ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΑ ΗΘΗ – ΕΘΙΜΑ – ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ – ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ

Επισκόπηση 15 δημοσιεύσεων - 46 έως 60 (από 67 συνολικά)
Απευθείας μετάβαση στη σελίδα:

  • Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    26/11/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    5565
    Prowler ® στις #499635

    Ύστερα από αποτυχία (το συνηθέστερο άλλωστε): εδώ η φαντασία ωχριά μπροστά σ’ αυτά που εκστομίζονται: “πιάσαμε λαγού μαλλί”, <hr />

    Φιλικά Μάριος – Prowler ®

    καλα βρε Μαριε ολα τα αλλα :good: :good: αλλα το “πιάσαμε λαγού μαλλί”???????? :wacko:

    <hr />

    Αν η ζωή είναι όντως μικρή ,τότε είναι πολύ πουτ@να για την ηλικία της

    Με λίγα λόγια, από λαγό πιάσαμε μόνο το μαλλί του κι όχι τον ίδιο τον λαγό!  😉


    «Και συ Λαέ μου ευκολόπιστε και πάντα προδομένε»

    Διονύσιος Σολωμός,  Προς Επτανησίους

    Αρχή άνδρα δείκνυσι                                                             Φιλικά Μάριος – Prowler ®



    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    26/11/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    5565
    Prowler ® στις #499636

    Επίσης ύστερα από αποτυχία:

    “μου πήρε τ’ όπλο κι έφυγε” (πως το ξέχασα πριν! :scratch:  το χρησιμοποιώ ΠΟΛΥ ΣΥΧΝΑ ύστερα από αστοχία σε φαινομενική εύκολη τουφεκιά )

    “φορούσε αλεξίσφαιρο / πανοπλία”

    “έβαλε μετάκαυση” (για πτερωτό που επιτάχυνε ξαφνικά)

     

     


    «Και συ Λαέ μου ευκολόπιστε και πάντα προδομένε»

    Διονύσιος Σολωμός,  Προς Επτανησίους

    Αρχή άνδρα δείκνυσι                                                             Φιλικά Μάριος – Prowler ®


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    7/10/2012

    Αρ. μηνυμάτων:
    2625
    berket στις #499645

    Μπράβο ρε Μάριε!! :good:

    Μου πήρε το καπέλο, ή ήταν σερνικιά,στην αστοχία!


    Σπύρος Αιγάλεω


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    7/10/2012

    Αρ. μηνυμάτων:
    2625
    berket στις #499646

    στο γάμο του καραγκιόζη και  με τι ρίχνεις ρε φίλε αντιαεροπορικό ,για τις μακρινές βολές


    Σπύρος Αιγάλεω


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    4/9/2016

    Αρ. μηνυμάτων:
    1140
    Winchester στις #499665

    Αλλη μια εκφραση σε επιτυχιες: “τις εχω πετσοκοψει”.   Οταν τα φυσιγγια δεν ειναι και οτι καλυτερο ειτε λογω καιρου, υγρασιας, ζεστης κτλ…και βλεπεις το πουλι να τρωει τα σκαγια αλλα να μην πεφτει ή να πεφτει μετα απο καμια 30αρια μετρα… “δεν κοβουν οι χαρτουτσιες” (χαρτουτσιες ειναι τα φυσιγγια) στην αντιθετη περιπτωση που τα φυσιγγια ειναι σουπερ “μαχαιρι οι χαρτουτσιες”    :bye:


    Αχιλλεας- οχι αυτος της Τροιας, της κυνηγολατρειας! <strong>Απο την νησο Κυπρος!!!! </strong>


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    4/9/2016

    Αρ. μηνυμάτων:
    1140
    Winchester στις #499667

    Αλλη πολυ καλη εκφραση ειναι στις περιιτωσεις που το πουλι ερχετε αργα και σε ωραιο υψος….και εσυ (οχι εγω ετσι?) εσυ το καλλικωνεις λες: “μου εχεσε στο κεφαλι” .   :wacko:


    Αχιλλεας- οχι αυτος της Τροιας, της κυνηγολατρειας! <strong>Απο την νησο Κυπρος!!!! </strong>


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    27/10/2009

    Αρ. μηνυμάτων:
    3629
    manosbmw στις #499678

    Μπράβο ρε Μάριε!! :good: Μου πήρε το καπέλο, ή ήταν σερνικιά,στην αστοχία!

    <hr />

    http://www.kourema-skylou.gr/index.html Σπυρος Αιγάλεω

    σωστοοοο αυτο το λέμε και εμείς σπύρο,όπως και το ”την σκόνισα”οταν πετάει πολύ ψηλά και πηγαίνει μαζεμένη η ντουφεκιά πάνω στο πουλί και δεν μένει τίποτα πάνω του απο πούπουλα(αλλα και γενικός απο το πουλί)χαχαχαχαχα

    kapna για σενα λέω κουφαλίτσα  :yahoo:   :yahoo:   :yahoo:


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    27/10/2009

    Αρ. μηνυμάτων:
    3629
    manosbmw στις #499700

    δεν ξέρω αν κανω καλά που το βάζω εδώ αλλα αν υπάρχει άλλη ενοτητα για τετοιο θεμα ας μετακινηθεί εκεί.

    τα ελάφια της Νάξου του Ολλανδού ιστορικού Ben Slot

    Κάποτε στη Νάξο υπήρχαν ελάφια . Τα ελάφια της Νάξου ήταν περίφημα και το ‘’κυνήγι ελαφιών ‘’ ήταν μια ωραία διασκέδαση για τους ευγενείς του νησιού . Το παλαιότερο ιστορικό κείμενο που αναφέρονται ελάφια στη Νάξο είναι του 16<sup>ου</sup> αιώνα . Πρόκειται για έγγραφο υπογεγραμμένο από δύο εκμισθωτές των φόρων και των δικαιωμάτων που τότε , στα 1608 ανήκαν στο Σουλτάνο , ενώ προηγούμενα στους Δούκες της Νάξου .

    Οι δύο κύριοι Ιωάννης Χωνιάτης και Θεόδωρος Καζανόβας παραδίδουν όλα τα αυθεντικά δικαιώματα στον τόπο Απλίκι , στον Ντομένικο Τζίγλιο , όπου και το ‘’ σκότωμα των ελαφιών ‘’ . Τα δικαιώματα της τοποθεσίας Απλίκι παρέμειναν , ακόμα μερικά χρόνια στην οικογένεια Τζίγλιο , καθώς αποδεικνύεται από μια αναγραφή τέτοιων δικαιωμάτων , του 1670 στη Νάξο .

    Μια πολύ ενδιαφέρουσα πληροφορία βρίσκεται σ’ ένα σημειωματάριο του ERNSTBRINCK γραμματέα της Ολλανδικής πρεσβείας στη Κωνσταντινούπολη . Στα 1612 – 1613 ο BRINCK καταχώρισε σε μια σελίδα του σημειωματάριου του μερικές πληροφορίες για τη Νάξο , που είχε από κάποιον άγνωστο Έλληνα που συνάντησε στην Πόλη . Το ότι ο άγνωστος πληροφοριοδότης ήταν Έλληνας γίνεται γνωστό από ένα ενδιαφέρον στοιχείο στο κείμενο του σημειωματάριου .

    Ο BRINCK περιγράφει ένα ξένο ‘’θηρίο’’ τα ‘’λάφι’’ . Στο Ολλανδικό κείμενο η λέξη ‘’λάφι’’ γράφεται Ελληνιστί , με ελληνικά στοιχεία , όχι του BRINCK αλλά του Έλληνα άγνωστου φίλου του . Ο BRINCK γνώριζε λίγα ελληνικά , δεν κατάλαβε τον Έλληνα φίλο του , διότι ο BRINCK γνώριζε μόνο την αρχαία λέξη ‘’ελάφιον’’ και ήξερε καλά τα ελάφια αλλά δεν καταλάβαινε τους Έλληνες που μιλούσαν γρήγορα και έμεινε με την εντύπωση πως το ‘’λάφι’’ για το οποίο μιλούσε ο φίλος του (ίσως Νάξιος από την Πόλη) ήταν κάποιο μυθολογικό ζώο . Γράφει το σημειωματάριο :

    ‘’ στη Νάξο πάνω σ’ ένα ψηλό βουνό , υπάρχει μια μεγάλη λίμνη άπατη . Έχω ακούσει ότι εκεί ένας γεωργός έπιασε μια φορά ένα χέλι χοντρό , μήκους ενός ποδιού και στο στομάχι του βρήκε δύο ολόκληρα περιστέρια που είχε καταπιεί . Ίσως αυτά να είχαν πέσει στη λίμνη . Ο ίδιος διηγήθηκε και την ακόλουθη ιστορία . Είχε πάει μια φορά με τους κυρίους του τουρκικού δικαστηρίου να κυνηγήσουν κι έπιασαν επτά ζώα που λέγονται ‘’λάφια’’ . Σ ένα από αυτά όταν του έκοψαν το κεφάλι είδαν ότι γύρω από το λαιμό του είχε ένα χρυσό περιδέραιο με επιγραφή που ανέφερε πως ανήκε στο Δούκα της Νάξου . Έτσι διαπίστωσαν από τη χρονολογία πως το ελάφι ήταν ηλικίας 110 χρονών ……. ‘’

    Βέβαια ο φίλος του BRINCK ήταν παραμυθάς . Όμως σώζονται 3 ιστορικές μαρτυρίες . Πρώτα ότι οι παλαιοί Δούκες αγαπούσαν το κυνήγι . Ο προτελευταίος Φράγκος Δούκας ο Ιωάννης Δ΄Κρίσπος , απήχθη μια φορά από πειρατές ενώ βρισκόταν σε κυνηγετική εκδρομή . Δεύτερον ότι υπήρχαν ελάφια , το μαρτυρούν και άλλα κείμενα . Τρίτον υπάρχει άλλη σημείωση αργότερα οι κύριοι του τουρκικού δικαστηρίου , φιλοξενούνταν από τους Φράγκους άρχοντες και μια από τις επιβλεπόμενες διασκεδάσεις ήταν το κυνήγι των ελαφιών . Η μαρτυρία αυτή περιέχεται στη περιγραφή της Νάξου του Γάλλου περιηγητή THENENOT (+1640) .

    Άλλες μαρτυρίες για κυνήγι ελαφιού περιλαμβάνονται σε ιστορικά κείμενα που αναφέρονται στο μεγαλόπρεπο ταξίδι , που ο Γάλλος πρεσβευτής NOINTELπραγματοποίησε στις Κυκλάδες το 1673 . Βέβαια ένας τόσο εκλεκτός επισκέπτης φυσικό ήταν να κυνηγήσει ελάφια . Πράγματι στο χρονικό της Μονής Αγίου Αντωνίου στο Κάστρο Νάξου διαβάζουμε ότι ο πρεσβευτής ‘’ πορευθείς παντού ανέβηκε επί της κορυφής του Ζια , του υψηλότερου βουνού της νήσου , εν η χάραξε το όνομα αυτού , την ημέρα και τον μήνα καθ’ ον αφίκετο εκεί . Επορεύθη επίσης εις Φασολιά προς κυνήγιον ελαφιών …. ‘’ .

    Λεπτομερέστερα στο κυνήγι αναφέρεται το βιβλίο του DES BARRES ενός συνοδοιπόρου του NOINTEL ο οποίος περιγράφει ακριβώς την τοποθεσία : είδαμε και το βουνό που ελληνιστί καλείται ΄΄η Ράχη του Καβαλάρη ‘’ , υπάρχει εκεί μεγάλος αριθμός ελαφιών ,μετά από το σύντομο κυνήγι μας σταματήσαμε εδώ για να απολαύσουμε το πανόραμα απ’ αυτό το βουνό . Αγναντέψαμε τις τοποθεσίας του Πανόρμου , Πλίκι , Αρχατό και Ανάκια και ακόμα είδαμε πολλά άγρια ζώα ΄΄΄.

    Αυτή είναι η τελευταία πληροφορία που βρήκα για το θέμα . O NOINTEL και η παρέα του ίσως εξολόθρευσαν όλα τα ελάφια . Στα 1700 επισκέφτηκε τη Νάξο ο Γάλλος βοτανολόγος TOURNEFORT , γράφει σχετικά στα ταξιδιωτικά απομνημονεύματα του : ‘’Πλίκι είναι ένα μέρος του νησιού , που καθώς λέγεται υπάρχουν ελάφια . Τα δέντρα δεν είναι ψηλά εκεί αλλά εμείς δεν είδαμε ελάφια . Μόνο δενδράκια κέδρων με φύλλα σαν του κυπαρισσιού ‘’ . Αυτό ήταν το τέλος της ιστορίας των ελαφιών στη Νάξο . Τα ελάφια της μνημονεύονται πια μόνο στα παλιά βιβλία .

    Ben Slot

    Ολλανδός ιστορικός , μέγας λάτρης της Νάξου

    http://orinosaxotis.blogspot.gr/2016/10/ben-slot.html

    Attachments:
    You must be logged in to view attached files.

    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    14/10/2011

    Αρ. μηνυμάτων:
    454
    Crellion στις #499818

    Εκφράσεις που έχω ακούσει να λέγονται από άλλους σε παρέες συχνά:

    “Αυτή πάει για μήνυση” < Φάσα που έφαγε σμπάρα πό την παρέα και συνέχισε ανενόχλητη.

    “Μου πήρε τ’ όπλο απ’ τα χέρια”< Πέρασε πολύ κοντά αλλά … μπάλες …

    “Της βάνω μιά” (ή δύο ή και περισσότερες) < Ρίχνω μια ντουφεικιά στο συγκεκριμένο θήραμα

    “Πέφτει κάτω πατσαβούρα!” < Συνέχεια του πορηγούμενου.

    “Μου τελειώσανε οι σφαίρες” Μακεδονίτικο εννοώντας φυσικά τα φυσίγγια…

    Όσο για τις ευχές … τι να πω είναι και θέμα αντίληψης… Εγώ λέω κάποιες φορές “καλά να περάσετε” που κάποιοι πιθανώς να το ερμνηνεύουν ‘να πιάσετε πολλά θηράματα’ και άρα κατάρα αλλά για μένα δείχνει την αποσύνδεση της διασκέδασης της κυνηγετικής περιπέτειας από την κάρπωση που για μένα είναι όλη η ουσία.  Εύχομαι δηλαδή να πάει μια καλή παρέα να πει ωραίες πλάκες, να φάει ωραίο φαί (ή σε διάλειμμα ή και μετά), να δουν ωραία μέρη, να μυρίσουν τον αέρα του βουνού με λίγη κάπνα ίσως και να γυρίσουν ευδιάθετοι και υγιείς στα σπίτια τους. Το αν και πόσα θηράματα θα πάρουν ενδιάμεσα δεν έχει χώρο στην ευχή μου που δεν είναι καθόλου κατάρα. Επίσης είναι ευχή να μάθουν να αποσυνδέουν και συνειδητά την ψυχαγωγία τους από την κάρπωση… όποιοι και όσοι μπορούν και θέλουν…

     

     

     


    Berreta (?) Belmonte II
    Fabarm Axis Field (Steel)


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    26/11/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    5565
    Prowler ® στις #499862

    Εγώ λέω κάποιες φορές “καλά να περάσετε” που κάποιοι πιθανώς να το ερμνηνεύουν ‘να πιάσετε πολλά θηράματα’ και άρα κατάρα αλλά για μένα δείχνει την αποσύνδεση της διασκέδασης της κυνηγετικής περιπέτειας από την κάρπωση που για μένα είναι όλη η ουσία. Εύχομαι δηλαδή να πάει μια καλή παρέα να πει ωραίες πλάκες, να φάει ωραίο φαί (ή σε διάλειμμα ή και μετά), να δουν ωραία μέρη, να μυρίσουν τον αέρα του βουνού με λίγη κάπνα ίσως και να γυρίσουν ευδιάθετοι και υγιείς στα σπίτια τους. Το αν και πόσα θηράματα θα πάρουν ενδιάμεσα δεν έχει χώρο στην ευχή μου που δεν είναι καθόλου κατάρα. Επίσης είναι ευχή να μάθουν να αποσυνδέουν και συνειδητά την ψυχαγωγία τους από την κάρπωση… όποιοι και όσοι μπορούν και θέλουν…

    Έτσι ακριβώς! :good:   :good:   :good:

    την ίδια ευχή λέω κι εγώ σε κυνηγούς και ψαράδες!

    “Καλά να περάσετε, με υγεία να πάτε και με υγεία να ‘ρθείτε!”  :heart:  

    τώρα αν κάποιο δεν “περνάνε καλά” στις ακαρπες εξόδους τους….. ΠΡΟΒΛΗΜΑ τους! :negative:   :negative:   :negative:


    «Και συ Λαέ μου ευκολόπιστε και πάντα προδομένε»

    Διονύσιος Σολωμός,  Προς Επτανησίους

    Αρχή άνδρα δείκνυσι                                                             Φιλικά Μάριος – Prowler ®


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    26/11/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    5565
    Prowler ® στις #500097

    Από τα πανάρχαια χρόνια, όταν ο άνθρωπος κυνηγούσε για να επιβιώσει, μέχρι σήμερα την εποχή της πληροφορικής και του “πολιτικά ορθού”, του ήταν αδύνατο να παραδεχθεί πως οι αποτυχίες του στο κυνήγι (και όχι μόνο), είχαν ως αίτια την αδεξιότητα, την απειρία, τον εκνευρισμό του κ.α.

    Έτσι “φόρτωνε” και “φορτώνει” την ευθύνη της αποτυχίας, σε εξωγενείς παράγοντες ενίοτε μεταφυσικούς ή υπερφυσικούς! Αυτό παρατηρείται ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ιδιαιτέρως στις κοινωνίες των τροφοσυλλεκτών (ή των συλλεκτών ανανεώσιμων φυσικών πόρων καλύτερα), ήτοι: των κυνηγών, ψαράδων κ.λ.π., οι οποίοι τίποτα δεν έχουν δεδομένο προ της εξόρμησης καθώς εξαρτώντο και εξαρτώνται ΚΑΙ από τυχαία γεγονότα.

    Έτσι λοιπόν, κάθε στραβοπάτημα αποδίδεται στην ΜΗ εύνοια της τύχης η οποία απωλέσθη εξ αιτίας κάποιου γεγονότος που οδήγησε στην αποστροφή του βλέμματος της τύχης, από τον δυστυχή “γρουσουζεμένο” συνάδελφο. Ένα κακό συναπάντημα, ένα κόψιμο του δρόμου από γρουσούζικο ζώο ή άνθρωπο, ένα μάτιασμα, μια άκαιρη “ευχή” είναι ικανά να οδηγήσουν την εξόρμηση σε αποτυχία! Αυτό δεν είναι Ελληνική ιδιαιτερότητα, συμβαίνει παντού, επαναλαμβάνω, ΣΕ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, όπου κυνηγός και ψαράς!

    Σε όλον τον κόσμο υπάρχουν δεισιδαίμονες κυνηγοί, χωρίς να σημαίνει ότι όλοι οι κυνηγοί είναι δεισιδαίμονες, πλην όμως – ας το παραδεχτούμε – ένα σημαντικότατο τμήμα μας είμαστε, λίγο – πολύ προληπτικοί! Μια γαλάζια χάντρα στο περιλαίμιο του σκύλου ή στο όπλο μας, ένα γούρικο ρούχο, ένα υπερμέγεθες (αποτρεπτικό για το κακό)  κουδούνι στο λαιμό του σκύλου – ντε και καλά για να ακούγεται καλύτερα, και διάφορα άλλα μικροαντικείμενα – γούρια ή αποτρεπτικά, συναντώνται σχεδόν στον καθένα μας!

    Ας το παραδεχτούμε λοιπόν είμαστε λιγάκι ….. δεισιδαίμονες!

     


    «Και συ Λαέ μου ευκολόπιστε και πάντα προδομένε»

    Διονύσιος Σολωμός,  Προς Επτανησίους

    Αρχή άνδρα δείκνυσι                                                             Φιλικά Μάριος – Prowler ®


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    7/10/2012

    Αρ. μηνυμάτων:
    2625
    berket στις #500100

    :good: :whistle:   :yes:   B-)

    <Ότι ψάρια πιάσεις να τα ψήσεις στην πλάτη μου>  :yahoo:


    Σπύρος Αιγάλεω


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    26/11/2003

    Αρ. μηνυμάτων:
    5565
    Prowler ® στις #507583

    Το μοίρασμα των κυνηγότοπων υπό των άγραφων νόμων


    <h1 class=”post-title item fn”>Το μοίρασμα των κυνηγότοπων υπό των άγραφων νόμων</h1>


    «Και συ Λαέ μου ευκολόπιστε και πάντα προδομένε»

    Διονύσιος Σολωμός,  Προς Επτανησίους

    Αρχή άνδρα δείκνυσι                                                             Φιλικά Μάριος – Prowler ®


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    12/3/2004

    Αρ. μηνυμάτων:
    4991
    MICHEL123GR στις #508320

    Ας τα έχουμε υπόψιν μας

    http://www.ksellas.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=113%3Aagrafoi-nomoi&catid=34&Itemid=195&lang=el

    Το κυνήγι είναι δραστηριότητα αγάπης προς τη φύση και όχι εκτόνωσης. Ο κυνηγός που σέβεται τον εαυτό του θα πρέπει να σέβεται ανάλογα τους συγκυνηγούς του, καθώς  και τους ανθρώπους που εργάζονται ή απολαμβάνουν με όποιον τρόπο επιλέγουν, τη φύση.

    Το κυνήγι διεξάγεται με νόμους και διατάγματα που έχει θεσπίσει η πολιτεία. Υπάρχουν όμως και κάποιοι κανόνες που σχετίζονται με το σεβασμό μεταξύ ανθρώπων, αλλά και την αθλητική δεοντολογία από την οποία οφείλει να διακατέχεται ο κυνηγός. Ορισμένοι από τους κανόνες αυτούς που δεν συμπεριλαμβάνονται στη νομοθεσία μας
    είναι οι πιο κάτω και είναι γνωστοί ως «άγραφοι νόμοι του κυνηγίου».

    • Η φύση ανήκει σε όλους και δεν είναι προσωπική μας ιδιοκτησία.
    • Στη φύση είμαστε φιλοξενούμενοι και πρέπει να της συμπεριφερόμαστε όπως αξίζει σε κάποιον που μας φιλοξενεί.
    • Δεν καταστρέφουμε δέντρα, πηγές, διαβάσεις, φυτά, κλπ. χωρίς λόγο.
    • Δεν ανάβουμε φωτιές από τις οποίες υπάρχει έστω και η παραμικρή πιθανότητα να επεκταθούν στην ύπαιθρο.
    • Δεν κυνηγάμε μέσα σε καλλιέργειες στις οποίες ενδέχεται να κάνουμε ζημιά.
    • Δεν πλησιάζουμε ποτέ τα αιγοπρόβατα ιδιαίτερα αν έχουμε μαζί μας κυνηγόσκυλα.
    • Δεν πυροβολούμε ποτέ κοντά στα κατοικίδια ή τους ανθρώπους που εργάζονται ή βρίσκονται στην ύπαιθρο.
    • Δεν πυροβολούμε ποτέ προς τα καταλύματα των ζώων τα οποία ενδέχεται να τρομάξουν από τον πυροβολισμό ή από τα σκάγια που πέφτουν στις στέγες.
    • Δεν πυροβολούμε ποτέ πινακίδες ή οποιαδήποτε επιφάνεια, έστω κι αν θεωρούμε ότι δεν χρησιμεύουν σε τίποτε.
    • Δεν παίρνουμε ποτέ καρπούς από τις καλλιέργειες παρά μόνο αν μας τους προσφέρουν.
    • Δεν πυροβολούμε για κανένα λόγο είδη της άγριας πανίδας των οποίων απαγορεύεται το κυνήγι. Είναι υποτιμητικό για κυνηγό να προφασιστεί «λάθος» στην αναγνώριση θηράματος.
    • Έχουμε πάντοτε μαζί μας την άδεια κυνηγιού και την άδεια κατοχής του όπλου μας και τα επιδεικνύουμε στα όργανα της πολιτείας, ή των κυνηγετικών οργανώσεων που τυχόν θα μας τα ζητήσουν.
    • Δεν διστάζουμε ποτέ να καταγγείλουμε το λαθροθήρα.
    • Συνεργαζόμαστε πρόθυμα με τους Θηροφύλακες και τους δίνουμε όποιες πληροφορίες μπορούμε.
    • Δεν πυροβολούμε ποτέ θήραμα που θα πέσει σε μέρος που δεν μπορούμε να φθάσουμε για να το πάρουμε.
    • Δεν πυροβολούμε ποτέ θήραμα που θα πέσει μέσα σε καλλιέργειες στις οποίες θα κάνουμε ζημιά για να το πάρουμε.
    • Δεν πυροβολούμε ποτέ ακίνητο θήραμα. Πουλιά που κάθονται ή ζώα που τρέφονται ή πίνουν νερό, είναι χωρίς άμυνα και ο θάνατός τους δεν είναι αποτέλεσμα θήρας αλλά δολοφονίας.
    • Δεν κυνηγάμε ποτέ όταν οι καιρικές συνθήκες στερούν από το θήραμα τη δυνατότητα να αμυνθεί. Αντίθετα πρέπει σε αυτή την περίπτωση να βοηθήσουμε τα θηράματα να ξεπεράσουν αυτή τη δυσκολία.
    • Αναζητούμε συστηματικά το πληγωμένο ή νεκρό θήραμα εξαντλώντας κάθε δυνατότητα εξεύρεσής του.
    • Δεν συγχέουμε ποτέ την ποσότητα με την ποιότητα του θηράματος. Καλός κυνηγός δεν είναι όποιος παίρνει πολλά θηράματα, αλλά εκείνος που δίνει στο θήραμα δυνατότητα άμυνας.
    • Το θήραμα δεν είναι εμπόρευμα και το κυνήγι δεν είναι
    • επάγγελμα. Καταγγέλλουμε πάντοτε όποιον εμπορεύεται θηράματα.
    • Δεν διατηρούμε ποτέ στη ζωή τραυματισμένα θηράματα.
    • Δεν κακομεταχειριζόμαστε ποτέ το άψυχο σώμα του θηράματος. Αντίθετα, το διατηρούμε στην καλύτερη δυνατή κατάσταση.
    • Δεν επιτρέπουμε ποτέ στα παιδιά και τα σκυλιά να παίζουν με το άψυχο θήραμα. Η συμπεριφορά μας απέναντί του θα πρέπει να είναι τιμητική, όπως αξίζει σε έναν άξιο αντίπαλο.
    • Ειδικευόμαστε στο είδος κυνηγιού που μας αρέσει περισσότερο και προσπαθούμε να βελτιωνόμαστε συνεχώς ως ειδικοί σε συγκεκριμένο είδος.
    • Τρώμε πάντοτε το κρέας των θηραμάτων. Είναι ντροπή για τον κυνηγό να φονεύει ένα ζώο, αν δεν έχει τη διάθεση να γευτεί το κρέας του.
    • Δεν πυροβολούμε ποτέ σε απόσταση μεγαλύτερη από το βεληνεκές του όπλου μας.
    • Το θήραμα ανήκει σ’ αυτόν που πρώτος θα το θηρεύσει.
    • Το τραυματισμένο θήραμα ανήκει σ’ αυτόν που το τραυμάτισε πρώτος.
    • Αν φονεύσουμε τραυματισμένο θήραμα, θα πρέπει να το παραδώσουμε σ’ αυτόν που το τραυμάτισε.
    • Τα ανιχνευόμενα θηράματα βρίσκονται πάντοτε στη διάθεση του ιδιοκτήτη του σκύλου.
    • Δεν πυροβολούμε ποτέ τον αγριόχοιρο, τον λαγό, την πέρδικα, την μπεκάτσα ή το ορτύκι που «ξεφώλιασαν» τα σκυλιά κάποιου άλλου.
    • Ο τόπος κυνηγιού ανήκει σ’ αυτόν που τον οριοθέτησε πρώτος.
    • Το καρτέρι ή η περιοχή κυνηγιού του λαγού ή του αγριόχοιρου ανήκουν σ’ αυτούς που βρέθηκαν πρώτοι εκεί και δεν επιτρέπεται να παρεμβληθούμε.
    • Δεν επιτρέπεται να εισερχόμαστε σε περιοχές που έχουν
    • «κλείσει» παρέες που κυνηγούν λαγό ή αγριόχοιρο αν κυνηγάμε πουλιά. Η παρουσία μας, τα σκυλιά μας και οι πυροβολισμοί θα χαλάσουν το κυνήγι μας ολόκληρης παρέας.
    • Δεν κινούμαστε ποτέ κοντά σε κυνηγό που κυνηγά με σκυλιά φέρμας.
    • Αν βρεθούμε σε καρτέρι που βρίσκεται άλλος κυνηγός αδειάζουμε το όπλο μας σε ένδειξη σεβασμού.
    • Δεν ρυπαίνουμε τη φύση με πλαστικά, κάλυκες, μπουκάλια, κλπ, και δεν αφήνουμε στο πέρασμά μας οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία του σύγχρονου καταναλωτισμού.
    • Η σιωπηρή περισυλλογή «αδέσποτων» κυνηγόσκυλων ισοδυναμεί με κλοπή. Αν δούμε κάποιο κυνηγόσκυλο πρέπει αμέσως να το γνωστοποιήσουμε στο αστυνομικό τμήμα και τον κυνηγετικό σύλλογο της περιοχής που το βρήκαμε.
    • Σεβόμαστε πάντοτε τους υπερήλικες κυνηγούς και τους παραχωρούμε προτεραιότητα σε τόπο και θήραμα.
    • Η ευγένεια και η συγκατάβαση πρέπει να είναι αρχή μας, διότι αυτές χαρακτηρίζουν τον πολιτισμένο άνθρωπο – κυνηγό.

    Μιχάλης


    Συμμετέχων
    Ημ. εγγραφής:
    7/10/2012

    Αρ. μηνυμάτων:
    2625
    berket στις #508325

    :good: :good:   :yes:   😉


    Σπύρος Αιγάλεω

Επισκόπηση 15 δημοσιεύσεων - 46 έως 60 (από 67 συνολικά)
Απευθείας μετάβαση στη σελίδα:

Πρέπει να είστε συνδεδεμένοι για να απαντήσετε σ' αυτό το θέμα.


Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων