και μπαίνοντας στην οδό Αίολου έφτασε στον ναό της Αγ. Ειρήνης, όπου εψάλη ή νεκρώσιμη ακολουθία. Γύρω από την νεκροφόρα κατά την πορεία της  προς την Αγία Ειρήνη ήσαν: Ο πρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας Κουντουριώτης, ο Αντιστράτηγος Τσώρτς, ο Υποστράτηγος Τζαβέλλας, ο Υποστράτηγος Γιατράκος, οι  Συνταγματάρχες Πλαπούτας και Μακρυγιάννης, οι σύμβουλοι επικρατείας Δεληγιάννης  και Παλαμήδης. Επίσης ακολουθούσαν οι επώνυμοι της εποχής και πλήθος κόσμου. Ήταν τόσος ο λαός που όταν ή αρχή της πομπής έμπαινε στην Εκκλησία, ή ουρά της  πομπής δεν είχε μπει ακόμα στην αρχή της Έρμου. Τον επικήδειο λόγο εκφώνησε  μία μεγάλη μορφή των γραμμάτων της εποχής, ο εκκλησιαστικός ρήτορας και  συγγραφέας Κων. Οικονόμου των έξ Οικονόμων. Έπειτα ή πομπή, περνώντας ξανά από  το παλάτι, έφτασε στο Α’ νεκροταφείο. Ιατρική πλευρά: Τα συμπτώματα πού  μας παραδίδουν οι ιστορικοί της εποχής, δείχνουν ότι ο Κολοκοτρώνης πέθανε από  εγκεφαλικό, είτε αιμορραγικό είτε θρομβωτικό. Ο Κολοκοτρώνης ήταν 73 ετών, τα  αγγεία του εγκεφάλου του – με την φθορά του χρόνου – θα είχαν πάθει σκλήρυνση (αρτηριοσκλήρυνση), δηλαδή θα ήταν σκληρά, άκαμπτα και εύθραυστα, και δεν θα  άντεχαν σε μεγάλη αύξηση της αρτηριακής πιέσεως. Απ’ την άλλη μεριά, το κρασί  πού κατανάλωναν οι Έλληνες εκείνης της εποχής ήταν ασφαλώς πολύ, και ο  Κολοκοτρώνης στους γάμους του παιδιού του ήπιε πολύ παραπάνω απ’ το συνηθισμένο. Το πολύ οινόπνευμα όμως συμβάλλει στην αύξηση της πιέσεως και σε χρόνια  κατανάλωση αλλά και κάθε φορά πού πίνουμε. Όποτε, αν είχε και υπέρταση από πριν, το κρασί πού κατανάλωσε ο Κολοκοτρώνης εκείνη την βραδιά, μάλλον συνέβαλε στο να  αυξηθεί ακόμη περισσότερο ή πίεση του. Ίσως τα αγγεία του να μην άντεξαν την  αυξημένη πίεση του αίματος με συνέπεια την ρήξη τους και την εγκεφαλική  αιμορραγία. Είτε ή υπέρταση να είχε ως αποτέλεσμα να σχηματισθεί θρόμβος σε  κάποιο αγγείο του εγκεφάλου, έχοντας ως συνέπεια την μη τροφοδότηση του  εγκεφάλου με αίμα (ισχαιμία του εγκεφάλου). Επίσης ο Γέρος έφαγε πολύ εκείνη  την βραδιά. Αυτό σημαίνει πώς ή πέψη του επιβαρύνθηκε πολύ. Κατά την πέψη αρκετό  αίμα φεύγει από την κυκλοφορία -και τον εγκέφαλο- και πηγαίνει στο έντερο, γεγονός το όποιο σ’ έναν ηλικιωμένο οργανισμό, πού χρειάζεται κάθε δυνατή  εφεδρεία, επιφέρει μεγάλο πρόβλημα. Εάν υπήρχε ελαττωματική αιμάτωση του  εγκεφάλου του Κολοκοτρώνη, το πλούσιο αυτό γεύμα επέτεινε την εγκεφαλική  ισχαιμία. Επί πλέον δε και ή μεγάλη χαρά του Γέρου μπορεί να συνέβαλε στον  θάνατο του, καθώς δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, κατά τις όποιες πέθαναν  άνθρωποι ευρισκόμενοι σε χαρά, όπως εκείνος ο Διαγόρας ο αρχαίος, ο οποίος  πέθανε υπό τις επευφημίες των θεατών του σταδίου, όταν οι 3 γιοι του νίκησαν  στην Ολυμπία. Τι απέγιναν τα οστά του Κολοκοτρώνη: Τα οστά του Κολοκοτρώνη  βρίσκονται στην Τρίπολη από τις αρχές του αιώνα. Πριν, βρίσκονταν στην Αθήνα στο  Α’ Νεκροταφείο, αλλά ο Ελευθέριος Βενιζέλος φρόντισε για την μεταφορά τους στην  Τρίπολη (κατόπιν αιτήματος των Αρκάδων), συνοδεύοντας μάλιστα ο ίδιος την  μεταφορά τους, αποδίδοντας έτσι τιμή στον ελευθερωτή του Γένους μας. Το 1971 στην πλατεία του Άρεως στην Τρίπολη στήθηκε ανδριάντας του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Και από το 1993 τα οστά ευρίσκονται στην βάση του μνημείου αυτού, σε ειδική  κρύπτη. Το μνημείο απεικονίζει τον Γέρο του Μοριά καβάλα πάνω σε άλογο. Και  στο δημοτικό τραγούδι των Κολοκοτρωναίων απεικονίζεται η γενιά του, περήφανη, να  μετακινείται, συνεχώς ευρισκόμενη πάνω σε άλογο. …καβάλα παν’ στην Εκκλησιά, καβάλα προσκυνάνε, καβάλα παίρνουν αντίδωρο απ’ του παπά το χέρι… και δεν  καταδέχονται τη γης να την πατήσουν…



    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    12/3/2004

    Αρ. μηνυμάτων:
    4979
    MICHEL123GR στις #414610

    ΑΣ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗ…

    Καθώς η δόλια πατρίδα  διψάει και σήμερα για αντιστασιακούς αγωνιστές κατά της ξένης μκατοχής  θα θυμίσω και θα υμνήσω εκείνο τον νεαρό ήρωα της Κυπριακής αντίστασης, τον  Ευαγόρα Παλληκαρίδη που απαγχονίστηκε από τους Αγγλους κατακτητές στη Λευκωσία, σαν σήμερα στις 14  Μαρτίου του 1957. Και που ήταν ο τελευταίος μάρτυρας επί αγγλικής κατοχής.

    Ο Ευαγόρας υπήρξε αριστούχος μαθητής ,με ποιητική φλέβα, πολύ αγαπητός σε όλους. Πρωτοστάτησε στα εφηβικά του χρόνια σε όλους  τους ριψοκίνδυνους αγώνες εναντίον της αγγλικής κατοχής. Κατά τη στέψη της Ελισάβετ στις 2 Ιουνίου του 1953 πρώτος σκαρφάλωσε στον ιστό με την αγγλική σημαία και την κατέβασε. Πέρασε στο αντάρτικο της ΕΟΚΑ και στις 18 Δεκεμβρίου του 1956 συνελήφθη από αγγλική περίπολο ενώ μετέφερε όπλα και τρόφιμα στους συντρόφους του..

    Στη δίκη του, στις 25 Φεβρουαρίου του 1956, παραδέχθηκε την ενοχή του και είπε στον πρόεδρο: «Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε . Εκανα το καθήκον μου σαν Ελληνας που μάχεται για την ελευθερία του, τίποτε άλλο». Τον καταδίκασαν σε απαγχονισμό. Ελλάδα, Κύπρος,  Ευρώπη, ξεσηκώθηκαν να τον σώσουν. Ανένδοτος ο Αγγλος κυβερνήτης Χάρτινγκ προχώρησε  στην εκτέλεση….

    Στο τελευταίο γράμμα προς τους δικούς του, λίγο πριν τον κρεμάσουν, ο αγωνιστής Ευαγόρας έγραψε ετούτα τα λόγια: «Θα ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Δεν λυπάμαι για τίποτε. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος. Τι σήμερα, τι αύριο… Τι καλύτερο να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα!  Ωρα 7.30: Το πιο όμορφο πρωϊνό, η πιο όμορφη μέρα της ζωής  μου!…»

    Λόγια αφυπνιστικά για εκείνους τους νέους και τις νέες που ναρκώνονται χαζεύοντας τον Σουλεϊμάν τον κατακτητή ή  πηθικίζουν ομαδικώς απολαμβάνοντας το ξενόφερτο «Χάρλεμ σέϊκ»!…Λόγια παραινετικά για εκείνους τους νέους τα βάζουν με την ξένη κατοχή!

    Πηγή:  http://www.enikos.gr/tsouzoun/128503,AS_8YMH8OYME_TON_PALLHKARIDH.html

     


    Μιχάλης

Επισκόπηση 15 δημοσιεύσεων - 46 έως 60 (από 225 συνολικά)
Απευθείας μετάβαση στη σελίδα:

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.


Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων