DRAHTHAAR 4X4

Επισκόπηση 15 δημοσιεύσεων - 616 έως 630 (από 643 συνολικά)
Απευθείας μετάβαση στη σελίδα:

  • Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    2/7/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    1256
    steel στις #404904

    Κατ΄αρχάς η γνώση της γενεαλογίας σε αυτή τη ράτσα βοηθάει αρκετά, στο να αντιμετωπιστούν κάποια “θεωρητικα προβλήματα”  – Μερικά γενικά πάνω στην συμπεριφορά της φυλής  όσο μου επιτρέπουν οι οποίες γνώσεις εχω,  Το drahthaar είναι παρά την  αγρίαδα που έχει ένα εξαιρετικά ευαίσθητο σκυλί στη σχέση του με το αφεντικο του, Το μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων ειδικά σε μικρές ηλικίες δεν είναι ανταγωνιστικό σε σχέση με το θήραμα με τους άλλους σκύλους είναι άνταγωνιστικό στη  σχέση με το αφεντικό, σε αντίθεση με τα “Αγγλικά “. Αυτό οδηγεί σε μια συμπεριφορά που πολλές φορές αυτοτροφοδοτείται, δηλαδή το βγάζεις με κάποιο μεγαλύτερο σκύλο – Το νεαρό σκυλί δεν έχει την σωματοδομή να ακολουθήσει τον μεγαλύτερο σκύλο, έτσι επιλέγει να γυρίσει γρήγορά στο αφεντικό του,  θέλει να έχει την περισσότερη προσοχή και αγάπη από τον αλλο σκύλο, πάλι έρχεται κοντά και πολλές φορές σε μικρές ηλικίες φεύγει από το αφεντικό του όταν πλησιάζει ο άλλος σκύλος αλλά τόσο όσο να του κόψει τον δρόμο για το αφεντικό του, κια ξαναεπιστρέφει αμέσως,  Για να φεύγει ο σκύλος πρέπει να “θέλει και να μπορεί” ενδέχεται σε νεαρή ηλικία ένας σκύλος που απέχεια  ακόμα από την σωματική του ολοκλήρηση να καταπονείται  στις κλειδώσεις του (μερικά μεγαλόσωμα αρσενικά ολοκληρώνονται στα 2 τους) , αυτό μεγαλώνοντας ο σκύλος το ξεπερνάει, και πάμε τώρα στο “αυτοτροφοδοτούμενο” του πράγματος,  Ο σκύλος λίγο γιατί καταπονείται (πονάει) και περισσότερο γιατί είναι ανταγωνιστικός με τον άλλο μένει δίπλα στο αφεντικό του, το αφεντικό με γνώμονα τα προηγούμενα βιώματα του με σκυλιά, δεν είναι ικανοποιημένο, μπορεί και να θυμώσει, μπορεί αυτός να νομίζει  ότι δεν δείχνει, αλλά το drahthaar το πιάνει, το σκυλί καταλαβαίνει ότι ήμαστε δυσαρεστημένοι με αυτό ΑΛΛΑ δεν ξέρει το γιατί,  η΄λογική του “drahthaar”  και του σκύλου  μείνε κοντά γιατι αυτός νευριάσε, το αφεντικό νευριάζει περισσότερο και ο σκύλος στρεσσάρεται ακόμα περισσότερο. Και πάει λέγοντας.  Η λύσεις σε αυτό το πρόβλημα – δεν απασχολείς το μυαλό σου με το τι κάνει και δεν κάνει τον βγάζει με τον άλλο σκύλο και απλά δεν ασχολείσαι μαζί του καν, ας πάει να κόψει τον σβέρκο του,  η αδιαφορία αυτή θα την βαρεθεί ο σκύλος και σιγά -σιγα θα αρχίσει να ενδιαφέρεται και για άλλα πράγματα, και θα φεύγει, θα πάψεις να είσαι το αποκλειστικό κέντρο της ζωής του. Οσο ευκολή και εάν ακούγεται τόσο δύσκολή είναι γιατί οι περισσότεροι από εμάς δεν μπορούν να ελένξουν τις συμπεριφορές τους και τα συναισθήματα μας.

    Η αλλή λύση είναι να του δώσεις να καταλάβει τι θέλεις από αυτόν, δηλαδή να του δείξεις ότι θέλεις να κάνει κάποια πράγματα, Υπάρχουν πολλοί τρόποι και διάφορες μεθόδοι να γίνει αυτό, κάθενας μας έχει τον δικό του, Ολά έχουν σαν αρχή την διαταγή, είτε αυτή εκφράζεται σαν διαταγή (φωνή-σφύριγμα -νοήμα) είτε σαν επαναλαμβανόμενη άσκηση, και εξηγώ, όταν του σκύλου του δείξεις κάτι και το επαναλαμβάνεις πάντα  κάνεις ορισμενα πράγματα ίδια  είτε συνηδειτα ειτε ασυνήδειτα. Αυτά στην ουσία για τον σκύλο είναι διαταγές,  Ενας αρκετά αποτελεσματικός τρόπος είναι με το περιστέρι, παίρνεις ένα περιστε΄ρι του βγάζεις τα φτερά ώστε ίσα που να πετάει, σε ένα μεγάλο ανοικτό χωράφι τσιτώνεις τον σκύλο και το αφήνεις, τον αφήνεις να το κυνηγάει, εαν το έχεις κάνει καλά (τα φτέρα και δεν έχει κοντά δενδρα) τότε κάποια στιγμή θα το πιάσει, αλλά στο μεταξύ θα έχει λυσσάξει, μπορεί να στο φέρει μπορεί και όχι, το πιθανότερο (οι περισσότερες γραμμές)  είναι να το φέρουν, τότε δένεις τον σκυλάκο κάπου εαν δεν ξέρει το “stay”  –  και προχωράς  30-40 μέτρα,  του το δείχνεις και όταν καταλάβεις ότι “τσιτωθηκε” το πετάς κάπου κοντά , γυρνάς πίσω τον συγκρατείς λίγο και μετά του λες “ψαξε” και τον λύνεις, εαν έχουμε να κάνουμε με “νορμαλ” drahthaar θα πάει ώς εκέι που σε έβλεπε και θα αρχίσει να ψάχνει, θα το βρεί και θα το φέρει, ακολούθως θα μεγαλώσεις την απόσταση και  σε 4-5 επαναλήψεις ο σκύλος άνετοτατα θα πηγαίνει 100-120 μέτρα, Εχουμε κόψει το “σκοινι” που τον δένει με το αφεντικό.  Από εκεί και πέρα και η δικιά σου διάθεση φτιάχνει και όλα αλλάζουν, (περισσότερο το αφεντικό και λιγότερο ο σκύλος) Η μεθοδος αυτή και ΟΛΕΣ όσες στηρίζονται σε διαταγές σε αυτές τις ηλικίες έχουν τον κινδυνό της ΥΠΕΡΒΟΛΗΣ από κάποιον που δεν έχει αυτό που ονομάζω “αισθηση του σκύλου”  δηλαδή να μπορεί το αφεντικό -εκπαιδευτής να αισθάνεται πόσο αντέχει ο σκύλος – σε κάθε σκύλο αυτό είναι διαφορετικό, εχω δεί πολλά σκυλια που έχουν δουλευτεί με αυτό τον τρόπο να καταλήγουν σε ένα σκύλο που απλά κάνει ότι του λένε, για να κάνει κάτι πρέπει να του το πούνε, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΠΙΘΥΜΗΤΟ.

    Το drahthaar είναι ενας εξαίρετικός σκύλος , είναι όμως ενας “ιδιαίτερος” σκύλος, πρέπει να γνωρίζεις τις ιδιαιτερότητες του σαν ράτσα,  Αυτό που λέω στους καινούργιους ιδιοκτήτες 1) τα αίματα δηλαδή από που κρατάει η σκουφια του, Δόξα το θέο έχουμε εξαιρετικές γραμμές στην Ελλάδα, δεν έχουμε να ζηλέψουμε τίποτα, (αυτά δεν είναι δικά μου λόγια είναι λόγια Γερμανού κριτή) βεβαια όλες είναι βασισμένες σε εξαιρετικές γερμανικές γραμμές,  Υπάρχει γνώση για το  τι “έχει η κάθε γραμμή”.  Δεν ταιριάζουν όλες οι γραμμές και όλα τα σκυλιά σε όλους.

    2) Εαν οι γραμμές είναι αυτές, και έχουμε έναν σκύλο σωστό μορφολογικά και στον χαρακτήρα, τότε ΕΑΝ νοιώθεις ότι δεν μπορείς να κάνεις κάτι σωστά στην εκπαίδευση ΑΣΤΟ μην κάνεις τίποτα, είναι 90% δεδομένο ότι ο σκύλος θα βρεί την άκρη μονος του.

    Πολλές φορές  δημιουργούμε προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν.

    Οτι απορία σου δημιουργείται πολύ ευχαρίστως να βοηθήσω.



    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    23/9/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    52
    paggosb στις #405056

    Κατ’ αρχάς να σε ευχαριστήσω για όσα έγραψες αλλά και για τις συμβουλές σου ειδικότερα. Πιθανολογούσα πως ενδεχομένως η συμπεριφορά του να υπακούει στις γενικότερες καταβολές της φυλής άρα να είναι φυσιολογική και αναμενόμενη αλλά  αφού δε γνώριζα τέτοιες λεπτομέρειες για τα ντράχτχααρ, φοβόμουν το χειρότερο πως δηλαδή απέκτησα ένα άτομο προβληματικό. Ευτυχώς με καθησύχασες!

    Βλέπω πως η ψυχολογία, ειδικά για τη συγκεκριμένη ράτσα, παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Αυτό μάλλον καθιστά καθοριστική τη συμπεριφορά μου απέναντί του. Κι εδώ ξεκινά ο φόβος του λάθους. Γιατί ενώ αναγνωρίζω πως η ωρίμανσή του θα έρθει μετά την ηλικία των δύο ετών γενικότερα, αυτό το διάστημα είναι αρκετά μεγάλο και οι πιθανότητες λαθών (εκ μέρους μου) είναι αυξημένες. Περιγράφεις μια φυλή που η ψυχολογία της επηρεάζεται έντονα από τα ερεθίσματα που παίρνει. Ένας άπειρος ερασιτέχνης κυναγωγός όπως εγώ, μάλλον δε θα αποφύγει τα λάθη. Το ζήτημα λοιπόν είναι τα λάθη αυτά να μην είναι τέτοια που θα μπλοκάρουν το ταλέντο και τις ικανότητες του σκύλου ούτε, ακόμα χειρότερα, να του δημιουργήσουν ψυχολογική αστάθεια και ανισσοροπία.

    Δε θα ξεχάσω τα σκυλιά του Δημήτρη του Κρητικού και του Νίκου του Αυγερινού στην τελευταία DIANA. Γλυκύτατοι χαρακτήρες, πολύ ήρεμα ζώα. Με κοίταζαν στα μάτια  και μου θύμιζαν το βλέμα του αδικοχαμένου Σέττερ μου. Θυμάμαι, όταν ο Νίκος ο Αυγερινός μου απαντούσε στις απορίες μου για τα ντράχτχααρ, εγώ χάϊδευα το λαιμό του σκύλου του που με κοίταζε στα μάτια εισπράτοντας με ικανοποίηση  τα χάδια μου. Το συναίσθημα εκείνης της μεταξύ μας επαφής μάλλον διέλυσε τον όποιο δισταγμό μου για τη συγκεκριμένη ράτσα.

    Θέλω λοιπόν να βοηθήσω το μικρούλη να μεγαλώσει με ασφάλεια και αγάπη. Δεν θέλω να τον πιέσω ούτε όμως και να τον αφήσω να βρει το δρόμο του μόνος του. Μάλλον θα τον βγάζω μόνο του πλέον για όσο καιρό χρειαστεί ώστε να αποκτήσει αυτοπεποίθηση. Θα δοκιμάσω το κόλπο με το περιστέρι.  Δεν το έχω ξανακάνει και έχω τις εξής απορίες: 1) το μάθημα περιορίζεται αυστηρά στο να εξάψω την περιέργεια του σκύλου κι αυτός να τρέξει και να το πιάσει ή πρέπει μετά από κάποιες πετυχημένες επαναλήψεις να ακολουθήσει και πυροβολισμός του πουλιού ή πυροβολισμός κατά τη διαδικασία του μαθήματος;  2) πόσες “επιτυχημένες” επαναλήψεις είναι καλό να γίνονται ώστε να μην κουραστεί ή και βαρεθεί ο σκύλος; 3) μπορώ να κάνω κάτι αντίστοιχο και με κουνέλι, βοηθάει;

     

    Κάθε βράδυ τονπάω μια βόλτα στηνπόλη γύρω στα 45΄ με 50΄.Τον πρώτο καιρό φοβόταν ανθρώπους, τυχαία σημεία στηνπόλη (π.χ. τμήμα ενός συγκεκριμένου πεζοδρομίου) και… καπάκια υπονόμων!!! Όταν πέρναγαν άνθρωποι στο δρόμο στήλωνε τα πόδια και κρυβόταν πίσω μου και στα σημεία που κάτι απροσδιόριστο τον τρόμαζε, απλά δεν πέρναγε από εκεί. Όσο για τα καπάκια, δεν πάταγε πάνω τους με τίποτα. Τώρα το μόνο πρόβλημα έχει να κάνει με ανθρώπους που θέλουν να τον πλησιάσουν, να του μιλήσουν ή να τον χαϊδέψουν. Φοβάται. Οι υπόλοιπες φοβίες έχουν ξεπεραστεί. Η βόλτα λοιπόν γίνεται συνδυαστικά με μαθήματα ως εξής:

    Ξεκινάω χωρίς λουρί για το πρώτο 10΄- 15΄, αφού η περιοχή μου επιτρέπει να το κάνω με ασφάλεια για το σκύλο. Σε αυτό το διάστημα τον έχω χαλαρό και του πετάω ένα μπουκαλάκι πλαστικό με λίγο νερό (για να έχει λίγο βάρος) για απόρτ. Δεν του κάνω πολλές επαναλήψεις μη βαρεθεί. Όλο αυτό γίνεται σε ένα πάρκο δίπλα στο σπίτι μου. Στη συνέχεια του βάζω το λουρί και μπαίνουμε μέσα στην πόλη, στο πεζοδρόμιο και κάποιες φορές στο δρόμο να έχει άμεση επαφή με οχήματα. Κατά διαστήματα τον έχω χαλαρό να προπορεύεται όσο του επιτρέπει το λουρί (δεν το τραβάει ώστε να με “σέρνει”) και κατά διαστήματα τον έχω δίπλα μου στο “μαζί”. Σκόπιμα στέκομαι σε καμιά βιτρίνα (ή σε ΑΤΜ) και τον βάζω στο “κάτω” ώστε και να το μάθει και να το κάνει παρατεταμένα. Άλλες φορές κάθεται μετην πρώτη άλλες φορές πρέπει να του κατεβάσω τα καπούλια για να κάτσει. Πάντως κάθεται. Θεωρώ πως είναι πάρα πολύ νωρίς για να εκτελεί με ένα παράγγελμα μόνο όπως και να μένει πάρα πολύ ώρα στο “κάτω”. Αυτά τα τελευταία τα δουλεύω και την ώρα του φαγητού. Του ζητάω να κάτσει, να ακουμπήσω πιο πέρα το φαγητό του, να περιμένει λίγο και όταν του δώσω εντολή να πάει στο πιατάκι του. Σε αυτή τη διαδικασία το’ χει πιάσει το κόλπο και κάθεται σχεδόν πριν του δώσω την εντολή “κάτω”. Η πλάκα είναι όταν του ζητάω να μείνει έτσι μέχρι να ακουμπήσω το πιατάκι του πιο πέρα και να πάει  μετά από εντολή μου να φάει. Δεν υπάρχει περίπτωση. Θα το κάνει μετά την τρίτη τέταρτη προσπάθεια, αφού καταλάβει πως δεν υπάρχει περίπτωση να τον αφήσω να φάει.  Και η επιβράβευσή του εκτός από το φαΐ, είναι και γλυκόλογα με χαδάκια όσο αυτός επιτίθεται στο φαγητό του.

    Για τη σχέση του με το νερό, όπως είπα και στον Kaliston, λόγω εποχής δε θέλω στην ηλικία του να ρισκάρω ένα κρυολόγημα. Έτσι δεν έχει καμία σχετική εμπειρία. Αυτά λοιπόν. Αν στα παραπάνω βλέπεις λάθος συμπεριφορές, δικές μου ή του σκύλου μου, σε παρακαλώ να το επισημάνεις. Ευχριστώ και πάλι για το χρόνο σου.

     
    Βασίλης
    Κ.Σ. Λιβαδειάς

     

     

     


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    2/7/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    1256
    steel στις #405196

    Οι εξ αποστάσεως συμβουλες είναι πάντα μα πάντα  30% “μισες” 30% λαθος και το υπόλοιπο να είναι σωστές.

    Ξεκινώντας με τα βασικά, η προτροπη προς την εκτέλεση της διαταγής ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να είναι παρατεταμένη, (κατά την δική μου θεωρεία – Η ΟΠΟΙΑ μπορεί και να είναι λάθος εκπαιδεύω ΜΟΝΟ τα δικά μου σκυλιά, τα οποία στην ουσία είναι ήδη “εκπαιδευμένα”  από την συμβίωση μαζί μου). Δεν  είναι παρατεταμένη γιατί τότε ΠΑΖΑΡΕΥΟΜΑΙ με  τον σκύλο μας  και πίστεψε με δεν θέλεις να πέσεις στα “παζάρια” ενός drahthaar αργά η γρήγορα με τον ένα ή άλλο τρόπο θα σε “ρίξει”. 

    Επειδή διακρίνω κάποιες ελαφριες ανασφάλειες  (από την περιγραφή σου)  οι οποίες μπορεί να προέρχονται από τον τρόπο που εζησε την προηγούμενη ζωή τους (οσο σύντομή και εαν ήταν), ήτε γεννετικές (πράγμα ποιο δυσκολο αλλά πάντα πιθανό) την  όποια εκπαίδευση  προσωπικά θα την ανέβαλα, μέχρι να έχω στα χέρια μου ένα σκυλο με αυοπεποίθηση,  η παραμικρή πίεση επιδεινώνει κάποια πράγματα. Οπώς το να φεύγει.

    Οι βόλτες στην πόλη με ένα σκύλο που έχει το κάτι τις του, δεν θα τις συνιστούσα, περιπάτους  στην φύση χαλαρούς (έχεις μπόλικη κοντά σου αλλοίμονο από έμας) εαν δεν φεύγει, άραξε κάπου στην αρχή θα θέλει να παίξει μαζί σου, αδιαφόρησε μετά θα αρχίσει σιγά σιγά να ενδιαφέρεται για τα γύρω του, μόλις απομακρυνθεί λίγο πήγαινε προς το μέρος του, (μειώσε την απόσταση) κλπ. Π’αντα ήσυχα πάντα χωρίς ενταση μεσα σου, χωρίς απότομες κινήσεις και φωνές.

    Το κόλπο με το περιστέρι όχι πάνω από 2 φορές, δεν είναι για χόρταση, δεν θέλουμε να δουλεύει με το μάτι,  το κάνουμε απλά για να “κόψουμε” την εξάρτηση,  και να δούμε τι τον εξιτάρει και πόσο,  Είναι πολύ δραστικό, εαν δεν πιάσει, σταματάμε και αφήνουμε τον σκύλο να μεγαλώσει. Ενα drahthaar σε αυτή την ηλικία πρέπει να “λυσαξει”, συνήθως σκοτώνουν την 1η τους γάτα.

    Οχι πυροβολισμό στον συγκεκριμένο σκύλο (με αυτα που περιγράφεις), όταν έχει ξεπεράσει αυτά που τον στρεσσάρουν τότε πυροβολούμε.

    Οι γονείς του έχουν περάσει κάποια δοκιμασία (εαρινή κλπ)??? (ΟΧΙ Α.Κ.Ι εκέι ο ελένχος του χαρακτήρα είναι πολύ χαμηλού επιπέδου)  είναι πολύ βασικό, όπως βασικό είναι να ξέρεις έαν έχεις “κλειστή” γραμμή,  τα “κλεισίματα” δημιουργούν “αστάθειες” στον χαρακτήρα όταν δεν υπάρχει πραγματική γνωση στις ιδιαιτερότητες των προγόνων που “κλείνουν”. πχ “κλεισίματα” σε εξαιρετικό σκύλο (και έχουν γίνει αρκετά) και  με κάποιους “ψιλοπροβληματικούς ” αλλους προγόνους , δίνουν στην ίδια γεννα -εξαίρετα και εκτός τύπου σκύλια. Αυτά είναι γνωστά  στους ασχολούμενους.


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    23/9/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    52
    paggosb στις #405296

     

    Επειδή διακρίνω κάποιες ελαφριες ανασφάλειες (από την περιγραφή σου) οι οποίες μπορεί να προέρχονται από τον τρόπο που εζησε την προηγούμενη ζωή τους (οσο σύντομή και εαν ήταν), ήτε γεννετικές (πράγμα ποιο δυσκολο αλλά πάντα πιθανό)

     

    Ο σκύλος ζούσε σε ταράτσα, σε “κλουβί” με σπιτάκι μέσα, παρέα με τη μάνα του και τα αδέρφια του. Το κλουβί ήταν χωρισμένο στη μέση και στο διπλανό χώρισμα υπήρχε ένα θυληκό σέττερ. Όταν τον πήρα εγώ, είχε μείνει αυτός και ένας αδερφός του. Αφού τον έφερα σπίτι μου, τις επόμενες μέρες παρατήρησα σημάδια από παλιές δαγκωνιές στη μούρη του. Μήπως δέχτηκε επίθεση από το σέττερ; Ή από τη μάνα του; Μήπως κάποιο τέτοιο επεισόδιο προκάλεσε ανασφάλειες; Ίσως… Μια άλλη λεπτομέρεια που ίσως έχει τη σημασία της, είναι πως όταν τον πήγα πρώτη φορά στον κτηνίατρο, παρατήρησε πως οι κυνοδοντές του μαρτυρούσαν μεγαλύτερη ηλικία και συγκεκριμένα μου είχε πει πως αυτή η ανάπτυξη εμφανίζεται κοντά στον έκτο μήνα. Το κουτάβι όμως τώρα είναι έξι μηνών. Μήπως αυτό σχετίζεται με αυτό που γράφεις στο τέλος του μυνήματός σου για τις  γραμμές αναπαραγωγής; Φαντάζομαι στην αναπαραγωγή αναφέρεσαι όταν λες κλειστή γραμμή.

     

    την όποια εκπαίδευση προσωπικά θα την ανέβαλα, μέχρι να έχω στα χέρια μου ένα σκυλο με αυοπεποίθηση, η παραμικρή πίεση επιδεινώνει κάποια πράγματα.

     

    Θα ακολουθήσω τη σύμβουλή σου άμεσα. Ίσως να πιέζεται και να μην το καταλαβαίνω. Νομίζω πως έχουμε μια μικρή απόσταση μεταξύ μας. Ακόμα κι όταν τον χαϊδεύω και του μιλάω γλυκά και ήρεμα, τον νοιώθω λίγο συγκρατημένο.

     

    Οι γονείς του έχουν περάσει κάποια δοκιμασία (εαρινή κλπ)??? (ΟΧΙ Α.Κ.Ι εκέι ο ελένχος του χαρακτήρα είναι πολύ χαμηλού επιπέδου) είναι πολύ βασικό, όπως βασικό είναι να ξέρεις έαν έχεις «κλειστή» γραμμή, τα «κλεισίματα» δημιουργούν «αστάθειες» στον χαρακτήρα όταν δεν υπάρχει πραγματική γνωση στις ιδιαιτερότητες των προγόνων που «κλείνουν». πχ «κλεισίματα» σε εξαιρετικό σκύλο (και έχουν γίνει αρκετά) και με κάποιους «ψιλοπροβληματικούς » αλλους προγόνους , δίνουν στην ίδια γεννα -εξαίρετα και εκτός τύπου σκύλια. Αυτά είναι γνωστά στους ασχολούμενους.

     

    Δεν γνωρίζω σχετικά. Για τη γραμμή θα μάθω ρωτώντας τον ιδιοκτήτη; Ή φαίνεται από το πεντιγκρί;

     

    Σε ευχαριστώ για όλες τις πληροφορίες που μου δίνεις.

     
    Βασίλης
    Κ.Σ. Λιβαδειάς

     


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    2/7/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    1256
    steel στις #410235

    http://www.youtube.com/watch?v=h6J53TioF3U&feature=youtu.be

     


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    24/11/2012

    Αρ. μηνυμάτων:
    59
    imimathis στις #410334

    Είναι η γνωστή xandra από το ημερολόγιο εκπαίδευσης?


    Προς το παρόν φέρμα και dry bread. Προς το μέλλον ενθουσιώδης υποστηρικτής του κυνηγίου με σπάνιελ…


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    2/7/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    1256
    steel στις #410491

    Ναι αυτή είναι, που το θυμήθηκες,??? Από τότε πέρασε καιρός, εξελίχθηκε σε ένα αξιόπιστό κυνηγόσκυλο σε όλα τα κυνήγια (εκτός γουρουνιού) πολύ αποτελεσματικό , με πολύ σταθερή συμπεριφορά στο σπίτι & και στο κυνήγι,  Μου χάρισε πέρα από τα θηράματα, και διακρίσεις  παρά τις ελάχιστες φορές που την κατέβασα σε αγώνες και εκθέσεις,  Εχει πάρει 65 στην Εαρινή σε ηλικία 8 μηνών με Γερμανό κριτή, CACT  σε Μπεκάτσα,   Μορφολογικά  είναι στο “εξαιρετος” , 9/11 (Σώμα/τρίχα) με Γερμανό κριτή και 3 στην Γενική – καλύτερο από τα Ελληνικά, Καλύτερο φυλής στην ΠΙΠΕ του ΚΟΕ ( Ελληνικής εκτροφής) 2009,   Μόνο σε αυτή κατεβάζω τα σκυλιά μου,   Μια  καλή συνολικά σκύλα,  με πολύ πολύ ουσία στο κυνήγι της.


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    24/11/2012

    Αρ. μηνυμάτων:
    59
    imimathis στις #410572

    Το θυμήθηκα γιατί το διάβασα πρόσφατα και από οτι βλέπω θα το ξαναδιαβάσω. Όσον αφορά στο βίντεο, αν είναι στο Σχιστό και αν είναι γυρισμένο κάπου τώρα, που μάλλον είναι γιατί φαίνονται δύο πουλιά, η σκύλα είναι μακριά από τον μέσο όρο!


    Προς το παρόν φέρμα και dry bread. Προς το μέλλον ενθουσιώδης υποστηρικτής του κυνηγίου με σπάνιελ…


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    2/7/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    1256
    steel στις #410753

    Σχιστό είναι την Δευτέρα,  ήταν περίεργη μερα, δεν ξέρω γιατί, τα “μικρά” που είχα βγάλει ο ένας φάινεται για λίγο στο video ήταν στην κυριολεξία αλλού για αλλού, δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί, αυτός που φαίνεται για λίγο video,  Μέχρι τώρα τον βγάζεις για 45-60 λεπτά έχεις πάρει 3-5 όμορφες φάσεις και φεύγεις , προχτές ήταν σαν να μην τις ήξερε καθόλου, Δυστυχώς η κάμερα είναι παλαιάς κοπής και τα ψηφιακά που ανεβάζει είναι κακής ποιότητας, πέραν των δυσκολιών που έχεις στο Σχιστό δεν είναι ευκολο να βρείς τους σκύλους  με την κάμερα,  Το Σχιστό έχει τις ιδαιτερότητες του σαν τόπος και σαν συμπεριφορά θηραμάτων λόγω της απίστευτης πιέσης που δέχονται. Αυτό έχουμε αυτό δουλέυουμε.Τι σκυλί έχεις???


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    24/11/2012

    Αρ. μηνυμάτων:
    59
    imimathis στις #410798

    Πόιντερ θηλυκό, τη βγάζω στην πετρούπολη σε μέρος που ξέρω διευθύνσεις & ΤΚ των πουλιών και τέτοια εποχή φέρμα σχεδόν δεν παίρνω. βρίσκει τα πουλιά φερμάρει ποντάρει και φρρρρ, δεν στέκονται καθόλου, χωρίς να πλησιάσει υπερβολικά απλά δεν δέχονται. Αυτό μου άρεσε στην Xandra που τα κράτησε. Τον μικρό μάλλον θα πρέπει να τον δικαιολογείς από εδώ και πέρα γιατί τα πουλιά ήδη μυρίζουν λιγότερο. Η αδελφή της Xandra τι απέγινε?


    Προς το παρόν φέρμα και dry bread. Προς το μέλλον ενθουσιώδης υποστηρικτής του κυνηγίου με σπάνιελ…


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    23/9/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    52
    paggosb στις #411776

    Καλησπέρα. Ήθελα να ρωτήσω αν υπάρχουν προγραμματισμένες δοκιμασίες ή αγώνες για το επόμενο διάστημα. Επίσης θα ήθελα τη γνώμη του Steel (ως κριτής αλλά και πολύ καλός γνώστης σκύλων της φυλής) για την απαγόρευση του κοψίματος της ουράς κι ακόμα περισσότερο της εισαγωγής σκύλων με κομμένη ουρά. Πόσο ουσιαστική η ανάγκη για κομμένες ουρές;

    Υποθέτουμε πως ένας σκύλος μπαίνει με πάθος στα βάτα για να απορτάρει μια μπεκάτσα. Βγαίνοντας είναι καταματωμένος σε όλο του το σώμα και στην ουρά. Πως προστατεύεται περισσότερο αν η ουρά είναι κομμένη; Αφού είναι κατατρυπημένος παντού. Μήπως η ουρά, παρόλο που τραυματίζεται όπως και το υπόλοιπο σώμα, είναι πιο “επιρρεπής” σε μολύνσεις και αποτελεί ευαίσθητο σημείο του σώματός του για τον σκύλο; Από την άλλη, τι θα γίνει με όσους θελήσουν να δοκιμάσουν τον σκύλο τους στη Hegewald; Δε θα μπορούν επειδή δε θα έχουν κομμένη ουρά οι σκύλοι τους ή θα… συλαμβάνονται κατά την έξοδό τους από τη χώρα για κακοποίηση ζώου που φέρει κομμένη ουρά;

    Μήπως υπάρχει καμιά εξέλιξη ως προς αυτό το θέμα;

     

    (Steel, σου έχω στείλει μύνημα με κάποιες επισημάνσεις – απορίες.)

     

    Βασίλης

    Κ.Σ. Λιβαδειάς

     

     

     


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    2/7/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    1256
    steel στις #411780

    Πόιντερ θηλυκό, τη βγάζω στην πετρούπολη σε μέρος που ξέρω διευθύνσεις & ΤΚ των πουλιών και τέτοια εποχή φέρμα σχεδόν δεν παίρνω. βρίσκει τα πουλιά φερμάρει ποντάρει και φρρρρ, δεν στέκονται καθόλου, χωρίς να πλησιάσει υπερβολικά απλά δεν δέχονται. Αυτό μου άρεσε στην Xandra που τα κράτησε. Τον μικρό μάλλον θα πρέπει να τον δικαιολογείς από εδώ και πέρα γιατί τα πουλιά ήδη μυρίζουν λιγότερο. Η αδελφή της Xandra τι απέγινε?

    O μικρός αμέσως την επόμενη φορά τα πήγε κλασσικά  για την ηλικία του και τις δυνατότητες του, φερμάρισε ποντάρισε όλα κανονικά, ίσως τελικά ήταν επηρεασμένος με κάτι “γκάζια” που του έβαλα στο ξεκίνημα λόγω του ότι είχε τον νού του να την κόπανησει για να πάει σε κάτι λαγόσκυλα που κλαφουνούσαν.

     


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    2/7/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    1256
    steel στις #411787

    Καλησπέρα. Ήθελα να ρωτήσω αν υπάρχουν προγραμματισμένες δοκιμασίες ή αγώνες για το επόμενο διάστημα. Επίσης θα ήθελα τη γνώμη του Steel (ως κριτής αλλά και πολύ καλός γνώστης σκύλων της φυλής) για την απαγόρευση του κοψίματος της ουράς κι ακόμα περισσότερο της εισαγωγής σκύλων με κομμένη ουρά. Πόσο ουσιαστική η ανάγκη για κομμένες ουρές;

     

    Υποθέτουμε πως ένας σκύλος μπαίνει με πάθος στα βάτα για να απορτάρει μια μπεκάτσα. Βγαίνοντας είναι καταματωμένος σε όλο του το σώμα και στην ουρά. Πως προστατεύεται περισσότερο αν η ουρά είναι κομμένη; Αφού είναι κατατρυπημένος παντού. Μήπως η ουρά, παρόλο που τραυματίζεται όπως και το υπόλοιπο σώμα, είναι πιο «επιρρεπής» σε μολύνσεις και αποτελεί ευαίσθητο σημείο του σώματός του για τον σκύλο; Από την άλλη, τι θα γίνει με όσους θελήσουν να δοκιμάσουν τον σκύλο τους στη Hegewald; Δε θα μπορούν επειδή δε θα έχουν κομμένη ουρά οι σκύλοι τους ή θα… συλαμβάνονται κατά την έξοδό τους από τη χώρα για κακοποίηση ζώου που φέρει κομμένη ουρά;

    Μήπως υπάρχει καμιά εξέλιξη ως προς αυτό το θέμα;

     

    (Steel, σου έχω στείλει μύνημα με κάποιες επισημάνσεις – απορίες.)

     

    Βασίλης

    Κ.Σ. Λιβαδειάς

     

    Βασίλη κατ΄αρχάς θα έχουμε Δοκιμασία  αρχές Ιουνίου,  ΕΑΝ ΕΧΟΥΜΕ ΣΚΥΛΟΥΣ, και υπάρχει εν ενεργεία Ομίλος μια και μέχρι τότε πρέπει να γίνουν και εκλογές, μετά  δυστυχώς από την γέννα που έκανα έζησε ένα μόνο και ελάχιστοι αλλοι είναι που ενδιαφέρονται, και προσπαθούν να  “φτιάξουν” τους ιδιοκτήτες των κουταβιών που δίνουν να τα κατεβάσουν,  και για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους κάθε χρόνο, γίνεται το εξής, οι δοκιμασίες γίνονται με ελάχιστα σκυλιά, είναι και το συστημα που θέλει κάθε χρόνο καινούργιο σκύλο,  Ενα συστημα που κατ΄εξοχή δουλεύει με “πίεση” από τους εκτροφεις αυτό δεν γίνεται, πέρυσι ε’ίχαμε 2 εαρινές συμμετείχαν συνολικά  11 σκυλιά  τα 6 από την δική μου γέννα τον περασμένο χρόνο που κατεβάσανε οι ιδιοκτητες τους, 2 από  ήταν από επιβαση του σκύλου μου, τα αλλα  ήταν 2 εαν δεν κάνω λάθος  από μια γέννα του  ΔΙΑ (αυγερινός) ο αλλος  σταθερός , και ένα θυληκό από τον Κρητικό που εκπάιδευε ο Αυγερινός,  Βάση κανονισμού χρειάζονται τουλάχιστον 4 για να διεξαχθεί αγώνας, Δυστυχώς ο κόσμος δεν ενδιαφερεται και βεβαια δεν μπορεί να στηριχθει από 2 ατομα,  Προσωπικά “στερεψα” από δυναμεις,  δεν μπορώ – δεν εχω κέφι να κάνω γεννα και να την “στηριξώ” για συμμετοχή σε αγώνες,  τον επόμενο χρόνο. Οι εποχές που λίγοι με πολλές θυσίες προσωπικές και οικονομικές κρατούσαν κάποια πραγματα ζωντανα, εχουν παρελθεί, είναι καιρός της συλλογικής προσπάθειας  οπου όλοι θα συμμετάσχουν από λίγο για να μείνει ζωντανό αρχικά, και να βελτιωθεί κάτι.

     Τα είχαμε όλα γκρινια μεταξύ μας, οικονομική δυσπραγία, ήρθε και το “ανεγκέφαλο” του Νομοθέτη και τα έκανε κόλαση.

    Τώρα για συμμετοχή στο HEGEWALD δεν ξέρω τι ισχύει αλλά μαθαίνω φυσιολογικά και με ουρά δεν θα έχεις  ΤΥΠΙΚΟ πρόβλημα συμμετοχής, το εαν εσυ νοιώθεις καλά δεν το ξέρω, όπως και εαν θα μπορέσεις να γυρίσει πίσω με τον σκύλο και την ουρά του γιατί έχουν κάτι πολύ κοφτερά μαχαίρια και στην Γερμανία και πολλούς προθυμους να τα χρησιμοποιήσουνχαχαχαχ. Χρειάζονται πολλά αλλά τυπικά χαρτια΄κλπ κλπ, και βεβαια το κυριότερο “ΚΑΛΟΣ ΣΚΥΛΟΣ” , για να λέμε την αλήθεια ένας καλά εκπαιδευμένος σκύλος & τυπικός μορφολογικά θα τερματίσει στο HEGEWALD αλλά είναι άλλο το τερματίζω κάτω από το 70 και αλλό διεκδικώ μια καλή θεση.

    Τωρα κυνηγετικά η κομμένη ουρα σίγουρα είναι ΠΡΟΒΛΗΜΑ  αλλά το πόσο μεγάλο εξαρτάται από τον σκύλο και την μορφολογία της ουράς, μερικοί την εχουν πολύ κακή, μέχρι τώρα μορφολογικά κρυβόταν, τωρα ????? Δεν μπορώ να πώ το πόσο πρέπει να το δώ και σε πολλούς σκύλους, Το drahthaar με σωστή τρίχα και σωστό πάχος δερματός δεν ματώνει καθόλου ευκολα στο σωμα, και σιγουρα τα αυτιά είναι ποιο ευαισθητα από την ουρά, ΑΛΛΑ ΠΑΛΙ ΛΕΩ ότι θα είναι περισσότερο θέμα ατόμου και γραμμής,  δεν μας φτάνουν τόσα που ψάχνουμε στην εκτροφή θα έχουμε και το στήσιμο της ουράς, ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΒΟΝΤΑΙ,  την πέρυσινη γέννα τις αφησα, ευτυχώς ήταν καλές, (εχει μείνει 1) εαν έκανα τώρα γεννα θα τις έκοβα.

    Αυτή την εβδομάδα θα ανακοινωθεί το πρόγραμμα.

     

     

     


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    24/10/2007

    Αρ. μηνυμάτων:
    873
    GeorgePap στις #416628

    Χαιρετώ τους ντραχταράδες.
    Παιδιά θα ήθελα να μου πείτε την άποψή σας για το εξής θέμα.
    Ο πατέρας μου με το οποίο κυνηγάμε μαζί πουλιά, εκτός από τις φορές που εγώ κυνηγάω λαγό ή δεν έχω χρόνο, θέλει να αποκτήσει ένα κοντινό σκυλί. Εγώ έχω πάρει ένα πόιντερ το οποίο εμένα μου αρέσει , αλλά η αλήθεια είναι ότι πατέρας μου δεν μπορεί να “κυνηγήσει” μαζί του. Δεν το ευχαριστιέται καθόλου.
    Τα κυνήγια που θα κάνει ο σκύλος είναι κυρίως ορτύκι, μπεκάτσα και λίγο λαγό (γιατί τα μέρη μας είναι κοντοπούρναρο που κρατάει λαγό και θα ήθελα το σκυλί να “πηγαίνει” και σε αυτό το θήραμα αν το βρίσκει στο δρόμο του). Το σκυλί τονίζω ότι θέλω να είναι κοντινό ακόμα και στη μπεκάτσα δηλαδή τα μέρη που κυνηγάει ο πατέρας μου είναι ρεματιές και μικρές λάκες γύρω από το χωριό, στις οποίες μπορεί ο ίδιος να οδηγεί το σκυλί στα ύποπτα μέρη οπότε δεν χρειάζονται ιδιαίτερα ανοίγματα.
    Οι ράτσες που κοιτάω είναι ντράχταρ. επανιέλ και κούρτσχαρ. Πιστεύετε ότι το ντράχταρ υπερτερεί από τις άλλες ράτσες σε αυτά που ζητάω ? Επίσης το ντράχταρ μπορεί να “δέχεται” να κυνηγάει μαζί με το πόιντερ (το οποίο είναι πολύ μαλακός χαρακτήρας ) ή θα έχω προβλήματα ? Έχω σκοπό τα σκυλιά να μένουν στον ίδιο χώρο για να συνηθίσουν το ένα το άλλο (αν χρειαστεί θα κάνω και χώρισμα).  Επίσης το ντράχταρ πώς συμπεριφέρεται στο σπίτι ? Δυστηχώς για εμάς που μένουμε στην Αθήνα δεν μπορούμε να έχουμε ένα σκύλο που θα ουρλιάζει όλη τη νύχτα (αλλιώς θα είχα και 3 λαγόσκυλα 😛 ) για να μην έχουμε και θέμα με τους γείτονες.


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    3/4/2008

    Αρ. μηνυμάτων:
    185
    gastone στις #416812

    Παρε ντραχταρ γιατι μου αρεσουν χα χα χα.Πλακα πλακα εχουν προσωπικοτητα,κανεισ ολλα τα κυνηγια δεν κολονουν πουθενα ανθρωποκεντρικοσ χαρακτηρας ε τι αλλο θες.ΔΕ μου λες ποιος ειπε οτι τα λαγοσκυλα ουρλιαζουν ,εγω νομιζω οτι ειναι απο τα ποιο ισυχα σκυλια.

Επισκόπηση 15 δημοσιεύσεων - 616 έως 630 (από 643 συνολικά)
Απευθείας μετάβαση στη σελίδα:

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.


Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων